Category Archives: Zuid-Afrika

Federale regering steunt onteigening van blanke Boeren in Zuid-Afrika met 30 miljoen euro belastinggeld: quid nunc N-VA?

Voor al wie het horen wil: de Belgische federale regering keurt een subsidie van 30 miljoen euro (30.000.000 euro) goed voor de Zuid-Afrikaanse overheid om de hervormingsplannen te ondersteunen, waaronder de ‘herverdeling’ van landbouwgronden. Jawel, deze N-VA-regering staat achter de idee van de blankenhaters van Zuid-Afrikaans president Cyril Ramaphosa om Boeren zonder compensatie van hun gronden te verjagen.

Minister Didier Reynders bracht namens ‘ons’ land een bezoek aan Zuid-Afrika en sprak er op 10 september met minister Lindiwe Sisulu. Daar tekende hij wat overeenkomsten om de relaties tussen beide landen te verbeteren. Inzake de onteigening van de Boeren vindt de minister dat er een gebalanceerde situatie moet ontstaan, maar hij ziet geen graten in de onteigeningen. Daarover zegt hij: “Het is de beste manier van werken,” en “we gaan daar geen extreem standpunt over innemen…”

De minister van Zuid-Afrika in kwestie denkt dat we in Europa en de rest van de wereld “verkeerd geïnformeerd zijn” als het over de onteigeningen gaat: “Misschien heeft men ons verkeerd begrepen. We gaan het advies van Reynders opvolgen om de wereld te leren hoe we de onteigeningen van de gronden gaan aanpakken.” En dan het belangrijkste punt: “De bottom line waarover we het eens zijn is dat België ons begrijpt en dat men ons van bij het begin steunde en dit met een financiële bijdrage van 30 miljoen euro.”

Kort gesteld, nadat Theresa May enkele dagen voor Reynders Zuid-Afrika bezocht en zegde achter de onteigeningen te staan, betalen wij als belastingbetalers ongewild mee de onteigeningen van blanke Boeren in Zuid-Afrika. Met andere woorden, onze regering sponsort ruimschoots de Plaasmoorden die een rechtstreeks gevolg zijn van de racistische beleidskeuzes van de Zuid-Afrikaanse regering. En de ‘nationalisten’ van de N-VA staan erbij en kijken er naar. Laten we daar maar geen meme over maken!

Bron: https://www.news24.com/

Australië bekijkt asiel voor Zuid-Afrikaanse blanke boeren na omstreden onteigeningswet

Peter Dutton, de Australische Minister van Binnenlandse Zaken, wil bekijken of zijn land de bedreigde blanke Zuid-Afrikaanse boeren kan opvangen “middels een soort visum of op een andere manier,” zo zei hij. De Zuid-Afrikaanse overheid kan er niet mee lachen: “Het is immers niet bewezen dat de blanke boeren meer geviseerd worden dan andere Zuid-Afrikaanse inwoners…

nzk.jpg

Geen reden tot angst bij de blanke boeren…” aldus Zuid-Afrikaans minister Lindiwe Sisulu.

De Zuid-Afrikaanse Minister voor Internationale Relaties, Lindiwe Sisulu laat weten dat “er geen reden is tot angst!” Volgens hem zal “alles legaal verlopen bij de herverdeling van landbouwgronden, die in het verleden oneerlijk verdeeld zijn geraakt“. Hij benadrukt het belang van “de economische impact en de gevolgen voor de blanke boeren in kwestie“. Over de Plaasmoorde hoor je Sisulu echter niets zeggen. Integendeel!

Lees hier meer over de uitspraken van Peter Dutton en (de woordvoedrer van) Lindiwe Sisulu.

Het mag duidelijk zijn dat Australië de situatie in Zuid-Afrika op de voet volgt. Dutton noemt de gebeurtenissen “gruwelijke omstandigheden“. Hij heeft het dan specifiek over de moorden, verkrachtingen, folteringen en onteigeningen van zwarten op blanken. Laat dit tot u doordringen: Australië heeft geen rechtstreekse geschiedkundige band met het Zuid-Afrikaanse land, terwijl Vlaanderen en Nederland dat wel hebben. De vraag die zich stelt: waar blijven de steunbetuigingen en uitgestoken handen van desbetreffende regeringen?

