Drieluik over Europa van Robert Steuckers

De Brusselse publicist Robert Steuckers heeft een drietal boeken over Europa geschreven. Deze zijn in de Franse taal en uitgegeven door uitgeverij Editions Bios. Het eerste deel gaat over de waarden en wortels van Europa, deel twee over de continentale geopolitiek en deel drie zijn historische herinneringen uit de moeizame en gewelddadige Europese geschiedenis. Elke boek kost exclusief verzendkosten 25 euro. Het is nog niet duidelijk of deze reeks ook naar het Nederlands zal worden vertaald.

Robert Steuckers is vertaler, redenaar en publicist. In 1981 was hij redactie-secretaris van Nouvelle Ecole, een jaarboek gelieerd aan het Franse nieuwrechts. Later in 1982 en 1983 richtte Steuckers voor het publiek in België een eigen nieuwrechts studiegenootschap, met tijdschriften als Orientations en Vouloir, op. Steuckers geniet ook in Nederland en Vlaanderen bekendheid vanwege zijn uitgebreide kennis van zaken over de conservatieve revolutie. Dit betreft de conservatieve stromingen in Europa tijdens de roerige periode tussen de twee grote oorlogen van de 20ste eeuw.

De nieuwe boeken dragen de verzameltitel Europa en gaan over de grondslagen en ideeën van het oude continent. Een aanrader voor wie zich wil wapenen tegen de massale propaganda van Europese Unie, die met hele andere opvattingen en ideeën komt als het over ons continent gaat. Men weet dan direct dat Europa veel ouder is dan 70 jaar en veel meer omhelst dan de mei’68-verhalen over gelijkheid en de verlichting.

In Nederland en Vlaanderen massaal Turkse oorlogspropaganda verspreid

Afgelopen week ontvingen in Nederland duizenden huishoudens een boekje met als titel ‘De verraderlijkheid en wreedheid van de PKK’ op de deurmat. Eerder was dit boek ook massaal in een aantal Vlaamse steden verspreid. Adnan Oktar, de schrijver van het boek, woont in Turkije en daar zit ook de verantwoordelijke uitgeverij. Onduidelijk is nog altijd wie of welke organisatie de boekjes zo massaal heeft verspreid, een behoorlijk omvangrijk project, want het zou naar schatting gaan om tienduizenden boekjes. Het werd zeker in en rondom de drie grote steden, Den Haag, Rotterdam en Amsterdam verspreid.

Op de sociale media valt te lezen dat mensen verontwaardigd zijn over het boek en de agressieve boodschap. Politici lijken vooral angst te hebben voor oplopende spanningen tussen Koerden en Turken. Deze geïmporteerde spanningen zijn de afgelopen tijd wederom opgelaaid. Dit heeft van doen met de ‘Operatie Olijftak’ een militaire actie van het Turks leger in het noordoosten van Syrië in de regio Afrin. Deze is gericht tegen Koerdische milities. De inval is zaterdag 20 januari 2018 begonnen met een luchtaanval met 3 F16’s en loopt momenteel nog.

Het boekje is tegen de Koerdische partij PKK gericht. De PKK, die als politieke partij in Turkije verboden werd, wordt beschreven als een bloeddorstige partij. Verder staat het vol met islamitische loftuitingen en wordt de evolutietheorie een mislukking genoemd. In Nederland heeft inmiddels Kamerlid Bente Becker van de VVD vragen aan de regering gesteld. In Vlaanderen kwam Voorpost met een tegenactie.

Schriftelijke vragen over de verspreiding van Turkse pamfletten

Vragen van het lid Becker (VVD) aan de minister van Sociale Zaken en Werkgelegenheid over het bericht “Grote commotie over in Rijswijk verspreid Turks pamflet tegen de PKK”

1. Bent u bekend met het bericht ‘Grote commotie over in Rijswijk verspreid Turks pamflet tegen de PKK’?1

2. Is bij u bekend wie dit pamflet heeft opgesteld en verspreid heeft onder huishoudens in onder andere Rijswijk, Delft en Rotterdam?

3. Heeft u ook vernomen dat hetzelfde pamflet in Antwerpen rondgedeeld is en dat de Belgische politie een onderzoek ingesteld heeft? Bent u voornemens hierover in gesprek te gaan met uw Belgische collega?

