Tag Archives: verkiezingen

Vlaams Belang gaat voor ‘Vlaanderen weer van ONS’

Vlaanderen weer van ONS’. Met die duidelijk Vlaams-nationalistische boodschap wil het Vlaams Belang naar de gemeenteraadsverkiezingen van 14 oktober trekken. Voorzitter Tom Van Grieken bestempelde op de persconferentie in de Brusselse Madou die ONS daarbij als het kernwoord in een pleidooi voor wat ONS bindt: een gemeenschappelijke cultuur, een gedeelde geschiedenis en collectieve waarden.

Die waarden kunnen, mits de nodige moeite en respect, ook gedeeld worden door nieuwkomers, vindt hij, maar nooit mag immigratie het duurzame sociale weefsel en het opgebouwde solidariteitsmodel ondergraven, want onze solidaire waarden en massa-immigratie staan haaks op mekaar en dat geldt zeker op lokaal vlak. Daarom trekken de Vlaams-nationalisten naar de stembusslag van 14 oktober met een twaalfpuntenplan, met als punt 1 de herinvoering van de Wet-Gol, waardoor gemeenten opnieuw inschrijving van vreemdelingen kunnen weigeren als hun draagkracht daartoe is overschreden.

Ik ga hier niet alle twaalf punten opsommen, maar toch vermelden dat het VB een strikte inning wil van de vreemdelingentaks van 50 euro die in bepaalde gemeenten, ook onder N-VA-bestuur, is weggestemd. Gemeenten moeten een terugkeerbeleid kunnen voeren, asielcentra op hun grondgebied kunnen weigeren en financiële steun kunnen beperken. Zij moeten, eventueel via meldpunten, illegalen actief kunnen opsporen. Huisjesmelkerij en overbewoning moeten worden aangepakt en principieel moet in Vlaanderen worden vastgehouden aan het gebruik van Nederlands.

Hoofddoeken moeten verboden worden in scholen en openbare diensten. In het gemeentelijk onderwijs moeten ONZE normen gelden, ook wat voedsel betreft. Er moet paal en perk worden gesteld aan de wildgroei van moskeeën. Twaalfde en laatste punt: sociaal huisvestingsbeleid op maat van het eigen volk. En nu ik het toch over eigen volk heb, volgens Tom Van Grieken moet dat volk zich niet laten afleiden door “het voortdurende getater, getoeter en getwitter” van Theo Francken, maar kijken naar cijfers en feiten die aantonen dat er hier de afgelopen jaren niet minder maar meer vreemdelingen zijn binnengekomen, wat de Vlaamse belastingbetaler niet minder maar meer poen kost.

Die massale immigratie ondermijnt niet alleen onze sociale zekerheid, meent Van Grieken, maar bedreigt ook onze manier van leven en in bepaalde steden en gemeenten draait dat zelfs uit op een bevolkingsvervanging. Vandaar de niet mis te verstane boodschap dat elke Vlaming zich opnieuw thuis moet kunnen voelen in zijn eigen land. ‘Vlaanderen weer van ONS’! Die boodschap zal worden verspreid op 20m²-borden en op kleiner formaat in alle brievenbussen van Vlaanderen.

“Wij zijn anti-joden…” heeft niets te maken met antisemitisme, De Wever liegt uit plat opportunisme en negeert bewust voetbalhistoriek

De Wever en andere door verkiezingskoorts gebeten opportunisten willen de vervolging van een aantal voetbalsupporters omwille van “antisemitisme”. Laten we even de waarheid schetsen in plaats van de emotionele en leugenachtige toer op te gaan.

bwa.jpg

Afgelopen weken vonden twee unieke derby’s plaats in Play Off 2 van de Jupiler Pro League: Antwerp FC en fusieclub Beerschot-Wilrijk zagen elkaar op zowel de Bosuil in Deurne-Noord als op het Kiel, aan de andere kant van ’t Stad. De rivaliteit tussen beide supporterskernen is te vergelijken met de immer explosieve sfeer tussen Anderlecht en Club Brugge. Op vlak van derby’s kan je dan weer vergelijken met AS Roma en SS Lazio Roma. Dit om aan te geven hoe gespannen de relatie tussen beide supportersgroepen is.