22 maart: betoging NSV! tegen de Plaasmoorde. Allen daarheen!

nsv zuidafrika

NSV! voerde in studentensteden pakkend actie tegen de Plaasmoorde in Zuid-Afrika

In verschillende studentensteden werden tijdens de nacht van dinsdag op woensdag Plaasmoorden uitgevoerd. Althans, dat zou men denken wanneer men de krijtlijnen in de vorm van een lijk op de straat zag staan. De actie is het werk van de NSV! die daarmee enerzijds aandacht wil vragen voor de Plaasmoorden die het Afrikaner Boerenvolk teisteren en anderzijds voor de betoging van 22 maart van deze nationalistische studenten.

nsv zuidafrika

Hieronder de integrale perstekst van de NSV! naar aanleiding van de actie:

Zuid-Afrika is sinds 1998 een partnerland van de Belgische Ontwikkelingssamenwerking. Het Ministerie van Buitenlandse Zaken, Buitenlandse Handel en Ontwikkelingssamenwerking claimt dat Zuid-Afrika voor België “een belangrijke partner” is, “waarmee constructief wordt samengewerkt in het zoeken naar vrede, veiligheid en democratie in Afrika”. Het land is dan ook de belangrijkste ontvanger van Vlaamse ontwikkelingshulp. Tussen 2005 en 2016 ging het in totaal om maar liefst 53,3 miljoen euro. Over Zuid-Afrika horen we in de media echter maar weinig. Het beeld van de regenboognatie als voorbeeld van samenleven, geregeerd door vredespartij ANC is daarom tot nog toe in stand gehouden.  

Achter deze schone schijn spelen er zich onvoorstelbare gruwelijkheden af. Jaarlijks worden er per 100 000 inwoners gemiddeld 33 mensen vermoord in Zuid-Afrika, en dat terwijl het gemiddelde op wereldschaal slechts zes is. Bij Boeren gaan de cijfers echter door het dak: zij worden vermoord aan een ratio van maar liefst 156 per 100 000: meer als het vierdubbele. Dit fenomeen staat bekend als de “plaasmoorde” (boerderijmoorden), waarbij Afrikaners op hun boerderij worden aangevallen, gemarteld, verkracht, en in het ergste geval vermoord door onbekenden. De laatste jaren stapelde het bewijs zich op dat deze moorden racistisch zijn geïnspireerd: het is de criminelen niet te doen om de buit, maar om urenlange foltering, die uitmondt in een langzame dood. Zo werd in de buurt van Johannesburg een kind van 12 jaar verdronken in een bad kokend water. Zijn moeder werd verkracht en samen met haar partner doodgeschoten. De daders verlieten al glimlachend de rechtszaal.

De situatie wordt er alleen maar erger op. Zo keurde het Zuid-Afrikaanse parlement onlangs een motie goed die de deur openzet naar de onteigening van blanke boeren – zonder compensatie – op basis van hun etniciteit. Tot onze grootste spijt moeten wij echter vaststellen dat veel mensen in Europa niet weten wat er gaande is. Daar willen wij verandering in brengen. Studenten zijn echter altijd de motor geweest van maatschappelijke verandering. Daarom neemt de NSV het voortouw. In de nacht van dinsdag 13/03 op woensdag 14/03 zijn wij in Antwerpen, Gent, Leuven en Kortrijk de straat opgegaan om aandacht te trekken voor deze problematiek. Voor de gebouwen van de universiteit lieten wij krijtlijnen achter in de vorm van silhouetten, die symbool staan voor dode Boeren. Op deze manier willen wij tevens iedereen oproepen om mee te lopen met onze stille mars op 22 maart, die wordt opgedragen aan alle slachtoffers van de plaasmoorde.

Ad maiorem NSV! Gloriam!

De stille mars gaat van start om 20u op het Woodrow Wilsonplein te Gent.

zap7zap6zap4zap3zap2zap1zap5

Blanke ‘kunstenaar’ Dean Hutton heeft een boodschap voor ons: FUCK WHITE PEOPLE’

In het Nationaal Kunstmuseum van Zuid-Afrika hangt momenteel een ‘kunst’werk van Dean Hutton. Deze man is fotograaf, maar hij is bovenal de Zuid-Afrikaanse evenknie van de Amerikaanse Michael Moore: corpulent, links, moraliserend, oikofobisch en uitermate arrogant. Zijn ‘kunst’werk bevat slecht drie woorden: ‘Fuck White People’.

dh8.jpg

Wie het meest zuidelijke land op het Afrikaanse continent een beetje volgt, weet dat sinds het einde van de Apartheid een ware jacht op blanke Zuid-Afrikaners gaande is. Die zogeheten ‘Plaasmoorde’ kwamen al meermaals aan bod op onze webstek en terecht. Sinds enkele decennia werden duizenden ‘Boere’ koelbloedig en zonder reden vermoord.

