Tag Archives: katholicisme

“Zonder de Ford-Economie”: Albert Kuyle

ford autoOm toch maar niet te vergeten, deze week met daarin de sterfdag van de Utrechtse katholieke literator Louis Kuitenbrouwer (1904-1958), die onder zijn pennaam Albert Kuyle talloze boeken, essays en verzen schreef. Een veel gelezen schrijver tussen de twee ‘Groote oorlogen’ van de 20ste eeuw, daarbij gekend vanwege zijn activisme voor de Nederlanden en zijn sociale voeling.

Hij begon op zestienjarige leeftijd in de journalistiek bij het Utrechtse dagblad Het Centrum, behoorde tot de katholieke jongeren die vanaf midden jaren ’20 van de vorige eeuw zich in de literaire wereld gingen roeren en waarvan er later enkele politiek actief werden. Vanaf 1923 publiceerde hij gedichten in o.m. in de tijdschriften Roeping en Het Getij, en hij was aanvankelijk inderdaad vooral actief als dichter. In 1924 verscheen zijn eerste bundel verzen onder de titel Seinen.

De schrijver was het meest betrokken bij de situatie van de armste lagen van de bevolking; de schrijnende leefomstandigheden van de onderklasse zijn vaak het hoofdthema van zijn romans geweest. Hij stond aan de wieg van de oprichting van De Gemeenschap, later de Nieuwe Gemeenschap, twee katholieke tijdschriften, in de periode tussen 1925 en 1941. Op politiek-maatschappelijk terrein evolueerde Kuyle naar een nationalistische koers binnen Groot-Nederlands verband, aangevuld met kritiek op het kapitalisme en de democratie. En dit vanuit een katholieke insteek voor een corporatieve samenleving.

Zijn sociale engagement leidt tot felle kritiek in talloze artikels en romans op de fabrieksbazen en de slechte behandeling van arbeiders.

Over Philips, de elektronicagigant uit Eindhoven en haar arbeidsfilosofie:

Dit is een slaventroep, een saamgedreven horde, die eet van de ‘heeren’, die werkt voor de ‘heeren’ en die dan tenslotte, baart, voor …. de fabriek.

en

….het zet arbeiders tegen arbeiders op, gezin tegen gezin, ziel tegen ziel, om de productie te verhoogen, om de winst van het bedrijf te doen stijgen; het maakt gebruik van elke wijziging in de economische toestand om daaruit voordeel te trekken, ook al wordt daarmee te kort gedaan aan heele groepen menschen; het goochelt en speelt in pure willekeur met het lot van toevertrouwde gezinnen en individuen.

Het, altijd. Het bedrijf!

 

Over Ford, de autofabrikant uit de V.S.A.

Geen broederschap, geen liefde, geen kameraadschap, maar geld, de mooie dollar en het vette vooruitzicht. Want, nietwaar, ‘het werk, en het werk alleen regeert ons’ . En de hemel is een bankbiljet, en God de Vader een wisselaar. O, deze holle Amerikaan, dit gevloekte kind van stank en benzinedamp, hoont het Goede op een ergerlijke manier. Zijn medemenschen komen alleen tot hun recht in zijn fabrieken, in zijn systeem, want dit eischen ‘dienst’ en ‘productie’.

Kuyle werd in de jaren dertig adviseur en campagneleider van Arnold Meijer, de voorman van de politieke partij Zwart Front. Het weekblad van het Zwart Front veranderde mede door zijn bijdragen in korte tijd van een wat saai krantje in een modern en goed verzorgd actieblad. Aan het einde van de jaren dertig werd hij redacteur van de katholieke uitgeverij Het Spectrum.

Albert Kuyle, 1925. Door Hendrik Wiegersma
Bron: dbnl.org

Tijdens WO II was de schrijver nog enige tijd propagandist van Nationaal Front, hoewel geen lid van de Kultuurkamer en het Persgilde. Vanwege zijn artikelen die hij her en der publiceerde tijdens de oorlog, werd hij in 1949 veroordeeld tot één jaar voorwaardelijke gevangenisstraf en een publicatieverbod van zes jaar. Dit ondanks de positieve getuigenis van verzetsman A. den Doolaard.