In het voetbal wordt doorgaans gebruik gemaakt van bijnamen voor de clubs. Zo worden de Sint-Truidense VV-supporters ‘de Kanaries’ genoemd en die van KV Mechelen ‘de Kakkers’. Deze bijnamen zijn historisch tot stand gekomen en hebben in sommige gevallen te maken met de kledij die de voetballers droegen. Charleroi SC speelt met wit-zwart gestreepte bloesjes, ergo hun bijnaam is ‘de Zebra’s’. Hetzelfde wat Sint-Truiden betreft die in knalgeel tenue het veld betreden. En wat vaker gebeurt is dat de supporters deze bijnamen als geuzennamen gebruiken.

En dan heb je natuurlijk de mannekens van ’t Kiel. Zij worden sinds jaar en dag ‘Ratten’ genoemd. Maar nu zit het spel op de wagen want de Antwerp-supporters worden weleens ‘Joden’ genoemd, een bijnaam met eveneens enkele historische redenen. Eén van de verklaringen is het feit dat in de beginjaren van de oudste club van het land één van hun topspelers een Jood was die door de supporters op handen gedragen werd. Dit, in combinatie met enkele andere oorzaken, zorgde ervoor dat een deel (!) van de Antwerp-supporters zich Joden begonnen te noemen en dit ook scandeerden tijdens wedstrijden.

Ondanks het feit dat slechts en deel van de supporters hiermee uitpakte, was dat aanleiding genoeg voor supporters van Beerschot-Wilrijk, Club Brugge en verschillende anderen om daartegen te reageren langs de zijlijn tijdens de sportieve duels. Zo ook tijdens de voorbije twee wedstrijden de afgelopen weken. Voetbalfolklore zeg maar. Maar plots heet dat een ‘probleem van anti-semitisme’.

bwa2.jpg

Het zijn volgend jaar verkiezingen en de stem om de om en bij tienduizend Joodse inwoners kan in Antwerpen voor een aanzienlijk stemmenverschil zorgen. Bart De Wever (N-VA) hoopt dat er veroordelingen volgen en ook Open Vld’er Axel Polis is verontrust over de “anti-semitische spreekkoren…” Wat is er dan wel gebeurd? Een spandoekje bij de Beerschot-Wilrijk-supporters met daarop een doorkruiste Davidster en gezangen ala “wij zijn anti-Joden…”

Gezien de hierboven beschreven historische context, die bij iedereen bekend is in de voetbalwereld, mogen we gerust stellen dat deze politieke reacties er ver over zijn. Men wil zich profileren als de grootste Joden-vriend, maar vergeet daarbij de voetbalrealiteit onder ogen te (willen) zien. Deze spreekkoren en spandoek hebben dan ook niets te maken met jodenhaat of antisemitisme. Maar dat toegeven levert natuurlijk geen stemmen op. Laag en goedkoop populisme kan je het noemen.

AfD gaat verder zonder Petry, voltallige 93-koppige fractie op eerste fractievergadering

afd3.jpgDe grootste verrassing na de verkiezingen in Duitsland was niet te hoge score voor de AfD, maar wel het vertrek van hun partijvoorzitter Frauke Petry. Zijzelf legt haar vertrek uit door te wijzen op de radicalisering binnen de AfD waardoor er interne meningsverschillen opborrelden die voor haar onoverkoombaar waren.

Van overstappen naar een andere partij is er volgens haar geen sprake, zo laat ze weten aan Junge Freiheit: “Ik ben niet met de AfD zover gekomen om dan over te stappen naar CDU of FDP. Ik heb daarentegen bewust tot de laatste dag van de verkiezingen mee campagne gevoerd om de AfD een zo goed mogelijke score te bezorgen. Het is nooit de bedoeling geweest om de partij schade toe te brengen.”

afd2.png

Ondanks de speculaties dat ze mensen zou willen losweken uit de grote AfD-fractie om zo Merkel aan een meerderheid te kunnen helpen, is diezelfde fractie voltallig aangetreden op de eerste fractievergadering. Dat laat de AfD weten op Twitter. We blijven de situatie op de voet volgen.

afd1

afd5.png

 

De Standaard doet aan schaamteloze framing: titel en foto suggereren dat AfD nazipartij is

