Tag Archives: KVHV

Lid Raad van Bestuur UGent geeft rector lik op stuk: “Merkel verdeelt Europa!”

Gisteren kende de universiteiten van Gent en Leuven een eredoctoraat toe aan de bondskanselier van Duitsland, Angela Merkel. Het was een vreemde keuze om een zittend politica een doctoraat te overhandigen. Het doet op zijn minst vermoeden dat er een politieke voorkeur uitgaat van beide rectoraten. Vandaag bereikte ons een tegenreactie van iemand van de Raad van Bestuur van de UGent.

mkkt.jpg

Rechtenstudent en KVHV’er Dries Van Langenhove, die verkozen geraakte als Studentenvertegenwoordiger en in die hoedanigheid alle studenten vertegenwoordigt in de Raad van Bestuur van UGent, nam het niet dat dit eredoctoraat als een nietszeggend vodje papier en zonder de breedgedragen steun van de studenten, werd weggeschonken aan iemand die de verwezenlijking van de multicultuur en de vervanging van de Europese burgers door niet-Europese vreemdelingen tot haar Heilige Oorlog heeft gemaakt.

Hij verwoordt zijn tussenkomst vanavond voor de Raad van Bestuur als volgt: “Tot ongenoegen van de voorzitter, die me voortdurend onderbrak, maakte ik zonet gebruik van mijn mandaat in de Raad van Bestuur van de Universiteit Gent om de raadsleden duidelijk te maken dat een zeer groot deel van de studenten en alumni het niet eens zijn met de beslissing om een eredoctoraat uit te reiken aan Angela Merkel. Ik ben verkozen om de studenten te vertegenwoordigen en mijn mond open te doen en dat zal ik blijven doen, ook als het mij boze blikken oplevert.

Proficiat Dries! Onze steun heb je!

[OPINIE] Capituleert ons onderwijs voor de islam?

De definitieve capitulatie is ingezet. Kennelijk is het katholiek onderwijs van plan moslims een volwaardige plek in zijn scholen te geven. Er komt o.a. plaats voor hoofddoeken (een grote trendbreuk met eerder beleid), plekken om te bidden en islamles buiten de schooluren. Volgens Lieven Boeve, topman van het katholieke onderwijs, is het een ‘ambitieus’ project en bleek uit ‘onderzoek’ dat de identiteit helemaal zou verwateren als ze niets deden.

KruisKapot.jpg

‘Katholiek’ onderwijs: what’s in a name?

Hoe zou dat toch komen? Op zich is het een interessante opmerking. Het katholiek onderwijs is inderdaad niet meer wat het geweest is, heeft geen effectieve eigenheid meer en is zeker niet meer (zo) katholiek. Uitzonderingen vanzelfsprekend in acht nemend, maar in de meeste gevallen lijken de godsdienstlessen meer en meer op de zedenleer van het gemeenschapsonderwijs en spendeert men meer tijd aan andere godsdiensten tijdens deze lessen dan aan het katholieke geloof. Het katholicisme wordt zelfs weggelachen door tal van leerkrachten en directies. Hierdoor klopt de stelling van Boeve dat hun identiteit volledig is geërodeerd.

Multi-culturele agenda en nivellering

De verantwoordelijkheid hiervoor ligt bij de (vroegere) top van het katholieke net. In plaats van de erosie tegen te gaan, het katholieke karakter te versterken, de eigen cultuur en identiteit te promoten, m.a.w. weerwerk bieden tegen een stroom van modernistische verlangens, hebben zij de deur steeds verder open getrokken. De dystopie van een open, diverse, multiculturele, politiek-correcte samenleving werd hardhandig door de strot van elke leerling geduwd. Het was en is een akelige hersenspoeling die geen tegenspraak tolereert. Om dit te bereiken werd kwaliteitsvol onderwijs eveneens zonder probleem opzij geschoven. Jan en alleman werd toegelaten. De nivellering (sic) naar beneden is op dat gebied ook finaal ingezet.

Wir schaffen das nicht, wir schaffen uns ab!