Van dit verbod trok Kuyle zich overigens niet veel van aan en hij bleef gewoon verder publiceren. Zoals hoorspelen voor de KRO en artikels in de Nieuwe Linie. De laatste levensjaren van deze leidende en strijdbare figuur uit de beweging der katholieke jongeren waren voor hem en zijn grote gezin (vrouw en 12 kinderen), mede door financiële zorgen, zeer moeilijk. Hij overleed onverwachts, kort na zijn 55e verjaardag.

5 weetjes over de Middeleeuwen

world globe on a open book on white backgroundVrijdag is die dag van de werkweek waar de productiviteitscurve een intense samenwerking aangaat met de zwaartekracht. Men voelt zich op vrijdag een beetje ambtenaar en de ambtenaren zijn helemaal ambetantenaren. RechtsActueel brengt u echter redding! Fleur de middagpauze op met deze weetjes en voor u het weet bent u het genie van het kantoor!

De Middeleeuwen.

Een slechte periode om in te leven. Het durfde wel eens saai te zijn want de pest komt ook niet elk seizoen langs. De Kerk was een voorloper van het Derde Rijk en hield iedereen bewust in een onwetende ijzeren greep“. Tot zover de politiek-correcte (liberale) versie die wij te slikken kregen. We zullen er later nog wel eens op terugkomen, maar hier alvast vijf weetjes over dingen uit de Middeleeuwen die niet iedereen weet.

5. Stichting van universiteiten

Universiteiten hebben nog steeds voor velen het label “Tempel van de Wijsheid”. Ondanks de politiek-correcte zever die vele professoren de jeugd proberen in te drammen, kunnen we niet ontkennen dat zonder universiteiten wij veel minder technologieën tot onzer beschikking zouden hebben.

Zij zijn echter geen uitvinding van de Verlichting, noch van de (post)moderne tijd. De voorlopers van de universiteiten ontstonden in de negende eeuw in het Byzantijnse Rijk en de islamitische wereld. De echte universiteiten die naam waardig ontstonden in de 11de eeuw in het katholieke Europa te Bologna en Parijs. Zij moesten niet enkel dienen als centra van puur kennisoverdracht, maar verzorgden ook het onderzoek naar nieuwe denkbeelden en technologieën. Zij boden meestal theologie, rechten, geneeskunde en letteren aan (exacte wetenschappen m.b.t. technologie kon men leren kennen via de ambachten). Als u het ons vraagt, zijn dat ook de enige richtingen van de humane wetenschappen met een meerwaarde voor de samenleving.

4. Uitvinding van brillen

Of men bijziend of verziend is, doet er niet teveel meer toe in deze samenleving. Een klein defect aan de ogen (of “andersvisueel” indien men politiek-correct wil zijn) is voor velen van ons snel opgelost met een bril. Het vergrootglas komt uit de 9de eeuw van de hand van Ibn-Farnas. De bril zoals wij hem echter kennen komt uit Firenze en werd uitgevonden door Salvino D’Armate. De bril had echter nog geen haken om achter de oren vast te blijven staan en hij was enkel geschikt voor verzienden. In de 15de eeuw kwamen de eerste lenzen voor bijzienden.

Dankzij de Middeleeuwers is het resultaat van nachtenlang in het donker spelen op de NintendoDS/PSP in bed, wanneer men eigenlijk moest slapen, geen onoverkomelijk probleem meer en kunnen de uitbaters en personeelsleden van optiekers rustig hun boterham verdienen.

