Tag Archives: En Marche

Historisch lage opkomst zorgt voor hoge score voor Macron bij Franse verkiezingen

47.571.350 ingeschreven kiezers, slechts 22.654.564 brachten een geldige stem uit! Een ‘raz-de-marée’, een tsunami of een aardverschuiving, zoals de pers ons voorhoudt, is het helemaal niet. Slechts 13,43% van de uitgebrachte stemmen gingen uiteindelijk naar de lijst van Emmanuel Macron.

fe172

Had het Front National de score van de presidentiële verkiezingen van mei jongstleden kunnen herhalen, dan waren ze volgende zondag – tweede ronde van de wetgevende verkiezingen – in 415 kiesomschrijvingen aan zet. Nu zal dat ‘maar’ in 118 kiesdistricten het geval zijn, zij het dan nog in minder gunstige positie (ballotage). Het minder goede resultaat heeft daar natuurlijk veel mee te maken, maar zeker ook de magere opkomst. Een beperkte deelname van de kiezers is immers rampzalig voor partijen, waaronder het FN, die op een triangulaire (een 2de ronde met 3 kandidaten) rekenen om een mandaat binnen te halen. Het ‘Front Républicain’ – allen tegen één – heeft ook veel minder impact bij zo’n strijd tussen drie kandidaten.

Na de eerste ronde van de wetgevende verkiezingen in Frankrijk staan de ‘patriotten’ weer met beide voetjes op de grond. De slechte eindspurt bij de presidentiële verkiezingen van mei jl. laat duidelijk sporen na. Ook als is dat maar één van de redenen. De partij is natuurlijk ook het slachtoffer van de ‘artificiële’ populariteit van de nieuwe president, die de steun geniet van media en kapitaal.

Voor vele kiezers is het bovendien welletjes geweest: eerst de voorverkiezingen van de LR en de PS, vervolgens de twee ronden voor de presidentsverkiezingen en nu de 2 ronden voor de wetgevende verkiezingen. Noem het verkiezingsmoeheid. Daardoor stuurden ongeveer 52% van de ingeschreven kiezers hun kat naar de urnen. Het gevolg daarvan is ook dat het FN slechts in 1 triangulaire de strijd aangaat, namelijk in de Aube (Champagnestreek). In 2012 waren er dat 34. Ten slotte nog een weetje: bij de wetgevende verkiezingen van 2012 werden 36 kandidaten in de eerste ronde gekozen (50,01%), gisteren waren er dat slechts 4 , waarvan geen enkele van de grote lijsten.

Vergeleken met de uitslag van 2012 kan het FN zich nog enigszins ‘handhaven’ (verlies van 538.050 stemmen). Dat kan niet gezegd worden van de Parti Socialiste en Les Républicains, die respectievelijk 5.932.518 en 3.463.870 stemmen moeten prijsgeven. Bij die cijfers moet men natuurlijk ook rekening houden met de lage opkomst, dat geldt voor alle partijen, maar voor het FN in het bijzonder. Meer dan 50% van de kiezers die in mei nog voor Marine stemden, bleven gisteren blijkbaar thuis.

Vergeleken met de uitslag van 2012 kan het FN zich nog enigszins ‘handhaven’ (verlies van 538.050 stemmen). Dat kan niet gezegd worden van de Parti Socialiste en Les Républicains, die respectievelijk 5.932.518 en 3.463.870 stemmen moeten prijsgeven.

Algemeen

23.170.977 Fransen gingen gisteren stemmen, 24.400.342 kiezers bleven thuis. Met 51,29% wegblijvers  is dat de laagste opkomst ooit. Van die +/- 23 miljoen kiezers stemden er dan nog 353.883 blanco en 162.096 ongeldig. Uiteindelijk brachten 22.654.998 zuiderburen hun stem uit voor een bepaalde partij.

