Tag Archives: Europa

Drieluik over Europa van Robert Steuckers

De Brusselse publicist Robert Steuckers heeft een drietal boeken over Europa geschreven. Deze zijn in de Franse taal en uitgegeven door uitgeverij Editions Bios. Het eerste deel gaat over de waarden en wortels van Europa, deel twee over de continentale geopolitiek en deel drie zijn historische herinneringen uit de moeizame en gewelddadige Europese geschiedenis. Elke boek kost exclusief verzendkosten 25 euro. Het is nog niet duidelijk of deze reeks ook naar het Nederlands zal worden vertaald.

Robert Steuckers is vertaler, redenaar en publicist. In 1981 was hij redactie-secretaris van Nouvelle Ecole, een jaarboek gelieerd aan het Franse nieuwrechts. Later in 1982 en 1983 richtte Steuckers voor het publiek in België een eigen nieuwrechts studiegenootschap, met tijdschriften als Orientations en Vouloir, op. Steuckers geniet ook in Nederland en Vlaanderen bekendheid vanwege zijn uitgebreide kennis van zaken over de conservatieve revolutie. Dit betreft de conservatieve stromingen in Europa tijdens de roerige periode tussen de twee grote oorlogen van de 20ste eeuw.

De nieuwe boeken dragen de verzameltitel Europa en gaan over de grondslagen en ideeën van het oude continent. Een aanrader voor wie zich wil wapenen tegen de massale propaganda van Europese Unie, die met hele andere opvattingen en ideeën komt als het over ons continent gaat. Men weet dan direct dat Europa veel ouder is dan 70 jaar en veel meer omhelst dan de mei’68-verhalen over gelijkheid en de verlichting.

Demografische realiteit in Europa brengt Emmanuel Macron aan het roer van Frankrijk

Macron wint de Franse presidentsverkiezingen. Geen verrassing uiteraard, al blijven we als goedmenende nationalisten met een wrang gevoel zitten. Campagnes zijn belangrijk, zowel voor naamsbekendheid als voor een imago, maar één factor blijkt steeds meer beslissend te gaan worden voor verkiezingen in de toekomst: de demografie.

mpm.jpg

Trump en Brexit gaven valse hoop, door een verkeerd beeld van verkiezingen

Twee verkiezingen gaven de ‘patriotten’ in Europa hoop: de Brexit en Trump. Echter, het waren totaal andere verkiezingen dan die van het presidentschap van Frankrijk en Oostenrijk en dan de jongste verkiezingen in Nederland. De Brexit was een duidelijke afkeer van de EU door de Britten en Amerikaanse presidentsverkiezingen zijn sowieso niet vergelijkbaar met eender welke verkiezing waar ook ter wereld, dit door het ‘the winnen takes it all‘-principe. Beide verkiezingen gingen ook niet over nationaliteit-gebonden kwesties. In Amerika stemden zwart en blank voor zowel Trump als voor Clinton en de Brexit was tenslotte een themareferendum, geen verkiezing.

Frankrijk gisteren en Nederland enkele weken geleden waren verkiezingen waar het om partijen ging, om idealen en standpunten. En daarbij wordt ingespeeld op bevolkingsgroepen. Daar kan je als politieker niet omheen. Simpel gezegd: wie kan het best de minderheden paaien: de holebi’s, de moslims, de joden, de Christenen, de zwarten, de arbeiders, de zakenmensen en ga zo maar door. En in die oefening is het voor nationalisten in de politiek niet gemakkelijk meer, immers de demografische realiteit zet je voor moeilijke keuzes. Het is te zeggen, de keuzes op zich zijn niet moeilijk, maar het publiek dat je bereikt wordt steeds kleiner.

nmmif.jpg

In 2014 verkregen niet minder dan 105.600 vreemdelingen de Franse nationaliteit.