3. Remmen op de machthebbers

De Middeleeuwen wekken voor veel mensen het beeld op van een periode waarin een koning praktisch God op Aarde was. Wou hij iemand zijn hoofd afslaan? Goed voor de koning, minder voor het slachtoffer, want hij deed toch wat hij wou. Dat beeld van de absolute heersers is echter allesbehalve Middeleeuws en vindt zijn bron in de reformatie van Maarten Luther die de vorst absolute macht toekende (wat u als historicus zou moeten weten meneer De Wever). In de Middeleeuwen was men echter nog bezig met een evolutie naar een machtsbestel waarbij de vorst beperkt was in zijn doen en laten.

Kijken we maar naar Vlaanderen. Er was uiteraard nog de klassieke grondadel, maar een adeltitel suggereerde hier absoluut geen macht. Een traditie die Bourgondische hertogen nog meerdere keren hebben mogen ondervinden. Jan Zonder Vrees kreeg geen cent van de Vlamingen voor hun economische belangen gediend waren (wat een tijden) en Filips de Stoute zijn belastingsontvangers werden te Gent ter plaatse gelyncht (in Brugge hielden ze het kalmer en staken ze gewoon de belastingskantoren in brand). Maar ook juridisch gezien kwamen de charters op. De Magna Carta is het meest bekende document, ondertekend door Engels vorst koning Jan. Die grondwet bleek een vodje papier in de praktijk, maar het bestaan en het ondertekenen ervan door de vorst was een belangrijke primeur waar eeuwenlang is op teruggegrepen.  In Brabant heeft men het Charter van Kortenberg (1312) en de ganse Nederlanden hebben het Groot Privilege (1477). Het Charter van Kortenberg gaf het volk het recht tot openlijke opstand indien de vorst het Charter niet zou naleven en belastingen (die effectief éénmalig waren toen) mochten in drie specifieke gevallen geheven worden (gevangenneming vorst, riddersschap van de zoon van de heerser en het huwelijk van de dochter van de heerser).

2. Lage belastingen (in de mate dat ze bestonden)

Over belastingen gesproken. Eventjes naar een periode kort na de Middeleeuwen. Weet u nog waarom de Nederlanden destijds in opstand zijn gekomen tegen de Spaanse vorst Filips II? Een geheel aan zaken (waaronder conflicten met vorst die niet op de traditionele Middeleeuwse manier wou regeren), maar de druppel was (uiteraard) belastingen. De hertog van Alva had immers het onzalige idee gekregen hier ondenkbaar hoge belastingen te innen. Deze waren 1% belasting op onroerend en roerend goed, 5% op de verkoop van onroerende goederen en 10% belasting op roerende goederen (wat wij nu BTW zouden noemen). Deze gruwelijke belasting (die zelfs niet is doorgevoerd geweest, maar altijd in een forfait van 2 miljoen gulden) was onaanvaardbaar en voor je het wist waren de Nederlanden vertrokken voor tachtig jaar oorlog.

Wij zijn zeker dat de meeste mensen nu wel zouden tekenen voor het dubbele van die belastingen destijds.

1. Drank

Het is hier Vlaanderen, dus dit kan niet ontbreken. Men kan zagen en klagen wat men wil over de rol van de Kerk in de Middeleeuwen of daarna (meestal gebaseerd op linkse manipulatie van de feiten), maar de meeste Vlamingen zullen toch tevreden zijn met hun Westmalle, Trappist, Petrus, etc… Allemaal bieren die voortkomen uit de rijke kloostertraditie die hier begon in de Middeleeuwen. In de Middeleeuwen had men ook geen waterzuiveringsinstallaties zoals wij die nu kennen en het water was dan ook wel eens te vies om te drinken. De oplossing was simpel: iedereen dronk alcohol. Vaten werden niet altijd even goed gewassen en aangezien alcohol een resultaat van gisting was, kon u wel inbeelden hoe vrolijk het op de werkvloer kon zijn op een warme namiddag wanneer u stikte van de dorst. Het gezegde “water is voor de vissen” was niet zozeer gekscherend bedoeld, maar een kwestie van leven en dood (of toch een paar dagen maag- en darmkrampen).