Als iemand u vraagt wat ‘dé islamisering’ nu eigenlijk inhoudt, heeft u vanaf heden een perfect voorbeeld. Onze godsdienst en ons onderwijs gaan plat op de buik voor een volksvreemde geloofsovertuiging én wij vinden dat normaal. Niemand komt in opstand, niemand doet er iets aan, we ondergaan gewoon met een politiek-correcte glimlach onze eigen ondergang. We schaffen ons zelf af en merken niet eens op dat we buigen naar nieuwe heersers.

Het gaat hier helemaal niet om de bescherming van andersgelovigen of atheïsten tegen de bekeringsdrang van ‘stoute’ katholieken. Het gaat hier niet om een groot deel niet-katholieke scholieren, wat om een representatieve spiegeling zou vragen. Het gaat om de wezenlijke verandering in en van onze maatschappij: het katholieke net biedt hier geen enkele tegenkanting, maar loochent zelfs de eigen waarden.

Zulke valse ‘openheid’ roept walging op – afschuw voor de dhimmi-mentaliteit van de katholieke top (en de ‘weldenkenden’ in het algemeen), en de vrees dat met deze ommezwaai de doos van Pandora geopend is voor de islambekering van de Vlaamse jeugd. Want als er nog één godsdienst is met wél een grote bekeringsdrang, dan is het de islam.

 Vbr. OS Michel Cardon v. Check
KVHV Antwerpen

Asiel en criminaliteit, de link die bewust in de doofpot wordt gestopt

Vandaag verscheen op de webstek van KVHV Antwerpen een opiniestuk over de rol van de Europese Commissie in het doodzwijgen van criminele feiten gepleegd door asielzoekers. Ook op ReAct haalden we al aan dat kritiek op de vreselijke incidenten in Keulen door de EU weggezet wordt als racisme. Als bewijs hiervoor toonden we videobeelden van de bewuste uitspraak (klik hier).

aem.jpg

Wanneer een – weliswaar politieke – studentenvereniging zich al uitspreekt over de manier waarop in de media en door de EU bericht wordt over de asielcrisis, dan weet je dat het stilaan 5 na 12 aan het worden is. We gaan de verhoudingen van het aantal KVHV’ers in de politieke partijen niet tegen het licht houden, maar wel stellen we vast dat een groot deel van deze pluralistische studenten zich stilaan begint te bekeren tot de meest rechtse partij van Vlaanderen.

Het feit dat onder andere een Bart De Wever (KVHV Leuven) steeds meer begint te vervreemden van zijn eigen radicale uitspraken over een aantal cruciale nationalistische basisthema’s, zal hier wellicht mee te maken hebben. Maar goed, wij moeten de rekening van de N-VA en van het KVHV – die voor alle duidelijkheid buiten enkele prominente ex-KVHV’ers geen voogdelijke link hebben – niet maken. Het is tenslotte aan beide organisaties om uit te maken hoe zij omgaan met het politieke debat en wat onze redactie betreft gaat hierbij de voorkeur uit naar de woorden én daden van het KVHV.

We citeren uit het opiniestuk van Michel Cardon op de webstek van KVHV Antwerpen: “De notulen documenteren een presentatie door Frans Timmermans, de vice-voorzitter van de Europese Commissie. De schandalige, criminele daden in Keulen op nieuwjaarsnacht waren volgens deze presentatie blijkbaar een kwestie van openbare orde en had niets te maken met de asiel- en vluchtelingencrisis. U leest het goed, een klein probleem met de openbare orde was kennelijk de oorzaak van al die aanrandingen in Duitsland.” Enigszins geïrriteerd maakt Cardon de volgende bemerking: “Met dit soort leiders zit u, het Europese volk, opgezadeld.

Tevens laakt de oud-KVHV’er de berichtgeving – of eerder het vakkundig verzwijgen – van de media en de politiekers met betrekking tot de criminele feiten die gepleegd worden door asielzoekers: “Wij leven niet in een democratie en uw terechte zorgen en opmerkingen ten opzichte van de vreemdeling wordt door dit soort politici met hun newspeak weggelachen.” En helaas moeten we Cardon daarin bijtreden.

Uit een persmededeling van het Vlaams Belang van afgelopen week vrijdag blijkt immers dat deze partij al sinds september vraagt om de cijfers – die wel degelijk bestaan! – vrij te geven van criminele daden gepleegd door asielzoekers: “Dat staatssecretaris Francken al sinds september 2015 weigert te antwoorden op een vraag van Vlaams Belang-kamerlid Barbara Pas om een oplijsting te geven van de asielincidenten sterkt ons enkel in deze overtuiging [dat dit soort misdaden bewust in de doofpot verdwijnt, nvdr.].”