De meerderheid van de blanke, Europese stem is niet hetzelfde als +50%

De stelling die je nu en dan hoort dat Filip Dewinter burgemeester had kunnen worden, indien de demografie van Antwerpen er anders had uitgezien, bevat een enorme waarheid. En dat kan je extrapoleren naar het Vlaams niveau, het federale en tenslotte naar het Europees niveau. En die lijn kunnen we doortrekken naar Oostenrijk, Nederland en Frankrijk. Niet zozeer de campagnes zijn het resultaat van de – in de perceptie, maar ook cijfermatig – verloren kiesuitslagen, maar wel de demografische verschuivingen. Want vergeet niet dat ruim 33% van de opgedaagde Franse kiezers achter een uitgesproken en gecontesteerde nationalistische partij krijgen een eclatante overwinning is. Maar daar koop je natuurlijk geen eieren mee.

Even een paar cijfers: in België telden we in 2016 volgens be.STAT 1.295.660 vreemdelingen op een totale bevolking van 9.610.909 inwoners (bron). Daarnaast weten we dat er heel wat ‘Belgen’ zijn van vreemde afkomst, maar zonder buitenlands paspoort, aangezien ze hier geboren zijn. In de ganse EU blijkt de gemiddelde leeftijd van de vreemdelingen momenteel 25 jaar te zijn. We moeten hier geen tekeningetje bij maken om aan te tonen dat dat op termijn voor gigantische demografische problemen zal zorgen.

Laten we even Eurostat citeren:

“In 2014 hebben 889.100 personen het staatsburgerschap van een EU-lidstaat verworven. […] Spanje had in 2014 het hoogste aantal genaturaliseerden, namelijk 205.900 (ofwel 23% van het totaal voor de EU-28). De daaropvolgende hoogste naturalisatiecijfers waren in Italië (129.900), het Verenigd Koninkrijk (125.600), Duitsland (110.600) en Frankrijk (105.600).

In absolute termen werden de grootste stijgingen in vergelijking met 2013 waargenomen in Italië, waar als 29.200 meer inwoners het Italiaanse staatsburgerschap kregen toegekend, gevolgd door Frankrijk (8.300) en Nederland (6.800). Daarentegen werden de grootste dalingen in absolute termen waargenomen in het Verenigd Koninkrijk (81.900 minder mensen kregen het Britse staatsburgerschap toegekend dan in 2013), Spanje (19.900), België (16.000), Griekenland (8.600) en Zweden (6 .700).

Net als in voorgaande jaren bestond de grootste groep van nieuwe burgers in de EU-lidstaten in 2014 uit burgers van Marokko (92.700, wat overeenkomt met 10,4 % van alle naturalisaties), gevolgd door onderdanen van Albanië (41 000 of 4,6 %), Turkije (37 500 of 4,2 %), India (35 300 of 4,0 %) en Ecuador (34 800 of 3,9 %). In vergelijking met 2013 steeg het aantal Marokkaanse burgers die het staatsburgerschap van een EU-lidstaat verwierven met 5,5 %. De grootste aantallen Marokkanen verwierven hun nieuwe staatsburgerschap in Spanje (38 %), Italië (31 %) en Frankrijk (20 %).”

Etniciteit blijft geducht en bewust onderbelicht wapen in kiesstrijd

Laat het even doordringen: verkiezingen winnen als ‘patriot’ in de EU wordt jaar na jaar moeilijker. De campagne van Marine Le Pen was een perfect uitgekiende campagne die niet minder dan 10.644.000 Fransen wist te verleiden in de finale ronde van de presidentsverkiezingen. De kans dat Marine in 2022 nog meer stemmen kan behalen is niet onbestaande, maar de demografische ontwikkelingen zullen het haar tegen dan nog moeilijker maken dan nu al het geval was. De cijfers die ons interesseren zijn die van de etniciteit van de kiezers. Daar leren we veel uit, maar die worden zelden weergegeven plus ze geven een vertekend beeld, gezien de vele genaturaliseerde kiezers.

mif.png

De gemiddelde leeftijd van de in de EU verblijvende en geregistreerde vreemdelingen is 25 jaar.