Uitslagen van de voornaamste partijen:
(tussen haakjes staan de behaalde procenten van de ingeschreven kiezers)

  • La République en marche (Macron):  6.390.871 (13,43%)
  • Les Républicains: 3.573.398 (7,51%)
  • Front National 2.990.613 (6,29%)
  • La France insoumise (Mélenchon):  2.497.663 (5,25%)
  • Parti Socialiste: 1.685.808 (5,25%)

Procenten uitgebrachte stemmen:

  • En Marche: 28,21%
  • LR: 15,77%
  • FN: 13,20%
  • FI: 11,02%
  • PS: 7,44%

Uitslagen 1ste stemronde 2012:
(van Macron was er toen nog geen sprake)

  • Parti socialiste: 7.618.326 (29,35% van de uitgebrachte stemmen)
  • UMP (huidige LR): 7.037.268 (27.12%)
  • Front National: 3.528.663 (13,60%)
  • Front de Gauche (Mélenchon): 1.793.192 (6,91%).

Met 13,43 % van de uitgebrachte stemmen zoude  partij van Macron meer dan 70% van de volksvertegenwoordigers mogen leveren. Dat wijst nog maar eens op dat belachelijk, ondemocratisch kiessysteem.

Hopelijk moet Marine Le Pen, die zo goed als verkozen is in de 11de kiesomschrijving van Pas-de-Calais (46,02 %, haar tegenkandidaat 16,63%), niet alleen gaan zetelen. Veel zal afhangen of de wegblijvers dat zondag opnieuw zullen doen. Voor de partij zijn er wel enkele lichtpunten in andere kiesomschrijvingen van Pas-de-Calais, Bouches-du-Rhône, Vaucluse, Herault, Gard, Aube, Pyrénées-Orientales. Het wordt echter moeilijk, zo vrezen we, zeer moeilijk.

Velen keken ook met belangstelling uit naar de 3de kiesomschrijving van de Vaucluse, waar Marion Maréchal Le Pen verkozen was. Hervé de Lépinau, de briljante advocaat uit Carpentras, die Marion Maréchal Le Pen vervangt, strandt op 90 stemmen van de kandidaat van de lijst Macron. Vergeleken met de eerste ronde van Marion (2012) verliest de man 3.600 stemmen. Met een zeer lage opkomst slaagt hij er toch nog in 11.426 (31,81%) van de stemmen te halen.

Maar nogmaals, de abstentionisten kunnen het tij nog enigszins keren. Laat ons hopen dat de shock van gisteren tot hen doordringt. Een eenpartijstelsel is immers dodelijk voor een ‘democratie’!

FILE PHOTO: A man looks at campaign posters of the 11th candidates who are running in the 2017 French presidential election, in Saint Andre de La Roche

De partij Front National is het slachtoffer van haar eigen ‘nieuw’ imago geworden. Zoals overal in Europa denken nationalistische partijen er goed aan te doen om nieuwlichters en verruimers binnen te halen, wat vaak (lees meestal) faliekant afloopt. Voor zij, die jaren de opportunistische kat uit de boom keken, moesten trouwe soldaten de baan ruimen. Neem nu het geval van de tweederangs filmacteur Franck Delapersonne. De man dacht wellicht zijn intrede in de Assemblée te kunnen maken. Nu dat niet lukte, of niet zal lukken, begint hij zijn pijlen op de fascisten en nationalisten te richten. “On va enfin pouvoir casser du facho,” zo verkondigde de man. Er zullen vele ‘facho’s’ heel tevreden zijn met die opmerking…

Hoeveel kansen kunnen nationalisten in Europa eigenlijk verprutsen? Waarom steeds die angst voor de eigen schaduw?

 

Zondag eerste kiesronde Frankrijk, FN slechts kleine speler en dat heeft intern gevolgen

Dit weekeinde, op 11 juni,  mogen de Fransen opnieuw naar de stembus, ditmaal om de uittredende volksvertegenwoordiging te vervangen. Dankzij de bijna dagelijkse islamitische aanslagen zijn deze verkiezingen door de media wat naar de achtergrond geschoven. Nochtans zal politiek Frankrijk er na het weekeinde totaal anders uit zien. De verkiezing van een niet-klassieke kandidaat tot president was – in de perceptie – al een revolutie(tje) op zich.

anf

We kunnen dus nu al meegeven dat de samenstelling van het nieuwe parlement er heel anders zal uitzien. Voor klassiek links en rechts, PS en LR, die om beurt de lakens uitdeelden, zal nu een oppositierol zijn weggelegd, of Macron moet weer een soort ‘cohabitation’ uit zijn hoed toveren.  Met grote waarschijnlijkheid komt zijn nieuwe partij (samenraapsel zou beter zijn) ‘En Marche’, als grote winnaar uit die stembusgang.