De Duitse partij Alternatieve für Deutschland (AfD) = nazi’s! Dat zou je haast gaan geloven wanneer je er vandaag De Standaard op naleest. Fake News en framing! Want zeg nou zelf, wanneer een artikel als titel heeft: ‘Voor het eerst weer echte nazi’s op spreekgestoelte Reichstag‘, dan is je conclusie: wel, dat lijken precies nazi’s, die AfD’ertjes. Wat verder in het artikel blijkt echter dat het een uitspraak betreft van extreem-links tuig dat toevallig minister van Buitenlandse Zaken (SPD) is in Duitsland en luistert naar de naam Sigmar Gabriel. Andere citaten in diezelfde trend haalt De Standaard ook even gauw aan, ook al komen ze van linksterroristen van Die Linke of van een Grünen Erdofan. Maakt voor De Standaard allemaal niet uit, want de framing gaat verder dan een leugencitaat als titel te gebruiken. De afbeelding bovenaan het artikel is even groot als het artikel zelf en toont een fractie van een momentopname waarbij AfD-partijleider Jörg Meuthen nou net met de gestrekte rechtse arm de dingen groet. De Standaard zal nogal gelachen hebben met deze foto. “Geweldig mannen!” moeten ze gedacht hebben. Maar laten we eerlijk zijn. Geen kat koopt deze snertgazet nog, laat staan dat de patattenschillen erop verzameld worden en daar is een reden voor.

afdnnw.jpg

Historisch lage opkomst zorgt voor hoge score voor Macron bij Franse verkiezingen

47.571.350 ingeschreven kiezers, slechts 22.654.564 brachten een geldige stem uit! Een ‘raz-de-marée’, een tsunami of een aardverschuiving, zoals de pers ons voorhoudt, is het helemaal niet. Slechts 13,43% van de uitgebrachte stemmen gingen uiteindelijk naar de lijst van Emmanuel Macron.

fe172

Had het Front National de score van de presidentiële verkiezingen van mei jongstleden kunnen herhalen, dan waren ze volgende zondag – tweede ronde van de wetgevende verkiezingen – in 415 kiesomschrijvingen aan zet. Nu zal dat ‘maar’ in 118 kiesdistricten het geval zijn, zij het dan nog in minder gunstige positie (ballotage). Het minder goede resultaat heeft daar natuurlijk veel mee te maken, maar zeker ook de magere opkomst. Een beperkte deelname van de kiezers is immers rampzalig voor partijen, waaronder het FN, die op een triangulaire (een 2de ronde met 3 kandidaten) rekenen om een mandaat binnen te halen. Het ‘Front Républicain’ – allen tegen één – heeft ook veel minder impact bij zo’n strijd tussen drie kandidaten.

Na de eerste ronde van de wetgevende verkiezingen in Frankrijk staan de ‘patriotten’ weer met beide voetjes op de grond. De slechte eindspurt bij de presidentiële verkiezingen van mei jl. laat duidelijk sporen na. Ook als is dat maar één van de redenen. De partij is natuurlijk ook het slachtoffer van de ‘artificiële’ populariteit van de nieuwe president, die de steun geniet van media en kapitaal.

Voor vele kiezers is het bovendien welletjes geweest: eerst de voorverkiezingen van de LR en de PS, vervolgens de twee ronden voor de presidentsverkiezingen en nu de 2 ronden voor de wetgevende verkiezingen. Noem het verkiezingsmoeheid. Daardoor stuurden ongeveer 52% van de ingeschreven kiezers hun kat naar de urnen. Het gevolg daarvan is ook dat het FN slechts in 1 triangulaire de strijd aangaat, namelijk in de Aube (Champagnestreek). In 2012 waren er dat 34. Ten slotte nog een weetje: bij de wetgevende verkiezingen van 2012 werden 36 kandidaten in de eerste ronde gekozen (50,01%), gisteren waren er dat slechts 4 , waarvan geen enkele van de grote lijsten.

Vergeleken met de uitslag van 2012 kan het FN zich nog enigszins ‘handhaven’ (verlies van 538.050 stemmen). Dat kan niet gezegd worden van de Parti Socialiste en Les Républicains, die respectievelijk 5.932.518 en 3.463.870 stemmen moeten prijsgeven. Bij die cijfers moet men natuurlijk ook rekening houden met de lage opkomst, dat geldt voor alle partijen, maar voor het FN in het bijzonder. Meer dan 50% van de kiezers die in mei nog voor Marine stemden, bleven gisteren blijkbaar thuis.