Al deze feiten bijeen zouden het volk op straat moeten krijgen, of God betert een storm van protest doen veroorzaken op de sociale media. Michel Cardon besluit dan ook zijn opiniestuk (dat je hier volledig kan lezen) met een flinke schop tegen het kleinburgerlijke geweten: “de volgende keer dat hier een vrouw wordt aangerand, een kind wordt gemolesteerd of een terroristische aanslag wordt gepleegd door één van die vluchtelingen en u deed niets, maar dan ook werkelijk niets om hier tegen in opstand te komen, wel dan, dan bent ook u verantwoordelijk.

Links weigert opnieuw andersdenkenden op openbare activiteit

115De linkse ‘Verdraagzamen ende Groote Demokraten‘ van ALS (Actief Linkse Studenten) hebben zich deze week twee keer van hun beste kant laten zien. Nadat ze eerst in Leuven de regels van de universiteit overtraden door op een openbare activiteit andersdenkenden te weigeren, deden ze dit vlotjes over in Gent. Vadertje Stalin zou fier zijn. We delen met u het verhaal uit monde van KVHV Gent:

Donderdag 5 maart werd een tiental leden van KVHV-Gent geweigerd op een lezing over Griekenland onder SYRIZA aan de UGent. De lezing vond plaats in de gebouwen van de faculteit Letteren en Wijsbegeerte en werd georganiseerd door de mensen van de Actief Linkse Studenten (ALS).

Het was al enige tijd geleden dat de Actief Linkse Studenten nog eens iets organiseerden aan onze unief. Gezien hunrecentelijke administratieve problemen lag het verkrijgen van een gratis lokaal iets moeilijker. Toch was het afgelopen donderdag dan eindelijk zover. Onze rode kameraden organiseerden een lezing/meeting over Griekenland onder SYRIZA. Sprekers zouden iemand van ALS zelf zijn en tevens, hoewel nog onzeker wie (sic), een Griekse spreker.

Vermits de studenten van het KVHV sterk geïnteresseerd zijn in economie en geopolitiek besloot een tiental van onze leden deel te nemen aan de ‘meeting’ van onze communistische collega’s. We waren echter een beetje achterdochtig omwille van het feit dat ALS eerder die week enkele studenten van NSV! en KVHV hardhandig had uitgesloten op een gelijkaardige lezing aan de KUL. Onze studenten trokken er dan ook op uit gewapend met een camera voor het geval ze zouden geweigerd worden op deze openbare (want moet van statuten UGent) activiteit.

Toen onze leden mooi op tijd arriveerden aan het lokaal waar de meeting zou plaatsvinden werden ze meteen teruggefloten door een vijftal ALS’ers. “Jullie zijn niet welkom!”, luidde het bij monde van ALS’er Jeroen Demuynck terwijl hij zich strategisch opstelde voor de ingang van het lokaal.

Wat onze leden meteen opviel was dat er slechts een vijftal mensen van de ALS aanwezig was voor deze lezing. Daarnaast was er ook geen Griekse spreker op te merken. Op zijn minst merkwaardig voor een vereniging die pretendeert ‘één van de meest actieve verenigingen van Gent te zijn’. Wat tevens opviel waren de twee 12-packs Jupilerblikjes mooi opgesteld op een tafeltje in het lokaal waar de lezing moest plaatsvinden.

Maar de KVHV’ers mochten dus niet binnen. Zelfs niet nadat ze in alle eerlijkheid hadden verklaard gewoonweg uit interesse te willen deelnemen aan de lezing. Fabian Colyn van de ALS begon dan maar de security van de universiteit op te bellen. Toen die na 30 saaie minuten dan eindelijk arriveerde kon deze niet anders dan ons gelijk te geven door te zeggen dat alle activiteiten aan de unief openbaar moeten zijn en de ALS onze leden desgevallend moest laten deelnemen aan de activiteit. Dit zagen onze communistische collega’s echter niet zitten waarop deze prompt beslisten om de meeting dan maar af te gelasten.