7 tot 25 FN-zetels volgens de peilingen

Maar dé vraag die ons het meeste bezighoudt is: hoeveel mensen zal het FN naar de Assemblee kunnen sturen? In verschillende peilingen scoort de partij 18%. In 2012 was de uitslag 13,60% (2 zetels). Naargelang de peilingen betekent dat tussen de 7 en de 25 zetels. Vergeleken met de 2 zetels waarover ze vandaag beschikken, kan dat als een redelijk succes beschouwd worden. Maar de grote, verhoopte politieke doorbraak zal nog niet voor dit jaar zijn. In een proportioneel stelsel zou de partij natuurlijk wel vlotjes 100 (op 577) zetels binnenhalen. Men kan die verkiezingen ook niet vergelijken met de presidentsverkiezingen van enkele weken geleden. Er dienen zich nu meer kandidaten en lijsten aan en de populariteit van plaatselijke figuren kan doorslaggevend zijn.

We mogen(en kunnen) ons dus niet blindstaren op die 11 miljoen kiezers die in mei nog voor Marine Le Pen hebben gestemd. Van de meer dan 100 verhoopte (volgens sommige bronnen zelfs 130) zitjes in de Assemblee, waarvan enkele maanden geleden nog sprake was, zal dus weinig in huis komen.  

Recente Peilingen

Een recente peiling van Kantar Sofres-Onepont geeft volgende resultaten: En Marche en Modem (Macron) 31%, FN 18%, LR 17%, France Insoumise (Mélenchon) 12% en PS 8%.

In zetels geeft die peiling volgende samenstelling: En Marche en Moden (Macron): tussen de 320 en de 350 zetels, LR: 140 à 155, PS en aanhangsels: 40 à 50, FI: 20 à 30 en het FN: 10 à 15.

Hieruit blijkt nog maar eens hoe ondemocratisch dat kiesstelsel wel is. LR zou met 1% minder stemmen dan het FN, wel 140 zetels meer halen.

(Er zit we een redelijke foutenmarge in deze peiling, wat enkele verschuivingen niet onmogelijk maakt. De opkomst voor wetgevende verkiezingen is altijd ongeveer 20% lager dan die voor de presidentsverkiezingen).

Nog enkele andere peilingen voor het FN (bij al die peilingen haalt het FN 18%, wat wel opmerkelijk is)

  • LégiTrack Opinionway-Orpi: 7 à 17 zetels
  • Harris Interactive-Indeed pour LCP:  8 à 22 zetels
  • Cevipof Ipsos Sopra-Steria: 5 à 15 zetels

Bij de verkiezingen van 2012 behaalde het FN in de eerste ronde 13,60%.

Uit al de peilingen blijkt dat de nieuwe Franse president over een comfortabele parlementaire meerderheid zal kunnen beschikken. Na het debacle met François Hollande, snakken onze zuiderburen naar vernieuwing. Mede daardoor wordt het Front National geen grote speler bij deze verkiezingen.

Exit Marine Le Pen en nieuwe partijnaam?

Waarschijnlijk zal het Front National in zo’n 300 à 350 (van de 577) kiesomschrijvingen de tweede ronde halen, waaruit dan, in het beste geval, 25 volksvertegenwoordigers zullen verkozen worden. Het is aan hen om de partij een nieuw elan te geven.

Sinds de presidentsverkiezingen bestaat er immers een malaise binnen de partij. Doordat het verhoopte resultaat uitbleef, worden er schuldigen gezocht. De campagne van de presidentsverkiezingen startte uitstekend, maar eindigde in mineur. Het mag gezegd worden: het laatste tv-debat van Marine – we drukken ons eufemistisch uit – was niet goed. Intern wordt er nu gesproken over een naamswijziging voor de partij en sommigen zouden Marine, van wie de familienaam volgens hen te beladen is, zelfs willen wippen. Maar zover zijn we nog niet.