Vergeleken met de uitslag van 2012 kan het FN zich nog enigszins ‘handhaven’ (verlies van 538.050 stemmen). Dat kan niet gezegd worden van de Parti Socialiste en Les Républicains, die respectievelijk 5.932.518 en 3.463.870 stemmen moeten prijsgeven.

Algemeen

23.170.977 Fransen gingen gisteren stemmen, 24.400.342 kiezers bleven thuis. Met 51,29% wegblijvers  is dat de laagste opkomst ooit. Van die +/- 23 miljoen kiezers stemden er dan nog 353.883 blanco en 162.096 ongeldig. Uiteindelijk brachten 22.654.998 zuiderburen hun stem uit voor een bepaalde partij.

Uitslagen van de voornaamste partijen:
(tussen haakjes staan de behaalde procenten van de ingeschreven kiezers)

  • La République en marche (Macron):  6.390.871 (13,43%)
  • Les Républicains: 3.573.398 (7,51%)
  • Front National 2.990.613 (6,29%)
  • La France insoumise (Mélenchon):  2.497.663 (5,25%)
  • Parti Socialiste: 1.685.808 (5,25%)

Procenten uitgebrachte stemmen:

  • En Marche: 28,21%
  • LR: 15,77%
  • FN: 13,20%
  • FI: 11,02%
  • PS: 7,44%

Uitslagen 1ste stemronde 2012:
(van Macron was er toen nog geen sprake)

  • Parti socialiste: 7.618.326 (29,35% van de uitgebrachte stemmen)
  • UMP (huidige LR): 7.037.268 (27.12%)
  • Front National: 3.528.663 (13,60%)
  • Front de Gauche (Mélenchon): 1.793.192 (6,91%).

Met 13,43 % van de uitgebrachte stemmen zoude  partij van Macron meer dan 70% van de volksvertegenwoordigers mogen leveren. Dat wijst nog maar eens op dat belachelijk, ondemocratisch kiessysteem.

Hopelijk moet Marine Le Pen, die zo goed als verkozen is in de 11de kiesomschrijving van Pas-de-Calais (46,02 %, haar tegenkandidaat 16,63%), niet alleen gaan zetelen. Veel zal afhangen of de wegblijvers dat zondag opnieuw zullen doen. Voor de partij zijn er wel enkele lichtpunten in andere kiesomschrijvingen van Pas-de-Calais, Bouches-du-Rhône, Vaucluse, Herault, Gard, Aube, Pyrénées-Orientales. Het wordt echter moeilijk, zo vrezen we, zeer moeilijk.

Velen keken ook met belangstelling uit naar de 3de kiesomschrijving van de Vaucluse, waar Marion Maréchal Le Pen verkozen was. Hervé de Lépinau, de briljante advocaat uit Carpentras, die Marion Maréchal Le Pen vervangt, strandt op 90 stemmen van de kandidaat van de lijst Macron. Vergeleken met de eerste ronde van Marion (2012) verliest de man 3.600 stemmen. Met een zeer lage opkomst slaagt hij er toch nog in 11.426 (31,81%) van de stemmen te halen.

Maar nogmaals, de abstentionisten kunnen het tij nog enigszins keren. Laat ons hopen dat de shock van gisteren tot hen doordringt. Een eenpartijstelsel is immers dodelijk voor een ‘democratie’!

FILE PHOTO: A man looks at campaign posters of the 11th candidates who are running in the 2017 French presidential election, in Saint Andre de La Roche

De partij Front National is het slachtoffer van haar eigen ‘nieuw’ imago geworden. Zoals overal in Europa denken nationalistische partijen er goed aan te doen om nieuwlichters en verruimers binnen te halen, wat vaak (lees meestal) faliekant afloopt. Voor zij, die jaren de opportunistische kat uit de boom keken, moesten trouwe soldaten de baan ruimen. Neem nu het geval van de tweederangs filmacteur Franck Delapersonne. De man dacht wellicht zijn intrede in de Assemblée te kunnen maken. Nu dat niet lukte, of niet zal lukken, begint hij zijn pijlen op de fascisten en nationalisten te richten. “On va enfin pouvoir casser du facho,” zo verkondigde de man. Er zullen vele ‘facho’s’ heel tevreden zijn met die opmerking…

Hoeveel kansen kunnen nationalisten in Europa eigenlijk verprutsen? Waarom steeds die angst voor de eigen schaduw?