Maar volgens politiek artiest Dean Hutton zijn er wel degelijk gegronde redenen voor het uitmoorden van blanke gezinnen in het ooit zo welvarende land. Immers: “Blanken zijn de uitvinders van racisme en ze maakten het mogelijk dat dat racisme diep ingebakken zit in ons sociaal systeem, in de wetten, onze economie, instellingen en bij eenieder in de blanke maatschappij.” Hij noemt het “de pijn van de blanke“.

dh6.jpg

Zama Mthunzi droeg dit t-shirt tijdens een zaak omtrent zijn persoon die hangende was bij de Mensenrechtencommissie. Het vormde een inspiratiebron voor Dean Hutton voor de creatie van zijn ‘kunst’werk dat nu in het Nationaal Kunstmuseum in Kaapstad hangt.

Zijn idee voor het kunstwerk kwam er nadat hij Zama Mthunzi fotografeerde met een zelfgemaakt t-shirt waar op de rugzijde ‘Fuck White People’ geverfd was. De man droeg het naar aanleiding van een hangende zaak aangaande zijn persoon bij de Mensenrechtencommissie. Hutton zegt nu dat er wel commentaar kwam op de Fuck White Poeple, maar niet op de zin op de voorzijde van het t-shirt. Daar stond namelijk ‘Being Black is Shit’.

dh3.jpg

Dean Hutton met de eerste fase van zijn ‘kunst’werk, een hemd met daarop ‘Fuck White People’. Hij zegt dat hij het zich, ondanks de negatieve commentaren, kon permitteren om dit te dragen, omdat hij een blanke was. Zo ‘bewijst’ hij het ingebakken racisme in de maatschappij. Knettergek, als je het ons vraagt!

In eerste instantie maakte de knettergekke kunstenaar een hemd met daarop dezelfde woorden als op zijn kunstwerk. Hij liep zo rond bij wijze van experiment, zo zegt hij, om reacties uit te lokken op straat. Er kwamen uiteraard veel negatieve, tot – naar eigen zeggen – agressieve reacties op. “Maar,” zo zegt hij, “ik had het voorrecht om dat te doen volgens de publieke opinie. Ik ben immers een blanke…

De Zuid-Afrikaanse partij Vrijheidsfront Plus heeft nu een klacht ingediend en de vraag gesteld aan het Nationaal Kunstmusem in Kaapstad om het kunstwerk, dat overigens het eerste werk is dat je ziet bij het betreden van het museum, te verwijderen: “Die museum het ʼn groot verantwoordelikheid om veral in die huidige klimaat in Suid-Afrika met groter omsigtigheid op te tree en om vryheid van spraak en die uitdrukking daarvan in enige vorm sterk op te weeg teen die skade wat dit mag aanrig wat menseverhoudinge in die land aanbetref.

Aanschouw hieronder het ‘kunst’werk en meer artistieke excessen van Dean Hutton. Pilletjes tegen het overgeven zijn geen overbodige luxe, u bent gewaarschuwd!

Hector Van Oevelen in Zuid-Afrika: ‘Bericht van een volk dat gelooft’

Onze redacteur Hector Van Oevelen heeft de winterse koude van Vlaanderen even verlaten en bevindt zich momenteel voor lange tijd bij ons broedervolk, de Afrikaners, in Zuid-Afrika.  Daar verblijft hij bij vaderlandslievende Afrikaners.  Hij stuurde ons dit verslag door van de ‘Geloftefeesten’ die hij bijwoonde: feesten waarbij de diepgelovige Afrikaners elk jaar op 16 december en dit sinds 1838 (!) God danken omdat Hij hen de overwinning liet behalen op een Zoeloe-overmacht, in de Slag bij Bloedrivier in Oranje-Vrystaat.

VoortrekkermonumentAl meer dan twintig jaar lang doet de ANC-regering haar best om het Geloftefeest op 16 december, de traditionele herdenking van de overwinning bij Bloedrivier van 462 Boeren op ongeveer 13.000 Zoeloes, te vervangen door een Verzoeningsfeest voor alle “kleuren” van de Regenboognatie. De regering vangt bot, alleszins bij de Afrikaners. Het aantal vieringen van Geloftedag neemt elk jaar toe en trekt steeds meer volk en – heel opvallend – steeds meer jong volk.

Het van hogerhand “gemaakte” verzoeningsfeest wordt meegenomen als een vrije dag waarop niet gewerkt hoeft te worden, een beetje te vergelijken met 21 juli voor de Vlamingen. Geloftedag, daarentegen, trekt elk jaar meer volk van alle leeftijden. Ik telde een kleine honderd vieringen in steden en dorpen over alle provincies van dit grote land (37 keer ’t belgiekske!) verspreid.