Maar ook de distillatie (noodzakelijk voor sterkere dranken) is een Middeleeuws concept. U zult het niet geloven, maar in de technologische ontwikkeling om sterke drank te distilleren (ja, hier deden Middeleeuwers actief onderzoek naar in naam van de wetenschap) kunnen we niet rond de islamitische wereld heen. Distilleren bestond als sinds het oude Babylonië, maar doorging een revolutie door het onderzoek van islamitische alchemisten die op hun zoektocht naar de steen der wijzen wijn distilleerden. Geber ibn-Hayan (8ste eeuw) zijn gedreven onderzoek hiernaar uit *kuch kuch* wetenschappelijke interesse leidde tot een revolutie in distillering. Zijn ontdekking dat men de dampen die vrijkomen bij het verwarmen van wijn gebruikt kunnen worden, vond hij “van weinig nut, maar zeer belangrijk in naam van de wetenschap“. Hij zou de alembiek (Google is uw vriend) uitvinden, waarnaar het Brusselse bier lambiek genoemd is. Aangezien Brussel steeds meer een islamitische stad wordt, kan men misschien zijn naam op de flessen beginnen vermelden!

Tot zover deze weetjes. Bij leven en welzijn, tot volgende week vrijdag.

De allesbehalve katholieke Kerk in Vlaanderen

gay prideWat is er aan de hand met de kerk in Vlaanderen? Wie een kerk binnenwandelt, kan bijna de muffe progressieve geur ruiken van de dolle jaren ’70 en ’80. (Of om het met andere woorden te zeggen: men kan de rook van satan bijna voelen, zo dik hangt hij.) De jaren waarin progressieve gelovigen de boel overnamen en twee millennia aan traditie begonnen af te breken. De pedofiliezaken die daaruit voortvloeien hebben enorm veel slachtoffers gemaakt. Had dit kunnen afgeweerd worden? Uiteraard, maar daarvoor had men uiteraard wel bekwamere mensen (of mensen die nog katholiek waren) dan Danneels nodig. Onder Danneels maakte Kerk&Leven immers reclame voor organisaties die een positief beeld van pedofilie wilden ophangen.

De katholieke kerk in Vlaanderen, en in gans Europa, zit in een zware crisis. Sinds men de linkse groepen daar de plak heeft laten zwaaien onder het mom van “parochiebesturen”, vaak in handen van een vrijzinnige/atheïstische “parochiemedewerker”, is er niet veel katholiek meer aan de katholieke kerk. Jonge gelovigen, die voor het merendeel een meer traditionele koers willen varen en niet vies zijn van de Latijnse Mis, worden door de fossielen van progressieven weggeduwd. .

Maar wat heeft de kerk dan specifiek fout gedaan met betrekking tot pedofilie? Onder Danneels is er ronduit reclame verschenen in Kerk&Leven (9 augustus 1984) om de “vooroordelen” over pedofilie bekend te maken. In oktober 1984 ontving toenmalig kardinaal Danneels een brief van een bezorgde moeder hierover. Wat stond er immers in de aankondiging? “Sinds enkele jaren bestaat er in Vlaanderen een oecemenische werkgroep pedofilie […] wil de Kerken sensibiliseren voor het verschijnsel pedofilie, informatie doorgeven en vooroordelen wegnemen. […] wil de werkgroep een ontmoetingspunt creëren voor pedofiele mensen om met elkaar van gedachten te wisselen en elkaar te bemoedigen.”