Het KVHV-Gent hekelt deze ondemocratische houding van de Actief Linkse Studenten. Mensen niet toelaten op een politieke lezing omdat ze een andere mening hebben kan gewoon niet op een universiteit. KVHV zal dit dan ook op gepaste wijze aanvechten bij de universitaire overheid. Wordt ongetwijfeld vervolgd.

Atoma: van non-verhaal tot nationaal schandaal

atomaDe ene hooggeplaatste politieker wil zwart geld laten verbranden dat in een kluis opgeslagen zit in zijn kabinet, andere politiekers zien elkaar in de kelders van de Belgische loges om er politieke afspraken te maken, maar de grootste crimineel bevindt zich bij de N-VA: Jan Jambon. Deze kersverse Minister van Binnenlandse Zaken heeft een Atoma-schriftje met gemaakte afspraken in zijn partijkluis zitten, net als de overige federale regeringspartijen overigens. De strop! De brandstapel!

De betaalwebstek Apache is een meester in het onthullen van non-verhalen. Eerder gingen ze met de natte vinger doorheen de geruchtenmolen rond de centjes van het Vlaams Blok/Belang. Met bedenkelijke verhalen van al even bedenkelijke bronnen meenden ze het financiële luik van die partij uit de doeken te doen. Boeiend om te lezen, maar minstens even komisch.

Het verhaal over de Atoma-schriftjes lijkt Vlaanderen in de ban te houden, althans als we de media mogen geloven. Maar is het dan zo uitzonderlijk dat partijen afspraken voor de toekomst maken? Heet dit dan een ‘geheime agenda’? We hebben uiteraard bedenkingen bij de geloofwaardigheid van zowat alle regeringspartijen én bij een (groot) deel van het regeerakkoord, maar om een drama te maken van onderlinge afspraken, die dan weer niét in het regeerakkoord staan, daar doen we niet aan mee.

Zoals in de inleiding aangegeven, is het mogelijks bijhouden van afspraken voor de toekomst klein bier vergeleken met wat de socialisten hebben uitgespookt de afgelopen decennia. Je kan de N-VA gerust een asociale partij noemen, daarvoor zijn het ook liberalen, maar wat de socialisten met ons belastinggeld hebben uitgespookt overtreft iedere verbeelding. De fraudedossiers zijn niet op twee handen te tellen en zijn minstens even asociaal te noemen. Geen enkele sukkelaar is daar beter van geworden, integendeel.

Maar goed, deze N-VA-regering zal tot het einde van haar dagen door de rode spitsroede moeten lopen en blootgesteld worden aan verdachtmakingen allerhande. Sommigen hopen (en zijn er zelfs van overtuigd) dat dit soort ‘onthullingen’ ervoor zal zorgen dat de regering snel valt, maar zegt men niet: ‘wat je niet doodt, maakt je sterker’? Los van onze ideologische bedenkingen bij de regering(en), zijn we ervan overtuigd dat de rode furie net het omgekeerde effect bereikt met haar handelen en dat de regeringspartijen er keer op keer sterker zullen uitkomen. We zullen zien.

PS.: Atoma zag het levenslicht in 1923 bij de gebroeders Andre Tomas en Andre Marti. Na de Tweede Wereldoorlog werd het sinds 1948 geproduceerd. Het kan geen toeval zijn dat Jambon koos voor dit schriftje, dat zijn ‘verfijning’ doormaakte tijdens deze ‘zwarte bladzijden’ van de geschiedenis. Het is één groot complot zeggen we u!

Opinie: Diploma’s, elites en financiële middelen

Het zal menig aandachtige burger niet ontgaan zijn, Vlaanderen is vervallen in discussie over het hypothetische drama inzake een potentiële verhoging van inschrijvingsgelden aan de universiteiten. Terwijl deze discussie reeds verscheidene interessante opinies en inzichten naar boven heeft gebracht, heeft de linkerzijde echter zijn traditionele polemiek van klassenstrijd en bedreiging door het grootkapitaal boven gehaald. Het proletariaat wordt hier hypothetisch en potentieel in ‘t zak gezet, uitgesloten van een opleiding en verdoemd tot een leven in de goot.