4. Is bekend met welke binnenlandse en/of buitenlandse middelen dit pamflet gefinancierd is? Zo niet, bent u voornemens dit te onderzoeken? Zo ja, ziet u aanleiding om hier verdere stappen op te ondernemen?

5. Bent u met de VVD fractie van mening dat het zorgelijk is dat Turkse propaganda hier van deur tot deur wordt verspreid? Bent u daarnaast van mening dat Nederland niet de plek is voor politieke campagnes uit andere landen? Wordt bezien of er stappen genomen kunnen worden om dit tegen te gaan?

6. Ziet u aanleiding om onderzoek te doen naar de inhoud van het pamflet? In hoeverre bevat dit pamflet strafbare uitingen? Als die er zijn, welke acties worden daar dan op ondernomen?

7. Heeft u redenen om aan te nemen dat de verspreiding van dit pamflet tot een extra risico kan leiden voor het ontstaan van ongeregeldheden tussen Turken en Koerden in Nederland? Zo ja, hoe wordt hier op geanticipeerd? Ziet u ook breder mogelijkheden om te voorkomen dat Turkse spanningen naar Nederland worden geïmporteerd?

Voorpost ageert tegen Turkse propaganda

De Turkse publicist Adnar Oktar, bekend als antiwesters, homofoob, sekteleider en seksgoeroe schreef het boekje ‘De verraderlijkheid en de wreedheid van de PKK’ en werd in duizenden brievenbussen verspreid afgelopen weekeinde.

Met de verspreiding van dit boekje wordt nogmaals bewezen dat een escalatie tussen Turken en Koerden op ons grondgebied niet ver af is. Het is niet de eerste keer dat er in Europa conflicten worden uitgevochten door bevolkingsgroepen uit oorlogsgebieden die steeds weer voor problemen zorgen.

Wie de Turkse geschiedenis overschouwt ziet veel dramatische gebeurtenissen, te veel om op te noemen. Vandaag de dag zijn de duistere praktijken uit de jonge republiek Turkije nog steeds schering en inslag. Nog geen drie jaar geleden werden verschillende Koerdische dorpen en steden in Turkije van de kaart geveegd door Turks militair ingrijpen.

De EU wist ervan, maar verkoos te focussen op de vluchtelingencrisis en het akkoord die het met het Turkse regime sloot, namelijk de visumvrijheid voor de Turken.
De visumvrijheid wil Erdogan gebruiken om honderdduizenden Koerden in Europa te dumpen. Daarmee verliezen de Koerden niet enkel hun vaderland maar zal ook de burgeroorlog tussen de Turken en Koerden naar onze straten geïmporteerd worden.

Turkije uit Europa en sluit de grenzen!

(VIDEO) Interview: Casapound in Brussel(s)

casapound optochtCasapound is een nieuwe radicale rechtsnationalistische beweging in Italië.  Op 4 maart nemen zij deel aan de verkiezingen.  Bij een recent bezoek aan het Europees parlement maakte REACT dit exclusieve interview!

Casapound is a new radical rightwing-nationalist movement in Italy.  On March 4th, they will take part in the elections.  During a recent visit to the European parliament, REACT made this exclusive interview.

 

Corné Mulder (Vrijheidsfront): ‘Een genocide op blanken in Zuid-Afrika wordt denkbaar’

De Europese fractie ENF, waarvan ook het Vlaams Belang deel uitmaakt, organiseerde gisteren een conferentie in het Europese parlement met Corné Mulder, parlementslid van de partij ‘Vrijheidsfront’, over de enorme problemen in Zuid-Afrika waarmee de Afrikaners te maken krijgen.  Ik leerde de heer Mulder zowat 5 jaar geleden kennen in Zuid-Afrika, als een goedlachse en steeds positief ingestelde man.  Maar de snelle neergang van Zuid-Afrika maakte hem gisteren somber.  Meest opvallende uitspraak:  ‘ Ik zeg niet dat het zal gebeuren, maar ik hou het niet meer voor onmogelijk: een genocide op de blanken.  Het gebeurt in Afrika: de Tutsi in Rwanda werden in enkele weken uitgeroeid.  Dat dit Europees parlement zelfs officieel niet over onze problemen wil debatteren, is ongelooflijk.’