Vreemdelingenpartijen als hoopgevend keerpunt

Wat kan deze evolutie een halt toeroepen? Eén van de zaken is de massale oprichting van vreemdelingenpartijen overal in Europa. Uiteraard is dat vloeken in de nationalistische kerk, maar daarbij wordt vergeten dat de miljoenen vreemdelingen in de EU dankzij hun onwil om te integreren, laat staan assimileren, staten vormen binnen de staat en daar kunnen nationalistische partijen misschien van profiteren. Tot nog toe waren vreemdelingen immers louter kiesvee voor de grote gevestigde en de kleinere linkse partijen.

Moslims bijvoorbeeld vind je bij alle partijen, buiten bij de rechtsnationale partijen. Maar de meerderheid van de moslims denkt ethisch rechts (tegen abortus, tegen euthanasie), moeten niet veel weten van pakweg de wetgeving inzake drugs, alcohol, het exuberante uitgaansleven enzovoort en zij plaatsen in veel gevallen (andere) religieuze bezwaren boven de verschillende politieke partijprogramma’s. De grootste ‘slachtoffers’ van vreemdelingenpartijen worden in eerste instantie dan ook de linkse partijen. Dat geldt overal in Europa. En laat dat net de ironie zijn waar we toch wat plezier in scheppen, al zijn we zover nog niet.

vibmm.jpg

De opkomst van vreemdelingenpartijen kunnen vooral de gevestigde partijen veel pijn doen. Nationalistische partijen kunnen er bij winnen.

Maar eens de bal goed aan het rollen gaat, dan krijg je binnen die vreemdelingenpartijen een even grote versnippering als bij de bestaande partijen. Want lang niet alle vreemdelingen zijn moslims uiteraard, integendeel zelfs. En dan krijg je linkse, rechtse en centrumpartijen. De strijd om de allochtone kiezer zal vanaf dat moment meer dan ooit de inzet van de politieke partijen gaan worden en daar kunnen een Front National, een PVV en al die andere rechtse partijen misschien weleens van profiteren. Vreemdelingenpartijen moeten immers eveneens de kiesdrempel halen in landen waar die bestaat en dat zal de moeilijkheid worden. Bovendien zijn het de andere partijen die stemmen verliezen aan die nieuwe partijtjes.

Antwoorden bieden op de demografische ontwikkelingen

De verkiezingen in Oostenrijk, Nederland en Frankrijk leren ons dat de toekomst staat of valt door de demografische realiteit. Die realiteit is een quasi onomkeerbaar gegeven, zeker omdat wij als blanke Europeanen op geboortevlak stilstaan en zelfs achteruitgaan. Sultan Erdogan wéét goed waarom hij oproept tot het krijgen van 5 kleine Turkjes per gezin en daar verontwaardigd over doen is hypocriet, het is immers munitie die we zelf in de hand hebben.

Op de politiekers moeten we duidelijk niet rekenen en zolang clowns als een Macron of een Van der Bellingen verkozen worden en dit wordt toegejuicht door de De Guchts en Verhofstadts en Obamas van deze wereld en bovendien gesponsord achter de schermen door figuren als de Rothschilds en de Sorossen, zit er niet veel verandering aan te komen in het beleid. Europa is aan een echte verandering toe en die begint zoals steeds bij onszelf. Niet mekkeren, maar handelen. Because, it’s all about the demography, you stupid!

Belaagde heren uit Calais en net-niet-verkrachte dame uit Denemarken worden aangeklaagd, asielzoekers gaan vrijuit

Europa en de asielcrisis: de wereld op zijn kop deel 478.454. Twee kersverse feiten en gevolgen die onbegrijpelijk zijn. De heren uit Calais en de net-niet-verkrachte dame uit Denemarken.

deg.png

Feit 1:

  • Twee heren uit Calais worden tot aan hun voordeur belaagd door agressieve asieleisers en hun extreem-linkse vrienden.
  • Eén van de heren toont even een luchtdrukgeweer als afschrikmiddel om de agressievelingen weg te jagen.