Er zijn echter enkele problemen in het denkkader van deze socialistische gelijkheidskruisvaarders. Eerst en vooral is er de waarde die gehecht wordt aan het hoger onderwijs, dat blijkbaar in de gedachten van velen inmiddels een essentieel recht van de mens geworden is. Iedere zoon en dochter een diploma, zo leren ons de waardevolle lessen van mei ’68. De democratisering van het onderwijs heeft de wereld gered en heeft de kloof tussen arm en rijk doen verdwijnen, of niet misschien? Blijkt nu echter, in het land van de realiteit en de ratio, dat er niet genoeg plaats is om iedereen op universitair niveau te laten werken. Een probleem dat natuurlijk makkelijk opgelost wordt door de arbeidsmarkt, waar men nu plots een bachelor-diploma nodig heeft om het werk te doen waar vroeger zelfs ongeschoolden toe in staat waren. Sterker nog, voor jobs die een hogere opleiding vereisen is een dergelijk diploma niet meer genoeg om zich te onderscheiden van de massa. Meerdere diploma’s, enkele jaren ervaring of indien het kan een doctoraat erbij zijn nu de standaard waarnaar een afgestudeerde universitair moet streven. Maar eens hij daar geraakt is, kan hij natuurlijk wel genieten van een belachelijk laag nettoloon dat minder bedraagt dan de verloning voor de meeste ongeschoolde beroepen, en maar goed ook want zo is men gelijk, nietwaar?
De diploma-inflatie is reeds een realiteit, geen ‘vrees’ zoals de linkerzijde het wenst af te wimpelen. De waarde van diploma’s is een tijd geleden reeds in mekaar gestuikt, niet enkel door de absurde proliferatie ervan doorheen de bevolking, maar ook door een afname van de standaarden in het onderwijs. Universiteiten spitsen zich hedentendage toe op massa-lessen, waar honderden studenten in de meeste gevallen zitten te staren op een zelfverklaarde expert die zich hult in een mantel van complex taalgebruik en vele bronvermeldingen om toch het groeiend institutioneel gebrek aan inzicht en kritische wetenschap niet te moeten blootgeven. Het equivalent van legbatterijen op educationeel vlak, waar winst geschept wordt door het aantal ingeschreven studenten in plaats van kwaliteit. Onze Belgische kennisindustrie is een ingewikkeld systeem van rook en spiegels dat de ware teloorgang van ons onderwijs perfect verbergt.
En dat is exact waar de nood voor een intellectuele elite zich uit. In een wereld waar de massa de intellectuele elite is, is deze elite slechts de massa, en niet langer de elite. Samenlevingen hebben elites, dat is een feit, en deze volbrengen een essentiële functie. De organisatie van een samenleving, en de intellectuele activiteit die deze ondersteunt, wordt verzorgd door een elite en hoe men het ook draait of keert, dat is een onweerlegbaar feit.
Wanneer de massa de elite is, en daardoor het niveau van deze elite tot matigheid verzakt, dan zakt de koers van de samenleving uiteraard mee. Bedenk daarbij ook eens de originele bedoeling van academische studies, waarbij in plaats van beroepsopleidingen of verlengingen van het middelbaar onderwijs de nadruk lag op intellectuele ontwikkeling en specifiek het genereren van denkers en redenaars die de maatschappij in goede banen konden leiden, of waar denkt men dat Marx zijn talenten haalde anders dan tijdens zijn zeer intense maar uitdagende studies onder Hegel? Beide heren zouden zich echter in hun graf omkeren moesten ze de hedendaagse status van ons onderwijs aanschouwen, vergis u daar niet in.
Daarbij komen we uiteindelijk aan bij de financiële middelen die noodzakelijk zijn om een degelijke hogere opleiding mogelijk te maken. Niets is gratis, docenten kosten geld (en de talentvolle docenten zijn allemaal reeds vertrokken naar het buitenland of de bedrijfswereld waar zij nuttiger werk verrichten en beter verdienen) en gebouwen moeten onderhouden worden. Daarnaast moet elke rector natuurlijk ook een prestigeproject kunnen financieren en hier en daar een esthetisch verantwoorde aula bijbouwen. Het moge duidelijk wezen: zelfs waar onderwijs gratis is, kost het geld. Indien inschrijvingsgelden niet door de student of diens ouders betaald worden, is het de samenleving in haar totaliteit die middels de betaling van taksen deze last draagt.
Het is uiteraard ongehoord dat de directe bijdrage door de persoon die het nut van deze opleiding zal genieten, verhoogd zou worden. Vooral gezien het gaat om het ongelooflijk steile bedrag van mogelijks wel 1.500 euro. En alvorens u begint te klagen over kansarmen en lage inkomens en het feit dat het makkelijk spreken is voor KVHV’ers die tot het grootkapitaal behoren, laat mij u het volgende vertellen: iedere student die niet in staat is om 1.500 euro te verdienen doorheen het academiejaar is een luiaard of een geldverspiller. Zelfs met een lichte weekendjob zou een student zelf uit de kosten moeten kunnen raken. Daarenboven is het geld dat door menig student uitgegeven wordt aan drank en allerhande drugs een perfect voorbeeld van een gebrek aan verantwoordelijkheid. Iemand die niet in staat is om het inschrijvingsgeld van 1.500 euro bijeen te krijgen op een jaar tijd demonstreert niet de nodige attitude of werkethiek die men zou verwachten van iemand die wenst deel uit te maken van een intellectuele elite. Laat het trouwens ook gezegd zijn dat menig KVHV-student zelf de handen uit de mouwen steekt om eigenhandig de studies te betalen, indien niet de volledige levenskosten tijdens de studententijd. Laat dit gezien worden als teken van verantwoordelijkheidszin, en een illustratie van de ethiek en plantrekkerij waar wij trots op zijn.