De conferentie begon met inleidingen door Europese parlementsleden Janice Atkinson (Groot-Brittannië, ex-UKIP); Mylène Troszczynski (Frankrijk, Front National);  en Gerolf Annemans, Vlaams Belang.  Daarna werd een indrukwekkende film vertoond, die de gruwel van de ‘plaatsmoorden’ beschrijft:  de golf van moorden door zwarten op blanke boeren, waarbij vaak niets gestolen wordt en gruwelijk gefolterd, verkracht en verminkt wordt.  Het is een gesprek met een ‘Bloedzuster’, een Afrikaanse dame die na de moorden het bloed gaat opkuisen op de plaats waar de moorden gepleegd werden.  Intussen wordt er elke 4 dagen een Boer vermoord in Zuid-Afrika, een stille massamoord waarover de Amerikaanse en Europese linkse leugenpers zelden of nooit bericht.  En dat terwijl er 20 jaar geleden elke dag tegen Zuid-Afrika hetze werd gevoerd op alle schermen…

Corné is al meer dan 30 jaar parlementslid, en is zo een getuige van wat hij de drie generaties ANC-leiders noemt: eerst Mandela en Co, dan diens opvolger Mbeki en Co, en nu de derde generatie van Zuma en Co.  ‘De nieuwe generatie drijft steeds verder af van het idee van de ‘regenboognatie’ van de eerste generatie’, zegt Mulder.  ‘Er is een militie ontstaan, de EFF, bestaande uit harde zwarte racisten en communisten, die bv. onlangs winkels van H&M kapot geslagen hebben omdat in Europa een ‘stoute’ advertentie zou verschenen zijn (een zwart kind met de leuke trui ‘coolest monkey of the jungle’, waarvan de moeder zegde dat er niets boos mee bedoeld was, NVDR.)  Dat EFF zet druk op het ANC, dat door corruptie en onbekwaamheid verzwakt is;  daardoor schuift ook het ANC op naar links, met oproepen tot het onteigenen van alle gronden van blanken zonder vergoeding.  De waanidee die daaraan ten gronde ligt is dat de blanken ooit de grond zouden ‘gestolen’ hebben van de zwarten: complete onzin.  De oorspronkelijke bewoners van Zuid-Afrika waren de Koi en de San; zowel blanken als zwarten hebben hun gronden overgenomen.’

De manier waarop de Zuidafrikaanse regering de golf van plaasmoorde wegrelativeert ergert Mulder zeer.  ‘ Volgens hen gaat het om ‘gewone’ criminaliteit.  Maar waarom worden blanke mensen dan urenlang verkracht, gefolterd en verminkt door zwarten, zonder dat er iets gestolen wordt?  Hoe kan je verklaren dat bendes met militaire precisie tunnels graven onder elektrische hekken en camerasystemen door?  Hoe verklaar je de foto van een overvaller, die op zijn rug een militair toestel draagt om GSM-signalen te blokkeren?  Het wordt steeds duidelijker: deze aanvallen hebben een politieke ondersteuning.’

In terugblik is Mulder duidelijk.  ‘Vanaf het ogenblik dat we onze meerderheid opgaven, waren we eigenlijk verloren, want dan neemt een ander de beslissingen in jouw plaats.  Ik hoop dat Europa leert van onze fouten.  Want zodra de demografie omgekanteld is, is er geen redden meer aan.’  Een duidelijke vingerwijzing voor West-Europa, dat moslims en zwarten massaal laat binnenstromen.

Het Europees parlement organiseert elke maand een debat over drie thema’s die de mensenrechten aangaan.  De ENF-fractie had voorgesteld de kwestie van de massamoord op Afrikaners in Zuid-Afrika te bespreken.  Dat werd door het Europese Parlement afgewezen; zelfs een debat in een commissie werd van tafel geveegd.  ‘Het Europees parlement werpt zich op als behoeder van de mensenrechten over de hele wereld’, aldus Mulder, ‘maar over het droeve lot van de Afrikaners wil men niet spreken.  Hoe kan ik dit Parlement dan nog ernstig nemen als het over mensenrechten gaat?’  Daar valt weinig aan toe te voegen…

Vlamingen en Afrikaners: gelijkenissen en verschillen, van 1302 tot de Slag bij Majuba (1881)

Onze redacteur Hector van Oevelen is een groot Zuid-Afrika-expert.  Binnenkort trekt hij alweer enkele weken daarheen, en zal ons actuele berichten sturen.  Intussen bereidt hij zich voor met deze tekst: de gelijkenissen tussen Vlamingen en Afrikaners.