Gevolg:

  • De asielzoekers en de extreem-linkse belagers worden met rust gelaten.
  • De man die zichzelf bedreigd voelde wordt aangeklaagd.

Feit 2:

  • Een jongedame uit Denemarken wordt belaagd door een asielzoeker die de broek aftrekt om de dame in kwestie te verkrachten.
  • De jongedame neemt haar pepperspray en geeft de verkrachter de volle laag.

Gevolg:

  • De asielzoeker wordt niet gezocht, meer zelfs, de politie wil niet eens zoeken in de asielcentra, want de dader kan ook een Deen geweest zijn.
  • De jongedame wordt aangeklaagd wegens verboden wapenbezit.

Dit is de EU anno 2016! En Louis Michel maar tieren dat het allemaal niet eerlijk is voor die arme asielzoekers…

Keulen is een gevolg van de Europese multiculturele heilstaat

Dat in Keulen het oudjaarsfeestje op een barbaarse wijze werd verstoord door vreemdelingen is geen geheim. Ondertussen hebben meer dan 100 (!) vrouwen een klacht neergelegd bij de politie omdat ze seksueel vernederd werden. Maar wat nu? En waarom kan dit überhaupt in het ‘vrije’ Europa?

kbs

Het Volk kent de waarheid, nu de politiekers nog.

De VRT had liever gewild dat het migrantenfeestje in Duitsland een stille dood was gestorven in de media, aangezien deze openbare – en bijgevolg door uw centjes betaalde – omroep als één van de laatsten in Europa berichtte over de walgelijke feiten. En de berichtgeving is dan nog van minimaliserende aard, want het zou gaan over “enkele vrouwen” die werden lastiggevallen. Wie gelooft die Leugenmedia nog?

De burgemeester van Keulen, zelf een vrouw overigens, zou volgens haar entourage verkeerdelijk begrepen zijn in de media toen het plan werd voorgesteld om  – onder andere – het carnaval in Keulen veilig te laten plaatsvinden. De media focuste op de “armlengte afstand” die vrouwen zouden moeten bewaren wanneer ze in de buurt zijn van onbekenden. “Er waren immers ook nog andere voorgestelde maatregelen…” De reacties die daarop volgden werden volgens onze media dan weer weggezet als “gespot” in plaats van “kritische bemerkingen”. Weer een mooi staaltje van de Leugenmedia.

Helaas, als je als leidinggevende vrouw nog niet eens uw geslachtsgenoten een hart onder de riem kan steken na dit soort van zeer verregaande criminele feiten, dan ben je het niet waard om burgemeester te zijn. Vrouwen hoeven zich helemaal niet anders te gaan gedragen. Niet in Duitsland, niet elders in Europa. Wat er buiten de Europese grenzen gebeurt, daar liggen we eerlijk gezegd minder wakker van, maar aan onze rijke Europese beschaving moet niet geraakt worden en dat heeft deze burgemeester, alle verbrande bh’s ten spijt, zo te zien niet begrepen. Wie gelooft deze burgemeester(s) nog?

Tot slot is er de vraag over schuld en onschuld. Want waren het nu vluchtelingen of niet? Waren het moslims of niet? Waren het volgens sommige Duitse politici “criminele asielzoekers” of niet? Doet het er toe wie de echte daders waren op dit lugubere momentum in de Europese geschiedenis? Neen, omdat dit slechts één van de uitwassen is van de multiculturele heilstaat die sommigen ons al decennialang opdringen.

kbs2

Een cartoon uit Engeland over hetzelfde thema dat helaas al langer actueel is dan oudejaarsavond 2015 in Keulen.