Dergelijke verantwoordelijkheid zorgt niet enkel voor een eerlijkere verdeling van kapitaal, aangezien men nu in mindere mate zou moeten gaan studeren op de rug van een ander, maar zal ook veroorzaken dat potentiele studenten zich zullen bezinnen eer zij aan dit traject beginnen. Hoger onderwijs is niet voor iedereen, en dat is geen schande. Iedereen heeft het recht op een kans om van hoger onderwijs te genieten, maar laat dit nooit betekenen dat iedereen het recht heeft om dit te doen zonder daar zelf enige verantwoordelijkheid voor te nemen. Uiteindelijk wordt elke nuttige gelijkheid in de samenleving bestempeld door een gelijkheid in potentieel voor sociale mobiliteit, niet door een artificieel gedaan maken van een kloof tussen arm en rijk alsof men samen met Don Quichotte op windmolens gaat jagen. Eenieder heeft de kans, en zou de kans moeten hebben, om van hoger onderwijs te genieten, dat staat als een paal boven water. Maar dit kan en mag echter niet betekenen dat eenieder daarom ook recht heeft op een diploma, of een zorgeloze rit om de onproductieve jeugd wat te verlengen zonder enig nut in het vooruitzicht.
Vestig verder nog even de aandacht op enkele woordjes uit het begin van dit betoog: ‘het hypothetische drama.’ Want inderdaad, iedereen lijkt ervan uit te gaan dat het niet anders kan dan de inschrijvingsgelden te verdubbelen. Bij monde van Rik Torfs, rector van de Leuvense Alma Mater, heet het dat het Vlaams regeerakkoord de universiteiten voor een voldongen feit stelt. De besparing wordt doorgeschoven naar de onderwijsinstellingen en zij moeten die middels hogere inschrijvingsgelden doorspelen aan de student. Deze Vlaamse regering stelt zich echter tot doel om te focussen op haar kerntaken en verwacht dit ook van haar ambtenaren. Gedaan met betutteling en met de voogd van de burger te spelen. De overheid moet in de plaats daarvan een partner worden van die burger, diensten aanreiken wanneer nodig en voor de rest vertrouwen hebben in zijn kunnen. Als de regering dit van haar ambtenaren verwacht, is het dan niet logisch dat zij dit ook mag verwachten van de universiteiten?
De twee kerntaken van een universiteit zijn onderwijs en onderzoek. Vlaanderen kent echter ook een bruisend studentenleven dat met graagte subsidies ontvangt. Als men de inschrijvingsgelden niet wil verhogen, waarom knipt men dan niet in die subsidies? Ja, er zijn vele nuttige bij, maar er mag en moet ook eens gekeken worden welke subsidies zotternijtjes zijn die in tijden van besparingen absoluut niet kunnen. In Gent was er onlangs commotie bij de café-uitbaters van de Overpoort, de universiteit ging een zogenaamde fakbar (faculteitscafé) openen, met drank zwaar onder de gangbare prijzen. Een permanent verlieslatend café dat de lokale uitbaters uit de markt concurreert en op belastingsgeld draait. Is dit écht een taak van een onderwijs- en onderzoeksinstelling? De Student Kick-Off is een tweede voorbeeld. Op een paar jaar tijd is dit uitermate populair evenement sterk gegroeid, maar is het niet logisch dat men eerder in semifestivals knipt, dan bij onderwijs en ontwikkeling te beknibbelen?
Ten derde zijn er de bekende studentenresto’s. De universiteit kiest er voor zelf spotgoedkope maaltijden, broodjes en snacks te voorzien. Vanzelfsprekend teren deze eetgelegenheden op subsidies. Het idee dat hier gehanteerd wordt, de student goedkoop eten voorzien, valt zeker te verdedigen. Maar kan men dan niet besparen door niet langer zelf maaltijden te voorzien? Als alternatief kan er dan bijvoorbeeld gekozen worden voor een bonnen- of kortingsysteem, waarmee de hongerige student terecht kan in de lokale horeca en voedingswinkeltjes. Zo sla je twee vliegen in één klap: als universiteit bespaar je zelf op werkingskosten en de lokale middenstand zal floreren. In plaats van extra subsidiekosten verkrijg je aldus extra btw-inkomsten.
Dit zijn slechts enkele voorbeelden waar de universiteit gerust in kan (en moet) snijden vooraleer te zeggen dat al het vet er reeds af is. Als het hoger onderwijs, net als de overheid zelf, zich terug richt op haar twee kerntaken, hoeft er van een verhoging van inschrijvingskosten zelfs niet per se sprake te zijn.