 

Zondag eerste kiesronde Frankrijk, FN slechts kleine speler en dat heeft intern gevolgen

Dit weekeinde, op 11 juni,  mogen de Fransen opnieuw naar de stembus, ditmaal om de uittredende volksvertegenwoordiging te vervangen. Dankzij de bijna dagelijkse islamitische aanslagen zijn deze verkiezingen door de media wat naar de achtergrond geschoven. Nochtans zal politiek Frankrijk er na het weekeinde totaal anders uit zien. De verkiezing van een niet-klassieke kandidaat tot president was – in de perceptie – al een revolutie(tje) op zich.

anf

We kunnen dus nu al meegeven dat de samenstelling van het nieuwe parlement er heel anders zal uitzien. Voor klassiek links en rechts, PS en LR, die om beurt de lakens uitdeelden, zal nu een oppositierol zijn weggelegd, of Macron moet weer een soort ‘cohabitation’ uit zijn hoed toveren.  Met grote waarschijnlijkheid komt zijn nieuwe partij (samenraapsel zou beter zijn) ‘En Marche’, als grote winnaar uit die stembusgang.

7 tot 25 FN-zetels volgens de peilingen

Maar dé vraag die ons het meeste bezighoudt is: hoeveel mensen zal het FN naar de Assemblee kunnen sturen? In verschillende peilingen scoort de partij 18%. In 2012 was de uitslag 13,60% (2 zetels). Naargelang de peilingen betekent dat tussen de 7 en de 25 zetels. Vergeleken met de 2 zetels waarover ze vandaag beschikken, kan dat als een redelijk succes beschouwd worden. Maar de grote, verhoopte politieke doorbraak zal nog niet voor dit jaar zijn. In een proportioneel stelsel zou de partij natuurlijk wel vlotjes 100 (op 577) zetels binnenhalen. Men kan die verkiezingen ook niet vergelijken met de presidentsverkiezingen van enkele weken geleden. Er dienen zich nu meer kandidaten en lijsten aan en de populariteit van plaatselijke figuren kan doorslaggevend zijn.

We mogen(en kunnen) ons dus niet blindstaren op die 11 miljoen kiezers die in mei nog voor Marine Le Pen hebben gestemd. Van de meer dan 100 verhoopte (volgens sommige bronnen zelfs 130) zitjes in de Assemblee, waarvan enkele maanden geleden nog sprake was, zal dus weinig in huis komen.  

Recente Peilingen

Een recente peiling van Kantar Sofres-Onepont geeft volgende resultaten: En Marche en Modem (Macron) 31%, FN 18%, LR 17%, France Insoumise (Mélenchon) 12% en PS 8%.

In zetels geeft die peiling volgende samenstelling: En Marche en Moden (Macron): tussen de 320 en de 350 zetels, LR: 140 à 155, PS en aanhangsels: 40 à 50, FI: 20 à 30 en het FN: 10 à 15.

Hieruit blijkt nog maar eens hoe ondemocratisch dat kiesstelsel wel is. LR zou met 1% minder stemmen dan het FN, wel 140 zetels meer halen.

(Er zit we een redelijke foutenmarge in deze peiling, wat enkele verschuivingen niet onmogelijk maakt. De opkomst voor wetgevende verkiezingen is altijd ongeveer 20% lager dan die voor de presidentsverkiezingen).

Nog enkele andere peilingen voor het FN (bij al die peilingen haalt het FN 18%, wat wel opmerkelijk is)

  • LégiTrack Opinionway-Orpi: 7 à 17 zetels
  • Harris Interactive-Indeed pour LCP:  8 à 22 zetels
  • Cevipof Ipsos Sopra-Steria: 5 à 15 zetels

Bij de verkiezingen van 2012 behaalde het FN in de eerste ronde 13,60%.

Uit al de peilingen blijkt dat de nieuwe Franse president over een comfortabele parlementaire meerderheid zal kunnen beschikken. Na het debacle met François Hollande, snakken onze zuiderburen naar vernieuwing. Mede daardoor wordt het Front National geen grote speler bij deze verkiezingen.

Exit Marine Le Pen en nieuwe partijnaam?

Waarschijnlijk zal het Front National in zo’n 300 à 350 (van de 577) kiesomschrijvingen de tweede ronde halen, waaruit dan, in het beste geval, 25 volksvertegenwoordigers zullen verkozen worden. Het is aan hen om de partij een nieuw elan te geven.