Op 30 januari 2017 had ik de eer en het genoegen in Pretoria onder die titel een Afrikaanstalige lezing te mogen geven voor “Die Genootskap vir Eientydse Geskiedenis”. Omdat ik daarvoor met enige nadruk was uitgenodigd door de in de Vlaamse Beweging niet onbekende Henk van de Graaf, die in Warmbad ook enkele dagen mijn gulle gastheer was geweest, kon ik in geweten dat verzoek onmogelijk naast me neerleggen en heb ik de Afrikaner broeders en zusters een uur lang over dat niet zo makkelijke onderwerp onderhouden. Voorzitter en jarenlange vriend Henk had maar twintig minuten spreektijd voorzien, maar zelfs een uur volstond op verre na niet om de aandachtige toehoorders min of meer wegwijs te maken in de deels gelijkende, deels verschillende aspecten in de geschiedenis van onze twee kleine broedervolken.

Bij de gelijkenissen heb ik verwezen naar de niet te miskennen verdeeldheid, die soms zelfs neigt naar vijandigheid, in de gelederen van activisten die allemaal beweren, hand op het hart, dag en nacht begaan te zijn met de ontvoogding van het volk waaruit zij gesproten zijn. Nog een treffende gelijkenis: zowel de Vlamingen als de Afrikaners hebben in hun geschiedenis slechts één oorlog gewonnen. Tot verbazing van de rest van de wereld, hebben beide kleine volkeren dat historische wapenfeit tot een goed einde weten te brengen tegen het machtigste leger van hun tijd. Niet te miskennen verschil: de Vlamingen hebben dat voor mekaar gekregen op 11 juli 1302 tegen de Fransen, de Afrikaners hinkten historisch 579 jaar achterop, want hùn eerste en enige oorlog zouden zij pas winnen op 27 februari 1881 tegen het Britse leger van kween Victoria o.l.v. generaal Colley. Het machtigste leger van die tijd werd op zondag 27 februari door die militair ondermaats geachte Boeren van Paul Kruger, voor het oog van heel de toenmalige wereld, verslagen op de top van de Amajoebaberg en tot op onze dagen wordt die overwinning in Zuid-Afrika nog steeds massaal gevierd elk laatste weekeind van februari.

De geschiedenis van de Franse vernedering bij de Kortrijkse Groeninghebeek acht ik bij de lezers van RechtsActueel voldoende gekend, maar over de verbazende ontknoping van de Eerste Vryheidsoorlog op het Zuid-Afrikaanse drielandenpunt tussen Transvaal, Oranje-Vrystaat en Natal, wil ik graag wat meer vertellen. Al heb ik nog niet het voorrecht gehad die driedaagse  herdenking van die oorlog te mogen meebeleven, eind vorige eeuw heb ik, samen met een aantal nog voldoende fitte reisgezellen, die Majoebaberg tot op de top te beklimmen. Al is Amajoeba eigenlijk “maar” een heuvel, een “koppie”, die beklimming is niet bepaald een makkelijke klus. Vooral het eerste deel, het steilste, valt niet te onderschatten, zeker niet voor ongeoefende plattelandsbewoners die niet zo piep meer zijn. Wel konden wij toen bergop in het spoor van een vrouwelijke gids die, hoewel toch ook al 60+, gezwind als een hinde naar de top huppelde, terwijl zij honderduit, alsof zij er in 1881 zelf was bij geweest, tot in al zijn bijzonderheden het verloop van die strategisch goed geplande zege van “die klein Boerevolkie” op de Britse reus, uit de nevelen van de geschiedenis deed herrijzen. En hoe!

De Slag bij Amajoeba staat in de geschiedenis geboekstaafd als een van de zwaarste nederlagen die de machtige natie die eens van zichzelf placht te zingen dat zij moest rule the waves (heersen over de zeeën), te verduren heeft gekregen. De gelijkenis met onze eigen militaire guldensporenzege in 1302 zal de lezer allicht niet ontgaan, al gapen er meer dan vijf eeuwen tussen beide strategische voltreffers. Pikant detail: Amajoeba betekent in Bantoetaal: Plek van veel duiven (ama=veel en joeba=duiven). Veel zinnebeelden van vrede?…