Kerk en leven

De verantwoordelijken hiervoor: Pastoor Jef Barzin (Antwerpen), L.P.G. Van Tricht (Kapellen) en namens de werkgroep Th. Weerstra (Brussel). Zoals reeds vermeld, had de bezorgde moeder niet enkel een brief geschreven naar Danneels. Ze had informatie opgevraagd bij die werkgroep om te weten te komen wat er eigenlijk werd gezegd/verspreid. Enkele citaten: “Als uw zoontje of dochtertje de band met de pedofiel als fijn aanvoelt, maak dan die band niet kapot” of wat denkt u van deze: “Veel overtuigde christenen kunnen nog wat leren van pedofielen.”. Wat was Danneels zijn reactie? Zoals in alle belangrijke zaken: laten betijen. Waar is Jef Barzin ondertussen? De man werd in 1988 pastoor van de Sint-Lambertusparochie in Antwerpen, in 2003 kwamen daar Sint-Amandus en Sint-Eligius bij. In 2007 werd hij door de bisschop van Antwerpen benoemd tot deken van Antwerpen, waarmee hij mee in de bisschopsraad zit. In 2009 werd hij ook pastoor-deken in Sint Jan Baptist (Berchem), Heilig Hart en Heilige Bernadette (Deurne) en sinds 2011 Sint-Rumoldus (Deurne).

Kerk&Leven is ondertussen ook steeds verder in links vrijzinnig anti-katholiek vaarwater gekomen. De voormalige perschef (periode 1970-1987) van Roger Vangheluwe, Mark Vandevoorde (met column op deredactie.be) werd in 1987 chef van Kerk&Leven (hij volgde Felix Dalle op, onder hem heette het nog Kerkelijk Leven, belangrijk verschil). Daarna zou hij adviseur worden voor Yves Leterme, Herman Van Rompuy en Stefaan van Ackere. Hij zou opgevolgd worden door Toon Osaer, nu directeur van uitgeverij Halewijn, die een “kruistocht” voerde tegen Alexandra Colen. Alexandra Colen trok immers ten strijde tegen de Roeach-boekenreeks, boeken godsdienst voor het secundair onderwijs, waarmee men “kinderen bewust wil maken van hun seksualiteit”. Toon Osaer steunde het uitgeverscomité hier actief bij. Maar goed, terug naar Mark Vandevoorde. De man is in zijn gesprekken over Facebook en houding naar conservatieve gelovige jongeren in staat om onverdraagzamer te zijn dan de gemiddelde antifascist. Durf te zeggen dat je van de Latijnse Mis houdt, dan ben je een onverdraagzame nazi. Indien je niet akkoord bent met zijn interpretatie van het geloof, dan ben je een afvallige. Zelf heb ik mogen zien hoe hij nog weigert te spreken met mensen die de letterlijke woorden van paus Franciscus erbij halen. De paus spreekt zich nog steeds sterk uit tegen abortus en homoseksualiteit, in dezelfde bewoordingen als zijn voorganger, maar moet dienen als front om een nog linksere agenda door te drukken.

Weet de bisschop van Antwerpen hier allemaal dan niet van? Jawel. In april 2008 verscheen er in De Morgen een artikel waarin reeds een beerput hierover werd opengetrokken. De reactie hierop was dat men in het artikel vergeten was “het in het kader van de toenmalige tijdsgeest” te zien. Zelf is hij trouwens goede vrienden met heel die bende, zie onderstaande  foto.

Selderslaghs - Bonny -Barzin

Van links naar rechts: kannunik Selderslaghs (wil vrouwelijk priesters), bisschop van Antwerpen Bonny en Jef Barzin (werkgroep pedofilie).

De bisschoppen in Vlaanderen spreken zich trouwens ook al jaren sterk uit tegen het inzetten van buitenlandse priesters in Vlaanderen, wat het tekort zou oplossen. Een Poolse of Afrikaanse priester, dat zijn immers militante conservatieven en dus een gevaar voor hun positie.

De kerk in Vlaanderen durft zich dus nog af te vragen waar het allemaal fout loopt? Ik roep aartsbisschop Léonard op om datgene te doen wat zijn voorganger bewust verzuimde: grote kuis houden. Smijt die progressieve libertijnse bende eruit, desnoods worden alle bisschoppen hun bisschoppelijke waardigheid ontnomen. De gewone gelovige, die nu zondag de Kerk mijdt omdat er een allesbehalve katholieke Mis, maar wel een “tolerante, verdraagzame gebedsdienst” plaatsvindt, zal u steunen.