Marnik Willems
Hoofdredacteur KVHV-Gent 2014-15

 

lvh

[OPINIE] Verhoging van inschrijvingsgeld voor hoger onderwijs: waarom niet?

image

De Vlaamse regering-Bourgeois I is nog maar net van start, maar nu reeds zijn harde kritische stemmen te horen. In de parlementaire debatten over het centrumrechts regeerakkoord verwoordde met name de socialistische fractie haar ongenoegen over de besparingsmaatregelen van de nieuwe regering. Kinderbijslag, woonbonus, 65-plussers op de bus, water en elektriciteit, en… het hoger onderwijs. Ziedaar de  thema’s die het onderwerp vormden van hevig debat.

De discussie rond het hoger onderwijs en in het bijzonder rond een mogelijke verhoging van het inschrijvingsgeld, is er één die studenten nauw aan het hart gaat. Merkwaardig genoeg kwamen tot op heden in de media enkel studenten aan het woord die het min of meer eens waren met de kritiek van de socialistische fractie in het Vlaams parlement: naar hun mening zou een verhoging van het inschrijvingsgeld leiden tot een teniet doen van de democratisering van het hoger onderwijs. De vraag stelt zich echter of een dergelijke kritiek terecht is. Als studenten van het Katholiek Vlaams Hoogstudentenverbond (KVHV) Antwerpen menen wij van niet.

Hoger onderwijs als een sociale must

We moeten van de idee af dat hogere studies vanzelfsprekend zijn. Studeren in het hoger onderwijs is geen verplichting en mag dat ook niet worden. Enerzijds tracht men vanuit de overheid de technische richtingen van het middelbaar onderwijs op te waarderen (en terecht). Anderzijds riskeert men dat deze pogingen teniet gedaan worden door het verder studeren in het hoger onderwijs tot een sociale must te maken. Terwijl veel technische richtingen in het middelbaar er veelal op gericht zijn meteen na het behalen van het diploma naar de arbeidsmarkt te trekken. Verschillende sectoren op de arbeidsmarkt wachten ook ongeduldig op deze technisch geschoolde arbeiders.