Sinds de presidentsverkiezingen bestaat er immers een malaise binnen de partij. Doordat het verhoopte resultaat uitbleef, worden er schuldigen gezocht. De campagne van de presidentsverkiezingen startte uitstekend, maar eindigde in mineur. Het mag gezegd worden: het laatste tv-debat van Marine – we drukken ons eufemistisch uit – was niet goed. Intern wordt er nu gesproken over een naamswijziging voor de partij en sommigen zouden Marine, van wie de familienaam volgens hen te beladen is, zelfs willen wippen. Maar zover zijn we nog niet.

Het worden alleszins zeer moeilijke verkiezingen voor het FN. Van de twee huidige volksvertegenwoordigers is Marion Maréchal al ontslagnemend en de tweede, Mter Gilbert Collard, bevindt zich in ongunstige positie in de Gard.

Bovendien bevestigen de eerste exit-polls van de Fransen uit het buitenland reeds een klinkende overwinning van Macron. Sommige kandidaten halen zelfs meer dan 50%, maar omdat dat over onvoldoende kiezers gaat, zijn deze niet onmiddellijk in de eerste ronde verkozen.

Over 4 dagen weten we meer. We wensen Marine en heel de ploeg toch een succesvolle verkiezing toe. Het zal nodig zijn. Hopelijk halen ze 15 zetels, nodig om een erkende parlementaire groep te vormen.

Vakbond Whirlpool: “Uitsluiting afgevaardigde die zegt Marine Le Pen te zullen stemmen!”

Een grappig en geslaagd campagnemoment voor de ene, een ‘schandelijk politiek misbruik’ voor de andere. Wat er ook van zij, Marine Le Pen zorgde met haar bezoek gisteren aan de arbeiders van Whirlpool in Amiens voor een perfect uitgelokt politiek debat. Helaas vallen er bij politieke spelletjes steeds slachtoffers, al krijgt het deze keer een wel heel (nou ja) onverwachte wending.

wp2.jpg

Snel recapituleren: presidentskandidaat Macron, de – nu al – handpop van Soros en consorten, bracht gisteren een bezoek aan de leiding van de Whirlpool-fabriek in Amiens die aankondigde te zullen verhuizen naar Polen. Hij wilde zogezegd een poging ondernemen om de plannen te doen keren. Maar Macron was niet de enige bezoeker gisteren. Ook die andere kandidate voor het Franse presidentschap, Marine Le Pen, stapte af aan de getroffen Whirlpool-vestiging. En dat was niet naar de zin van Macron.

Marine trok immers niet naar het directiekantoor, om er bij een glas Champagne en een broodje kaviaar en de niet te missen gebruikelijke mopjes, gespeeld onder de indruk te gaan doen en er met de – niet meer dan – spreekwoordelijke spierballen te gaan rollen in de zin van “hou me tegen of…”, neen, Marine ging recht op het stakingspiket af, waar ongeruste Franse Whirlpool-arbeiders geheel terecht stand hielden tegen de verhuisplannen van de multinational.wp1.jpg

Macron kon er niet mee lachen en noemde het een politiek manoeuvre van Le Pen. Nou, dat zou natuurlijk weleens kunnen … tijdens een 100% puur politieke campagne. Maar niet Le Pen, noch Macron lijken nu het slachtoffer te gaan worden van hun bezoekje. Immers, Patrice Sinoquet, een vakbondsafgevaardigde in de bewuste Whirlpoolfabriek, legde zijn hart bloot aan France Info en verklaarde dat hij zal stemmen voor Marine Le Pen tijdens de tweede ronde van de presidentsverkiezingen.

Vakbondsleden die hun sympathie bekennen voor een rechtsnationale partij? Brandstapel! Zo kennen wij hier voorbeelden genoeg in Vlaanderen. En zo dus ook in Frankrijk. De man, die enkel maar oprecht was voor het oog van de camera’s, dreigt nu te worden uitgesloten wegens zijn sympathie voor Le Pen. En bij deze is de democratie in Frankrijk ongetwijfeld weer gered, zo moeten de linkse idioten denken. Zelfs wanneer de kleine man gestraft wordt, terwijl de handpop van Das Kapitaal op de koffie gaat met de Uitbuiters van de Verworpenen Der Aarde. Het kan verkeren, zei Bredero!

« Oudere berichten