Het is dat beleid dat gezorgd heeft en de schuldige is voor de massale import en erkenning van een op middeleeuwse waarden gestoelde religie. Het is dat beleid dat zorgt voor miljoenen ‘vluchtelingen’ die ongestoord hun gang kunnen gaan in zeer veel Europese landen. Het is dat beleid dat vreemdelingen, ongeacht hun afkomst, cultuur of religie jarenlang in de watten heeft gelegd middels allerhande projecten, subsidies en initiatieven die uiteindelijk enkel de beleidsvoerders zelf goed uitkwamen in de vorm van stemmen bij verkiezingen.

Asielzoekers lessen gaan geven in vrouwenrechten zijn vijgen na Pasen. Dit soort toestanden, waarbij een duizendtal vreemdelingen op barbaarse wijze vrouwen de kleren van het lijf rukken en betasten ken je nergens in de wereld… behalve in het multicultureel verklaarde ‘Westen’, want deze toestanden – zij het op iets kleinere schaal – gebeurden ook al in de Verenigde Staten.

De oplossingen liggen nochtans voor de hand. Sluit eindelijk tijdelijk alle Europese binnen- en buitengrenzen, het Schengen-verdrag laat dit toe. Vang alle reeds aanwezige asielzoekers op in gesloten asielcentra. Voer een repressief beleid in alle Europese probleemwijken en ga effectief op zoek in samenwerking met overheid, justitie en politie naar illegalen en criminele vluchtelingen, in plaats van lijstjes bij te houden met ‘potentiële daders’. En doe er tenslotte alles aan om de situatie in de conflictgebieden aan te pakken en te verbeteren. Een tip: bel eens met Poetin.

Europa heeft dringend nood aan echte leiders. Hiervoor nog een tip: bel eens met Orban. Maar het is al lang vijf na twaalf. De mensen beginnen het echt beu te worden. Het klinkt misschien vreemd, maar wie de verrechtsing wil tegengaan in Europa zal een consequent rechts beleid moeten voeren. Het volk is het beu, het is nu aan de heren en dames politici. Al koesteren we hierin een erg ijdele hoop… Want immers: wie gelooft die politiekers nog?

Een referendum over de EU in Nederland?

De petitie voor een referendum over het EU-associatieverdrag met Oekraïne heeft haar doel bijna bereikt.

Geenpeil heeft al 289.000 van de 300.000 benodigde handtekeningen. Het petitie-initiatief om een referendum over het EU-associatieverdrag met Oekraïne af te dwingen had afgelopen maandag nog maar 220.000 handtekeningen binnen.

Vóór 28 september moet Geenpeil minimaal 300.000 handtekeningen hebben om in te dienen bij de kiesraad. Alleen dan kan een referendum over het EU-verdrag worden gehouden. Als de handtekeningen de komende dagen in hetzelfde tempo blijven binnenstromen als de afgelopen paar dagen, zal dat zeker lukken. De vraag is wel of alle handtekeningen die Geenpeil heeft binnengekregen, ook daadwerkelijk geldig zijn. Dus elke digitale handtekening telt! Wie zelf nog moet tekenen of mensen het kent die dit willen doen, dit kan via deze verwijzing: teken.geenpeil.nl.

tussenstand-96-large534.jng

Nieuw rechts blok in het EU parlement: ‘Wij zijn de stem van het verzet’

Wilderlepen_0Het Vlaams Belang, de PVV, het Oostenrijkse FPÖ, het Franse Front National. het Italiaanse Lega Nord, het Brits ex UKIP parlementslid Janice Atkinson en de Poolse Nova Prawica van de KNP bundelen de krachten in het Europees Parlement in een nieuwe fractie genaamd Europa van de Naties en de Vrijheden.