Kosten-baten

Tevens zal een verhoogd inschrijvingsgeld allicht leiden tot een hoger rendement. 1500 euro is een stuk meer dan de huidige 600 euro en ouders zullen gemiddeld genomen dan ook een stuk strenger toezien op de studieprestaties van hun kind. Vlaamse politici herhalen graag de mantra dat kennis de enige grondstof is die we hebben en dat die dus tot het uiterste geëxploiteerd moet worden. Een verhoging van het inschrijvingsgeld zou daar wel eens indirect aan kunnen bijdragen. Meer (eigen) geld op de weegschaal verhoogt de eigen inzet en verhoogt dus ook de kans op grotere studie-inspanningen en dus op betere resultaten op het einde van de rit. Doel is om de middelmatigheid te verlaten en te streven naar maximale prestaties. Alleen op die manier zullen Vlaamse studenten weer relatief beter worden dan bv. Aziatische studenten.

Diploma-inflatie

Vrijwel iedereen trekt tegenwoordig na zijn middelbare studies naar universiteit of hogeschool. Een dergelijke democratisering brengt evenwel een niet te onderschatten negatief gevolg met zich mee. Iedereen mag dan wel een diploma bezitten, de vraag stelt zich dan: wat heeft uw of mijn universitair diploma nog aan relatieve waarde op de arbeidsmarkt, als Jan en alleman het heeft? Een verhoging van het inschrijvingsgeld lijkt een eerste goede stap om een dergelijke diploma-inflatie een halt toe te roepen.

Zal er dan niemand uit de boot vallen? Het antwoord op die vraag ligt in de foute formulering ervan: Er is ook leven, opleiding en werk buiten en naast de universiteit. Om dat ten gronde te beseffen zal er inderdaad een mentaliteitswijziging moeten plaatsvinden. Het hoger onderwijs is inderdaad niet voor iedereen weggelegd. En alternatieve studie- of jobmogelijkheden buiten en naast universiteit of hogeschool zijn zeker niet minderwaardig, wel integendeel! Men spreekt graag over democratisering van het hoger onderwijs, maar daarbij vergeet men dat een dergelijke democratisering best geforceerd kan zijn als zij geen rekening houdt met het organisch aspect van de samenleving, het onderwijs en de arbeidsmarkt in het bijzonder.

Een financiële noodzaak

Zoals iedereen weet, kost hoger onderwijs geld. Veel geld. De laatste dagen hebt u het zinnetje ongetwijfeld gehoord uit de mond van bepaalde politici: niets is gratis. There is no such thing as a free lunch. De huidige 600 euro inschrijvingsgeld zijn allesbehalve kostendekkend. Het merendeel van de kosten wordt dan ook gedekt, niet door de Vlaamse student, maar door de Vlaamse belastingbetaler. Uiteraard is dit gedeeltelijk begrijpelijk en noodzakelijk, als investering van de gemeenschap voor de toekomst. Maar zoals eerder opgemerkt, zou een verhoging van het inschrijvingsgeld bijdragen tot een verhoogd verantwoordelijkheidsbesef van de student in kwestie. In een normale toestand zou hier een belastingverlaging tegenover moeten staan. Helaas kampt de Vlaamse overheid heden met een schuld van meer dan anderhalf miljard: een schuld die hoe dan ook zo snel mogelijk weggewerkt dient te worden, zo niet komt zij op rekening van de volgende generatie, zijnde onze kinderen. Op een dergelijke (besparings)maatregel is de zinsnede “snoeien om te groeien” echt wel van toepassing: op termijn opent het perspectief om meer kwaliteit naar onze universiteiten te trekken.

Asociaal?

De kritiek dat de maatregel asociaal zou zijn kan eenvoudig weerlegd worden: Studentenleningen kunnen worden uitgeschreven, die de student dan terugbetaalt na afloop van zijn/haar studies. Zo verloopt het ook in vele andere EU-landen. Tot slot hoeven beurzen natuurlijk niet afgeschaft te worden.

Besluit

KVHV-Antwerpen heeft naast de mogelijke nadelen van een verhoging van het inschrijvingsgeld voor hoger onderwijs, zoals reeds verwoord door andere studentengroeperingen, ook oog voor de voordelen ervan. Die voordelen lijken op het eerste zicht niet evident, maar ze zijn er wel. De baten wegen volgens ons op tegen de kosten. Kwalitatief onderwijs mag zijn prijs hebben, zeker als investering voor de toekomst.

Vbr. stud. hist. NVH v. Spekkie
Hoofdredacteur 2014-2015

« Oudere berichten