Bobbejaan klim die berg

Wie van ons heeft het niet uit volle borst meegekweeld “om die rooinek te vererg”? Die zondagochtend van 27 februari 1881 trok mevrouw haar man, bevelvoerder van het Transvaalse burgerleger, aan zijn mouw met de wat paniekerige mededeling: “Die Britte is op die berg!” Dat was het eerste wat zij gezien had toen zij uit de kerk was gekomen. Dat had zij goed gezien, want de mannen van generaal Colley hadden die nacht de Majoebaberg veroverd. Er moeten makkelijker opdrachten denkbaar geweest zijn voor jonge mannen van “oorsee” die, met pak en zak beladen, na een lange mars van Natal naar Transvaal, de berg op gejaagd werden langs zijn moeilijkste flank, de steile westelijke achterkant. Beslist geen doetje, die generaal-majoor Sir Pomeroy Colley die tegelijk opperbevelhebber van de Britse troepen in Zuid-Afrika, gouverneur van de provincie Natal én Hoge Commissaris van de Britse kolonies in Zuidelijk Afrika was.

Het bezetten van de Majoebaberg was voor de bevelvoerder strategisch heel belangrijk, omdat hij van op de top aan alle kanten een klare kijk had op de vlaktes van Transvaal, Oranje-Vrystaat en Natal. Vandaar zijn bevel aan de 405 uitgeputte soldaten die eindelijk boven waren geraakt, dat zij de veroverde stelling minstens drie dagen moesten blijven bezetten. Terwijl zijn troepen zich strategisch over de berg verspreidden, besloot hijzelf in het midden van de kruin wat verloren slaap in te halen. Zelfverzekerd als hij was, zal het waarschijnlijk niet in zijn knappe kop zijn opgekomen dat, na de ontdekking van mevrouw Joubert, zijn rust wel eens van korte duur zou kunnen zijn. Uiteraard had hij ook geen weet van commandant-generaal Jouberts niet mis te verstaan bevel: “Haal die rooinekke van die berg af!” Hoe de Boeren die zondagse klus geklaard hebben, herinner ik mij nog levendig uit de patriottisch onderbouwde en fors aangedikte “wedersamenstelling” van gids Anna die – toeval of toch niet? – op dezelfde familienaam mocht bogen als de door haar bewonderde kommandant-generaal.

Dank zij haar aanstekelijk geestdriftige feitenrelaas voelden wij ons haast lijfelijk betrokken bij de heldhaftige onderneming van generaal Nikolaas Smit, die met de spontaan aangetreden vrijwilligers drie secties had gevormd o.l.v. commandant Joachim Ferreira en de assistenten-veldkornet Fanus Roos en Danie Malan. Onder de klimmers bevond zich ook de jonge Christiaan De Wet, die na de slag tot veldkornet bevorderd werd, maar vooral naam zou maken in de Tweede Vryheidsoorlog (1899-1902) als de roemruchte “uitvinder van de guerilla”. De bevelen waren even strikt als duidelijk: geen woord spreken tijdens de klim en de mannen van boven de vijftig moesten zich achter de rotsen van het eerste platform verdekt opstellen en schieten op elke Engelsman die het zou wagen zijn “rooikop” over de bovenste rand uit te steken. Die stille strategie moest de rest van de Boeren in staat stellen om onder vuurdekking te vorderen tot vlak onder de kruin, die ze tegen het middaguur, na een sprakeloze klim van zes uur, ongezien van daarboven, wisten te bereiken.

Tegen kwart voor een achtten de Boereleiders, die zélfs in de Engelse pers van die dagen geprezen werden om hun groot strategisch talent, het ogenblik rijp om aan de operatie zuivering te beginnen. Op hun teken bestormden hun mannen met hevig geweervuur “Gordon se koppie”, een van de drie heuvels op de Majoebatop. De Britten waren – hoe zou je zelf geweest zijn?… – totaal verrast en zo verward dat zij geen schijn van weerwerk wisten te bieden en Gordons koppie in handen moesten laten van de Boeren, die zij spottend wel eens bavianen durfden te noemen. Bobbejaan, klim die berg, zoals wij allemaal wel eens meegezongen hebben, nietwaar?