Het worden alleszins zeer moeilijke verkiezingen voor het FN. Van de twee huidige volksvertegenwoordigers is Marion Maréchal al ontslagnemend en de tweede, Mter Gilbert Collard, bevindt zich in ongunstige positie in de Gard.

Bovendien bevestigen de eerste exit-polls van de Fransen uit het buitenland reeds een klinkende overwinning van Macron. Sommige kandidaten halen zelfs meer dan 50%, maar omdat dat over onvoldoende kiezers gaat, zijn deze niet onmiddellijk in de eerste ronde verkozen.

Over 4 dagen weten we meer. We wensen Marine en heel de ploeg toch een succesvolle verkiezing toe. Het zal nodig zijn. Hopelijk halen ze 15 zetels, nodig om een erkende parlementaire groep te vormen.

Macrollande naar het Elysée: Frans president meer dan ooit handpop van de (EU-)elite

Terwijl Frankrijk deze week het einde van de Tweede Wereldoorlog herdenkt, is de nieuwe president gekend. Hetgeen we vreesden, is uitgekomen. De nieuwe president van Frankrijk wordt Emmanuel Macron, de ‘baby-Hollande’ uit Le Touquet-Paris-Plage, de veel betekende mondaine badplaats voor dat soort individuen, die zich graag tussen glitter, luxe en glamour bewegen.

mlpcc.jpg

Marine Le Pen behaalde de hoogste score ooit voor een nationalistische presidentskandidaat. 1 op de 3 Fransen stemde voor haar, waarvan volgens ‘onderzoek’ bijna 80% dat met overtuiging deden. Bij de winnende Macron waren er dat nog geen 60%.

Behalve in de departementen Aisne en Nord-Pas-de-Calais, waar Marine Le Pen de meeste stemmen behaalde, wint hij overal. Het optreden in het ultieme tv-debat zou de oorzaak zijn van het verlies van Marine Le Pen, zo wordt nu op veel plaatsen gezegd en verkondigd. Dat ‘slechte’ debat heeft dan toch geen invloed gehad op de kleine 11 miljoen kiezers die wel voor haar stemden. Wat verwijt men haar? Dat ze te agressief debatteerde? Ach, kom nou!

Was ze vriendelijk overgekomen, men had haar zwakheid verweten, ze had geen tegengewicht kunnen bieden voor ‘sterke’ figuren à la Merkel.  Voor het journaille – onze Franse vrienden spreken wel eens van les ‘journalopes’ – zou het wel altijd iets geweest zijn. De meisjes, de jongens en de X’en van de media weten geen onderscheid meer te maken tussen informeren en manipuleren. Heel de reutemeteut – we besparen u de gekende ‘details’ – werd weer boven gehaald.

Hoe kan een vrouw van 48 jaar verantwoordelijk zijn voor zaken die zich 75 jaar geleden afspeelden. U kent het wel: ‘Mentezmentezil en restera toujours quelque-chose. Het mag dan nog een wonder heten dat quasi 11 miljoen Fransen zich niet door de leugenpers hebben laten beïnvloeden. Het is verdorie een hele prestatie die Marine heeft neergezet, geen enkele nationalistische Franse kandidaat haar ooit heeft voorgedaan.

Het beste scoorde Marine Le Pen in volgende departementen: Aisne (52,91%), Pas-de-Calais (52,05%), Haute-Marne (49,52%), Corse-du-Sud (49,41%), Ardennes (49,27%), Var (49,15%), Meuse (48,38%), Haute-Saône (48,29%), Haute-Corse (47,73%) et Nouvelle-Calédonie (47,43%).  De verankering in het noorden is een onweerlegbaar feit. 