Om een fractie in het Europees Parlement te vormen zijn er uit zeven landen tezamen minstens vijfentwintig parlementariërs nodig. Alleen al het Front National heeft drieëntwintig parlementariërs. Voordelen bij een fractievorming zijn meer spreektijd en onderlinge samenwerking, maar ook enkele miljoenen euro’s aan subsidies en meer betaalde medewerkers

Het Poolse KNP is in onze contreien een onbekende. Ze hebben twee vertegenwoordigers in het Europees Parlement.  In eigen land staat de partij bekend als conservatief en patriottistisch, maar hebben liberale standpunten aangaande de economie. Bij de komende verkiezingen in Polen werken ze samen met de Kukiz beweging en de Nationale Beweging. Tezamen staan ze in de peilingen op 29% van de stemmen. Voor de komende verkiezingen wordt trouwens geen enkele linkse partij op meer dan 3% van de stemmen gepeild in Polen.

In het mooie bolwerk wat deze ochtend is aangekondigd zit al een eerste barst: Front National EU-verkozenen Bruno Gollnisch en Jean-Marie Le Pen staan niet achter het nieuwe project en hebben aangekondigd niet deel te zullen nemen aan de fractie.

Vlaams Belang vanuit Lampedusa: “Europa moet grenzen stellen!”

Vlaams Belang-voorzitter Tom Van Grieken zit samen met Gerolf Annemans en voormalig Europees parlementslid Philip Claeys in Lampedusa. Geen toeristisch uitje, maar wel een reis met een politieke agenda. Met deze trip en vanop deze symbolische plaats, willen ze een halt toeroepen aan de massale instroom van illegale gelukszoekers via de Middellandse zee richting Europa.

Gerolf Annemans, Tom Van Grieken en Philip Claeys.

Gerolf Annemans, Tom Van Grieken en Philip Claeys.

Uit de cijfers van het Europees grensbewakingsagentschap Frontex blijkt dat er momenteel tot één miljoen mensen in Libië klaarstaan om te vertrekken naar Europa. De immigranten komen voor alle duidelijkheid niet alleen uit Syrië maar ook (en vooral) uit de Afrikaanse landen ten zuiden van de Sahara. Hierdoor komen in heel Europa sociale voorzieningen onder druk te staan, terwijl de verzorgingsstaten nu reeds zuchten onder torenhoge werkloosheid, armoede en sociale achterstelling,” aldus de Vlaams-nationalistische partij.

In Australië, waar ook heel wat illegalen poogden asiel te vinden, trok men enkele jaren geleden wél aan de alarmbel: “Het Oceanische land bewees met zijn operatie ‘Sovereign Borders’ nochtans dat een kordaat grensbeleid werkt. Sinds de lancering van de Australische operatie eind 2013 kwamen er nauwelijks boten met asielzoekers aan en vielen er op zee geen mensenlevens meer te betreuren. Dit in schril contrast met Europa. Vorig jaar verloren niet minder dan 3000 mensen het leven op de Middellandse zee in hun poging om het beloofde land te bereiken.

Volgens het VB gaat het immers niet meer om ‘enkele’ vluchtelingen uit crisisgebieden: “Tussen West-Afrika en het Midden-Oosten wachten geen tienduizenden of zelfs honderdduizenden, maar miljoenen op een gunstige gelegenheid om naar onze contreien af te zakken. Europa kan deze mensenmassa onmogelijk opvangen zonder zijn eigen fundamenten, stabiliteit, welvaart en veiligheid in het gedrang te brengen.

l2

Van Grieken en Co zijn het grondig beu en lanceren daarom, om enerzijds menselijk leed te besparen en anderzijds om onze welvaart te redden, een tienpuntenplan:

Heroriëntering van de hulp

De gelden die momenteel besteed worden aan opvang, integratieprojecten en uitkeringen in de EU-lidstaten, kunnen beter gebruikt worden voor de opvang in veilige havens in de eigen regio. Met de  vele middelen die de EU nu in eigen lidstaten uitgeeft aan asielzoekers kunnen bovendien ter plaatse veel meer vluchtelingen worden geholpen; niet enkel degenen die in de mogelijkheid zijn om grote sommen geld te betalen aan gewetenloze mensensmokkelaars.