De Boeren, geoefend en bedreven in de jacht, waren geduchte scherpschutters en hun trefzekerheid kostte het “onoverwinnelijke Albion” die zondag grote verliezen. Het werd er niet beter op toen generaal Colley door een van die scherpschutters vlak boven zijn rechteroog dodelijk getroffen werd. Tijdens mijn jongste bezoek, begin januari 2017, wist mijn toffe kameraad Dawid Grobbelaar, oud-kolonel van de Weermacht, mij te vertellen dat Colley niet enkel in zijn oog, maar ook in zijn militaire trots gekwetst was en daarom aan een van de overwinnaars zou gevraagd hebben hem het genadeschot te geven. De revolver waarmee dat verzoek zou ingewilligd zijn door de aangesproken Transvaler, zou vandaag nog familiebezit zijn van zijn nageslacht, maar over de echtheid van Dawids verhaal durf ik mijn hand niet in het vuur te steken. Historisch staat wel vast dat generaal Colley kort na de berstorming de geest heeft gegeven. Hij is ter plekke begraven en wat er van zijn regimenten nog overbleef, is in paniek over de achterste kruin gesprongen, waarbij zij gekwetst (134), gedood (92) of gevangen (59) werden.

De Eerste Vryheidsoorlog was voorbij, wat op 21 maart 1881 leidde tot een vredesverdrag tussen Boer en Brit. Helaas zou de vrede maar van korte duur zijn, want  zoals het Franse leger in de middeleeuwen, kwam 600 jaar later ook het vernederde Engelse leger terug. Tot in het paleis van kween Victoria toe, was in Albion de strijdkreet “Remember Majuba!” (Gedenk Majoeba!) immers nooit van de lucht geweest en van 1899 tot 1902 zou aan de zuidpunt van Afrika een ander soort oorlog worden gevoerd, waar wij later nog van zouden horen: een oorlog van verschroeide aarde, concentratiekampen, volkenmoord…

HVO

 

Was de Bende Van Nijvel een politiek gedreven complot?; Sid Lukkassen en Olli Salvatore

Publicist Dr. Sid Lukkassen gaat in een aflevering van Café Weltschmerz in gesprek met Vlaams auteur Olli Salvatore over de complottheorieën rond de Bende Van Nijvel. Deze houden heel België al sinds de jaren ‘80 bezig en veel feiten en getuigenissen wijzen steeds weer in de richting van een politiek gedreven terreuraktie. De Vlaamse auteur Olli Salvatore deed zelfstandig onderzoek naar de achtergronden en beweegredenen van de bende van Nijvel. Hij baseert zich daarin op eerdere onderzoeken en inmiddels bekende feiten. Ook hij volgt de conclusie dat het om politiek gedreven terreur ging.

Groningse studenten en docenten keren zich tegen verengelsing van hun universiteit

Deze week bereikte de zware kritiek de publieke opinie toen zowel universitair docenten als de studenten zich lieten horen tegen de verengelsing en internationalisering van de Rijksuniversiteit Groningen. (RUG) De stad in het noorden van Nederland, met de prominente universiteit van de regio, wordt door de opeenvolgende regeringen gedwongen snel te verengelsingen. Dit gaat met name ten koste van de kwaliteit van het onderwijs. Een ander hekel punt heeft volgens de critici van doen met de totaal doorgeslagen internationalisering.

Aanleiding voor de grootschalige kritiek op het beleid van de internationalisering van de RUG was de reactie van het bestuur op een opiniestuk van universitair docent Eelco Runia vorige week in dagblad NRC. Daarin hekelde de historicus met zware bewoordingen de internationalisering van de universiteit. Dat ging voor de docent zelf zover en met dusdanig zware gevolgen, dat hij definitief besloot om de universiteit de rug toe te keren.

Vanwege het wegkijken van deze inhoudelijk kritiek door het bestuur, zijn de studenten ook in het geweer gekomen. Tientallen onder hen blokkeerden afgelopen vrijdag de ingang van de leslokalen, waardoor het bestuur wel uitleg moest komen geven over de situatie. Volgens de studenten was er sprake van een slappe en onjuiste reactie van het bestuur. De onderbouwde kritiek van Runia is voor velen in goede aarde gevallen. Men wil dan ook dat het bestuur iets doet tegen de vergaande verengelsing van de universiteit.

Dit alles kreeg ook bijval van andere universitaire docenten. Ontwikkelingspsycholoog Gerrit
Breeuwsma liet onomwonden weten dat het Nederlands weer gewoon de voertaal moet worden op de RUG. Dat er ook talloze kwalijke kanten zitten aan de internationalisering, zoals Nederlandse universiteiten die actief op zoek gaan naar buitenlandse studenten. Daarbij weet Breeuwsma dat veel docenten het Engels niet eens goed machtig zijn en daarom de informatieoverdracht niet goed verloopt.

« Oudere berichten Recent Entries »