Grote publiekstrekker was natuurlijk het robuust-sobere Voortrekkermonument in hoofdstad Pretoria, niet zozeer om de herdenking van 1838, die zo neutraal en a-politiek mogelijk wordt gehouden om geen enkele “groep” te choqueren, maar om het architecturaal hoogstandje van de zonnestraal die om klokslag 12 uur mooi gemikt op het symbolische graf van Voortrekkerleider Piet Retief de belijdenis uit Die Stem doet oplichten: “Ons vir jou, Suid-Afrika”.

Gelofte

general-de-la-rey-56-638Zelf mocht ik twee Geloftefeesten meebeleven. In het landelijke Coligny, deelgemeente van Lichtenburg, waar het indrukwekkende ruiterstandbeeld pronkt van generaal Koos de la Rey (rondom ontsierd door afval en viezigheid…).  In de zaal moesten inderhaast stoelen worden bijgezet. Na de Nederduits Gereformeerde dienst, die de dominee voorzichtigheidshalve aanving met de waarschuwing “Dit is nie polities nie”, was het woord aan gastspreker Herman Victor van Pretoria, aangekondigd als “Onderwyser en Boer”.

In zijn historisch overzicht, dat zeer volledig was, vanaf Jan van Riebeeck in 1652 tot Jacob Zuma vandaag, schuwde hij de politiek geenszins. Hij noemde de wereldwijd vereerde Mandela een “icoon van het terrorisme” en durfde het, uit hoofde van het Afrikanervolk, zelfs te hebben over separatisme, al is dat ook in dit land een streng verboden woord. Vechten voor onze rechten, het liep als een rode draad door heel zijn overzicht: “ En nimmer word die stryd volstry voordat my volk sy vryheid kry!”  Geen verdrukker krijgt een volk klein, drukte de onderwijzende Boer zijn aandachtig gehoor op het hart: “Vrijheid leeft voort in de harten. Je blijft een volk!” Voor de Boeren betekent dat: een volk dat gelooft en bidt. Ja, Vlaamse twijfelaars aan het nut van de H. Mis voor de Ijzerwake, een volk dat nog steeds de negen dagen herhaalde Gelofte van december 1838 aan kinderen en kleinkinderen en achterkleinkinderen overdraagt: Hier staan ons voor die Heilige Godvan hemel en aarde om ’n gelofte aan Hom te doen, dat as Hy ons sal beskerm en ons vyand in ons hand sal gee, ons die dag en datum elke jaar as ’n dankdag soos ’n Sabbat sal deurbring en dat ons ’n huis tot Sy eer sal oprit waar dit Hom behaag, en dat ons ook aan ons kinders sal sé dat hulle met ons daarin moet deel tot nagedagtenis ook vir die opkomende geslagte.  Want die eer van Sy naam sal verheerlijk word deur die roem en die eer van oorwinning aan Hom te gee.  Ons mag nie anders nie.’

afrikanermeisjesgeloftefeest2016

Het Geloftefeest viert de Afrikaner-identiteit, en daar hoort ‘re-enactment’ bij: Afrikaner Boeresoldaten te paard en in oude uniformen, en kleine Afrikanermeisjes in traditionele klederdracht.

afrikanerkinderengelfotefeest2016

In Mabula, groen Bosveldgebied aan de voet van de Waterbergen, werd het bevlogen woord gevoerd door een spreker die ook in Vlaanderen al lang geen onbekende meer is: Henk van de Graaf. Als God die 462 dappere Boeren toen niet de hand boven het hoofd had gehouden, betoogde hij, had 16 december 1838 het einde betekend van het Boerevolk-in-wording, want Dingaan zou het tot de laatste man en vrouw en kind hebben uitgeroeid. Nu is ons volk hier een minderheid, vervolgde hij, maar zolang de “minderheid van de minderheid van ons volk” trouw blijft aan ons ideaal van volksvrijheid, zal God ons niet in de steek laten en ons weer vrijheid geven: staatkundige, culturele en vooral geestelijke vrijheid onder de wapperende Vierkleur (hvo: Transvaalse strijdvlag).  Slot van zijn toegejuichte rede: “My Broeders en mede-volksgenote, hier staan ons voor ’n Heilige God van hemel en aarde om ’n Gelofte aan Hom te betaal, omdat ons nie anders mag nie, omdat ons nie anders kan nie, omdat ons nie anders wil nie!”