Laten we immers niet vergeten wat Christus zelf zei over wat er met deze figuren moest gebeuren:

molensteen

NB: de schrijver van dit artikel is een gelovig katholiek. Dit artikel is niet om de kerk in Vlaanderen aan te vallen als religieuze instelling, integendeel. Het is meer dan ooit tijd dat men ophoudt met alles te willen bedekken met de mantel der liefde. Identiteit is meer dan taal. Zoals Pat Buchanan schreef: “Wanneer het geloof sterft, sterft de cultuur, sterft de beschaving, sterft het volk. Dat is de evolutie”. Het is tijd om een heropleving van het échte katholicisme, dat van onze voorouders, in gang te zetten en niet de libertijnse vrijzinnigheid die zich nu in de Kerk heeft genesteld.

“Religieus extremisme” in de VSA

SPLCHet extreem-linkse SPLC (Southern Poverty Law Center) gaf onlangs vormingen aan Amerikaanse agenten en militairen. Deze gingen over het gevaar van religieuze fanatici die zich ophouden in de VSA. Wie valt daar onder? Zowat elk soort christen blijkbaar. Meer informatie

[OPINIE] Duimen voor een zwarte paus

mijterpiusixOp 11 februari 2013 kondigde paus Benedictus XVI aan dat hij zou aftreden. Al kan men zich daar vragen bij stellen zoals traditionalistische katholieken doen, Christus kwam immers ook niet van het kruis, feit is dat er een nieuwe paus gekozen zal worden. Linkse media spraken direct van de noodzaak van een zwarte paus om, net als in de VSA, voor “change” te zorgen. Ze hebben gelijk, maar niet zoals ze willen.

In linkse media heerst bij velen blijkbaar de overtuiging dat kiezen voor een Afrikaan zou leiden tot een progressieve periode in de Kerk. Opeens zou de Kerk voorstander worden van condooms, en vrije seksualiteit, voor iedereen, zou ze niet meer zeggen dat onthouding het beste middel tegen AIDS is (nochtans de waarheid als een koe) en zou ze homoseksualiteit als een normaal gegeven beschouwen. “Change we can believe in” als het ware. Als overtuigd katholiek ben ik echter ook aan het duimen voor een zwarte paus.

Bookmakers die weddenschappen organiseren met betrekking tot de keuze van de paus hebben nu vaak als nummer twee kanshebber de Ghanees Peter Turkson staan. Hij is hoofd van de Pontificale Raad voor Rechtvaardigheid en Vrede, werd kardinaal gewijd door Johannes Paulus II en zorgde voor een heropleving van de Kerk in zijn land. In een interview met Christiane Amanpour (CNN) lokte hij echter direct een storm van protest uit. Daarin stelde hij dat de problemen met pedofilie in de kerk een probleem met homoseksualiteit zijn. Uiteraard oproer alom bij de blanke linkse media. Feit is echter dat het overgrote merendeel van de gevallen van pedofilie gaan over homoseksuele misbruiken. Wanneer men de priesters die die misbruiken plegen vervolgens gaat onderzoeken, komt men ook vaak uit bij een niet zo katholieke visie op de wereld. Wie meer wil weten over het hoe en waarom hiervan kan ik alvast één boek zeer sterk aanraden: The Windswept House.

De controverse rond deze uitspraken, zo stelde Turkson dat de Afrikaanse cultuur de Kerk beschermde door een taboe te hebben naar homoseksualiteit toe, bewijst nog maar eens dat de Kerk het beste af is met een paus uit zwart Afrika. Hoe minder hij beïnvloed is door het seculiere linkse, of rechtse, denken in Europa en de VSA hoe beter dat zal zijn voor de Kerk en op zijn beurt voor Europa en de VSA. Een zwarte paus als Turkson zou de stille meerderheid in Europa, die niet wil meegaan in het linkse verhaal, kunnen sterken en activeren, los van hun visie op God en de Kerk. Door te stellen dat wat links “gelijkheid” noemt eigenlijk de Westerse beschaving ondermijnt, zou deze paus links mee kunnen verjagen uit de culturele bastions die links sinds mei ’68 bezet. Doordat een zwarte paus  van buiten de Europese denkwereld komt, is hij ook minder geneigd zich te schikken naar de compromissen die daarin gesloten zijn en enkel schadelijk zijn gebleken voor conservatieven. Cultureel gezien zijn zwarte Afrikanen veel meer uitgesproken in het verkondigen van hun mening en geloven zij zowaar dat het gezin de hoeksteen van de samenleving vormt.