De enige (ernstige) ‘faute de parcours’ die ze volgens ons heeft gemaakt is dat ze op het einde van de rit voor een ‘flou’ heeft gezorgd in verband met de euro en de eurozone. Waarschijnlijk was het afzwakken van dat radicale anti-EU standpunt een eis van Nicolas Dupont-Aignan, voorzitter van ‘Debout la France’ – een gaullistische, conservatieve en gematigd nationalistische partij, die zich na de eerste ronde achter Marine Le Pen schaarde. Dit opportunistisch trekje heeft voor de nodige onduidelijkheid gezorgd, wat wellicht stemmen heeft gekost.

moe.jpg

Vader en ‘kloon’…

Wat afgelopen zondag ook bleek, is dat een groot deel van het Franse volk lijdzaam is geworden. Hoe kan men zich zo naar de slachtbank kan laten voeren is een thema voor zielenknijpers. Het is bijna de weergave van het boek van Rabelais, ‘Quart Livre’, hoe de humanist – een monnik die zijn pij over de haag gooide en waarmee de Fransen graag uitpakken – beschreef hoe een troep schapen een soortgenoot volgden, wanneer die door Panurge in het water werd geworpen.

In Parijs, stad van de Charlie Hebdo, de Bataclan en de recente aanslag op de Champs Elysée, haalt de bankier-president zo maar eventjes 89,68% van de stemmen (849.255), Marine Le Pen amper 10,32% (97.770). Wat moet er nog gebeuren vooraleer ‘Paris s’éveille’ werkelijkheid wordt.

Laat er ons geen doekjes omwinden, de overwinning van Macron is een grote nederlaag voor het patriottische deel van de Franse bevolking. Maar dat geldt ook voor de voltallige eurokritische beweging, zelfs voor die van buiten Frankrijk. Aan het eurofiele gehalte van Macron, kunnen zelfs geestesgestoorde politici zoals Verhofstadt en Cohn-Bandiet, een puntje zuigen. Het verkiezingsfeest van Macron werd trouwens ingezet met het Europese volkslied…

De zweethandjes van de Juncker’s, de Tusken en C°, zijn sinds de verkiezing van ‘hun’ Macron plots iets droger geworden, en Beethoven zijn’ Ode an die Freude’ zal iets luider geklonken hebben in de living van Jean-Claude Juncker, wanneer hij aan zijn Cognac Delamain nipte.

Laat het duidelijk zijn, het Machiavellistische plan van Hollande – zichzelf door een kloon laten opvolgen omdat hijzelf geen kans meer maakte – heeft perfect gefunctioneerd. Hij heeft er zelfs zijn eigen partij voor opgeofferd. Men kreeg bijwijlen zelfs medelijden met Benoît Hamon, de PS kandidaat, die in alle eenzaamheid, verlaten door Pol en klein Pierke, zijn stem ging uitbrengen. Het zegt veel over de moraliteit, de ethiek en de camaraderie van vele politici.

amoe.jpg

Macron zal zonder meer de handpop van de EU worden. Nu al wordt gefluisterd dat de werkelijke president van Frankrijk Merkel is en niet Macron.

Maar goed, van Hollande zijn de Fransen nu verlost. Wanneer hij binnen enkele dagen het Elysée verlaat, zal hij echter geen ‘baguette’ minder moeten eten. Als dank voor de bewezen diensten zal de man wel ergens voor een Europese topfunctie in aanmerking komen, desnoods creëren ze er wel een. Eerst moet de wind een beetje gaan liggen en moet zijn ‘catastrofaal quinquennat’ in de vergeethoek geraken.

Het volk heeft gekozen en datzelfde volk heeft de leider aangeduid dat het verdient. De nieuwe samenstelling van dat volk heeft natuurlijk een belangrijke rol gespeeld bij deze verkiezingsuitslag. Maar daarvoor verwijzen we graag naar het stuk van onze hoofdredacteur Bert Deckers, dat gisteren verscheen.

Aux armes, citoyens, is nog niet voor morgen. Maar zoals Johan Cruijff het al wist te vertellen: “elk nadeel heb zijn voordeel“. Het politieke landschap zal hertekend moeten worden. Het is zeker niet uitgesloten dat sociaal-patriottisch rechts daar profijt uithaalt. Er staan veel integere en bekwame mensen klaar om deze beweging een nieuw elan te geven. We zien wel. De eerste test – nog volgens de oude stempel – komt er wel al op 11 en 18 juni, tijdens de Franse parlementsverkiezingen.