Opvang in eigen regio

Internationale verdragen (conventie van Genève) moeten herbekeken worden. Het uitgangspunt moet zijn dat asielzoekers in eigen regio worden opgevangen. In samenwerking met de internationale gemeenschap moeten volwaardige opvangcentra in de regio, zo dicht mogelijk bij huis, worden uitgebouwd – met Europese (financiële, materiële en logistieke) ondersteuning. Opvang in eigen regio leidt niet alleen tot een efficiëntere besteding van de beschikbare middelen, het maakt ook de terugkeer naar eigen land – eens de problemen zijn opgelost – gemakkelijker.

Effectieve en efficiënte bewaking van de buitengrenzen

De lakse aanpak van de aanzwellende illegale immigratiegolf naar Europa heeft de indruk gewekt dat het lonend is de oversteek te wagen. In de praktijk werd Frontex gedegradeerd tot een soort veerdienst voor de illegale immigratie naar Europa, wat voor de georganiseerde mensensmokkel geweldige opportuniteiten en winsten heeft geschapen. De gevolgen zijn ernaar. Nog nooit zetten zoveel illegalen koers naar Europa en nog nooit was de dodentol zo hoog. De inzet van de Europese marineschepen mag niet langer dienen om de illegale immigratie te faciliteren, maar moet erop gericht zijn te beletten dat mensen aan hun gevaarlijke overtocht beginnen. Bovendien dient militair te worden ingegrepen in de strijd tegen de mensensmokkelaars, net zoals dat gebeurd is in de strijd tegen de piraterij voor de kusten van Somalië.

Herinvoering grenscontroles

Een efficiënte en effectieve beveiliging van de Europese buitengrenzen was destijds de voorwaarde voor het wegvallen van de binnengrenzen. Vandaag kan iedereen zien wat daarvan terecht gekomen is: terwijl het laatste onmiskenbaar gelukt is, is van het eerste niets in huis gekomen. Het is geen geheim dat landen zoals Griekenland en Italië reeds geruime tijd fungeren als doorreislanden voor de illegale immigratie naar Noord-Europa. Al even bekend is het feit dat de autoriteiten in betrokken landen bijzonder weinig moeite aan de dag leggen om ‘irreguliere immigranten’ van hun verdere reisplannen te doen afzien. Dat gebeurt niet, wel integendeel. Geconfronteerd met deze permanente rechtsbreuk is het de logica zelve dat het verdrag van Schengen voor betrokken landen (tijdelijk) buiten werking wordt gesteld en wordt overgegaan tot de herinvoering van gerichte grenscontroles om de illegale instroom vanuit Griekenland en Italië een halt toe te roepen.

Herziening samenwerking met derde landen

De EU moet kordater optreden tegen derde landen die weigeren mee te werken aan het indammen van de illegale immigratie en de strijd tegen de mensensmokkel. Het Vlaams Belang pleit ervoor om ontwikkelingshulp en andere samenwerkingsverbanden (zoals handelsovereenkomsten en andere verdragen) te koppelen aan de bereidheid van derde landen om afgewezen asielzoekers en illegalen terug te nemen; een voorstel dat in landen zoals Denemarken en Zwitserland beleid is. Omgekeerd moeten landen die meewerken worden beloond.