Gelovige katholieken worden nu immers vaak weggezet als net geen kannibalistische nazifascistische homofoben en racisten. Waar “conservatieven” in Groot-Britannië en socialisten in Frankrijk het homohuwelijk nu doorduwen, geholpen door de media die de tegenstanders wegzet als fanatieke gekken, zou een zwarte paus tegen de linkse media kunnen zeggen dat het morele relativisme fout is.  Sterker nog, Turkson heeft zich reeds uitgesproken tegen de evolutie die leidt naar een Eurabië. Hij liet aan 262 bisschoppen de Youtube-video “Muslim Demographics” zien waarin hij waarschuwde voor de islamisering.

Tenslotte kunnen we stellen dat de keuze voor een zwarte paus als Turkson zou kunnen leiden tot een nieuwe golf van beschavingswerk. Deze keer niet door Europeanen in Afrika, maar door een Afrikaan in Europa. Etniciteit doet er immers niet toe bij de keuze van een kerkleider. Afgaande op de stellingen die sommige, helaas te veel, blanke kardinalen maken en dit vergelijkende met de stellingen van Afrikaanse bisschoppen, kardinalen en gelovigen kan ik persoonlijk enkel stellen dat de verhoudingen zijn gedraaid. Op veel vlakken is de Afrikaanse denkwereld superieur geworden aan de Europese seculiere en linkse denkwereld. Een zwarte paus als Turkson zou een zegen zijn voor Europa en voor de Katholieke Kerk doordat hij, meer dan wie dan ook, tegen de politieke elites en linkse pers kan zeggen dat zij hun verontwaardiging daar mogen steken waar God de mens zijn rug verticaal heeft gespleten.

[Verslag&Opinie] Lezing KVHV-Antwerpen ‘De nieuwe evangelisatie’ (EH P. François)

https://i0.wp.com/2.bp.blogspot.com/-OO-zXqB4IMM/TsXVpPKI5_I/AAAAAAAABG4/a-jjw9wX4LI/s1600/ChristusRex-1.jpg

door NVH – Op donderdag 29 november kwam eerwaarde Pierre François spreken voor het Katholiek Vlaams Hoogstudentenverbond te Antwerpen in café ’t Waagstuk op de Stadswaag. EH François is katholiek priester gewijd in 1983 en maakt deel uit van Opus Dei, een personele prelatuur van de paus. (Opus Dei klinkt voor de meesten waarschijnlijk nogal controversieel. In hoeverre dat terecht is kan ik niet oordelen, dit onderwerp kwam ook nagenoeg niet aan bod in de lezing.) De lezing handelde over ‘de nieuwe evangelisatie’, een thema dat onlangs ook door Rome op de voorgrond is geplaatst n.a.v. het gouden jubileum van het Tweede Vaticaans Concilie en het ‘Jaar van het Geloof’. Terwijl de ontkerkelijking in Europa zienderogen voortschrijdt zal Rome de komende jaren een nieuwe poging ondernemen het Westen wederom te evangeliseren… Meer informatie

520 jaar geleden: de Reconquista eindigt

Het was niet in het nieuws, al had het wel veel meer aandacht mogen krijgen. Op 2 januari was het 520 jaar geleden dat de islamitische stad Granada viel voor de Spaanse katholieke vorsten en hun legers. De val betekende de overwinning van het strijdvaardige Spaanse katholicisme over de fanatieke islam van de Berbers (die na een invasie en burgeroorlog de Arabieren van de macht hadden verdreven). Meer informatie

« Oudere berichten