l3

Stopzetting van de toetredingsonderhandelingen met Turkije

Deze kordate(re) houding moet ook (en vooral) worden aangenomen tegen kandidaat EU-lidstaat Turkije. Turkije weigert niet alleen zijn grens met Griekenland afdoende te bewaken, maar versoepelde ook nog eens drastisch de visumverplichtingen voor verschillende landen uit het Midden-Oosten en Centraal-Azië, wat het natuurlijk nog aantrekkelijker maakt voor illegalen op doorreis naar het Beloofde Land. Hetzelfde geldt voor de Turkse weigering om illegale immigranten terug te nemen. Vorig jaar kwamen niet minder dan 50.000 illegale immigranten via Turkije Griekenland binnen, dubbel zoveel als het jaar voordien. De Turkse onwil om met Europa samen te werken in een vitale kwestie als de bescherming van zijn grenzen kan niet langer zonder gevolgen blijven. Het beste antwoord is zonder twijfel de stopzetting van de toetredingsonderhandelingen. Dergelijke onderhandelingen met een land dat op zulke manier de Europese belangen schaadt, zijn immers zinloos. Het minste wat moet gebeuren, is dat de Europese geldkraan voor Turkije wordt dichtgedraaid. Al vele jaren kan het land rekenen op Europese subsidies om zich voor te bereiden op zijn toetreding tot de EU (zo’n 900 miljoen euro per jaar). Gezien de Turkse onwil, is het niet meer dan logisch dat deze middelen voortaan worden besteed aan nuttiger doelen zoals de versterking van Frontex en de opvang van vluchtelingen in eigen regio.

Geen verdere liberalisering van de Europese visapolitiek

In plaats van  werk te maken van een betere beveiliging van de Europese buitengrenzen, koos de EU er de voorbije jaren voor de grenzen steeds verder open te zetten. Eind vorig jaar nog stelde de EU zelfs de afschaffing van de visumplicht voor Turkse staatsburgers in het vooruitzicht, wat zal leiden tot een extra aanzuigeffect. De aanhoudende versoepeling van de visapolitiek heeft de illegale immigratie gefaciliteerd in plaats van ze tegen te gaan, en moet dan ook worden stopgezet.

Illegaliteit niet belonen

Illegaal verblijf mag niet langer beloond worden met een verblijfsvergunning, zoals de voorbije jaren in verschillende landen – waaronder ‘uiteraard’ ook België – gebeurde. In plaats van het huidige gedoogbeleid tegenover illegale immigratie moet een actief opsporings- en uitzettingsbeleid gevoerd worden.

Effectief uitwijzingsbeleid en drastische uitbreiding van de capaciteit in de gesloten instellingen

De achilleshiel van elke geloofwaardige immigratie- en asielpolitiek is en blijft een effectief en efficiënt uitwijzingsbeleid. Daarvan is nog steeds geen sprake. Een en ander werd recentelijk door niemand minder dan staatssecretaris Theo Francken bevestigd toen hij erkende dat slechts tien procent van de illegalen effectief gerepatrieerd wordt. De gevolgen zijn ernaar: in dit land verblijven naar schatting meer dan 100.000 illegalen. Zolang een uitwijzingsbevel niet wordt gevolgd  door een effectieve repatriëring blijft zich via ‘radio trottoir’ het bericht verspreiden dat men in dit land – eens voet aan wal gezet – ook kan blijven. De aangekondigde 100 extra plaatsen in de gesloten instellingen zijn in dit verband slechts een druppel op een ondertussen oververhitte plaat. In plaats van te  besparen op het budget voor de gedwongen terugkeer, moeten de middelen drastisch worden opgetrokken.

Geen extra immigratiekanaal

Het Vlaams Belang verzet zich tegen een versoepeling van de regels voor ‘economische immigratie’ (als oplossing om de illegale immigratie een halt toe te roepen.) De bewering dat ‘economische immigratie’ de illegale zal verminderen, mist elke onderbouwing en wordt door de feiten tegengesproken: landen met een ‘actief immigratiebeleid’, zoals de VS, zijn niet van het euvel van de illegale immigratie verlost. De bewering dat de achterpoort van de illegale immigratie kan worden gesloten door de voordeur open te zetten, getuigt van een ongeziene wereldvreemdheid. De economische immigratie waarvan sprake zal gewoon een extra toegangspoort vormen, maar zal de andere immigratiekanalen geenszins ontlasten.

« Oudere berichten