Ziezo, beste lezers in Vlaanderen en omstreken, ik hoop dat jullie geen probleem hebben met de door mij aangehaalde Afrikaanse taal en nog minder met de Afrikaanse trouw aan een volksideaal…

H V O

ANC voert de strijd tegen het Afrikaans als taal aan de universiteiten in Zuid-Afrika op

Zeggen dat het sinds de val van de Apartheid in Zuid-Afrika enkel maar bergaf gaat met het land, is een open deur intrappen. Sinds de Marxistisch geïnspireerde machtshebbers er de plak zwaaien is het land een ware achtmerrie voor de blanke Zuid-Afrikanen. Een hoogtepunt van de miserie is de verwerpelijke strijd van de zwarten tegen al wat gelinkt kan worden aan het Afrikaans.

aidu.png

We kennen de Plaasmoorden, de laffe aanvallen van negers op blanke Boeren. De aanleiding is de waanzinnige gedachte dat negers, met de steun van de Zuid-Afrikaanse regering, het recht opeisen om grond in te nemen van de Boeren. Duizenden blanke Zuid-Afrikaners vonden zo de dood op een gruwelijke wijze. Als beesten werden en worden ze verminkt en afgemaakt. De regeringsleiders staan erbij en kijken er geamuseerd naar vanuit hun ivoren torens. “Vergelding voor de Apartheid, nietwaar?

De volgende stap die de negers hebben uitgedokterd in hun strijd tegen alles wat blank is, is het vernielen van enerzijds het materiële erfgoed van de oprichters van het eens zo rijke en welvarende land en anderzijds het ten val brengen van de Afrikaanse taal. Deze taal, die sterk lijkt op het oud-Nederlands, wordt onder andere gesproken aan de verschillende Zuid-Afrikaanse universiteiten. Nadat aan verschillende – uiteraard door blanken opgerichte – universiteiten beelden van de stichters eraan moesten geloven, is het nu de beurt aan de gesproken taal zélf. De aanvoerder is Blade Nzimande, de Zuid-Afrikaanse minister van Hoger Onderwijs en voorzitter van de Zuid-Afrikaanse Communistische Partij.

Duizenden negers bestormen al maandenlang als halve wilden de lokalen en gebouwen en brengen er onherstelbare schade aan. Er werden en worden branden gesticht en heel wat historisch patrimonium ging reeds in de vlammen op. Wat de negers in de plaats willen zijn universiteiten met het Engels als voertaal. Afrikaans zou immers ‘racistisch’ zijn, terwijl vreemd genoeg heel veel zwarten Afrikaans als moedertaal spreken. Het gaat dan ook niet om aanvallen van universiteitsstudenten, maar wel van opgehitste vakbonds- en partijleden van voornamelijk het ANC van de overleden terrorist Nelson Mandela.

Het is een ongeziene hetze… waar je in de Vlaamse media amper tot niets over zal vernemen. Het delen van de onderstaande beelden is dan ook van groot belang, want de blanke Zuid-Afrikanen verdienen onze steun! Meer dan ooit.

Overlevingsstrategie van het Afrikanervolk: deel 2

Onze Zuid-Afrika-correspondent Peter Murray is bezorgd om het voortbestaan van de Afrikaners en zoekt in een overzichtelijke reeks artikels naar een oplossing op termijn om de blanke bevolking – die nota bene Zuid-Afrika heeft groot gemaakt – te ‘redden’. De komende dagen delen wij deze bedenkingen met u. We gaan ze niet vertalen uit het Afrikaans. Veel leesplezier!

Lees hier deel 1.

100pb

HISTORIES – deel 1

As mens na die geskiedenis van die Afrikanervolk (of Boerevolk, as u ons so wil noem) kyk, moet ‘n mens dit in tydperke opdeel. Die eerste 50 jaar was die moeilikste tydperk, toe ons volk nog nie amptelik bestaan het nie, maar uit verskillende groepe, wat uit verskillende lande in Europa gekom het.

Soos die meeste lesers seker weet; die eerste witmense wat hulle – as groep – in Suid-Afrika kom vestig het, was die Hollanders. Hulle was egter nie 100% net Hollanders nie.  Daar was immigrante uit buurlande van Nederland, soos Duitsers en Skandinaweërs, wat as Nederlandse burgers na Suid-Afrika gekom het.

In 1688 het ons die Franse Hugenote in ons land verwelkom. Hulle was protestantse vlugtelinge wat deur die katolieke in Europa vervolg is. Omdat hulle uitstekende landbouers was, is hulle met ope arms in die Wes-Kaap, veral in die bergagtige Boland, verwelkom.  Alhoewel die Hugenote uit slegs ‘n paar honderd individue bestaan het, was hulle vrugbaar en het vinniger as die Hollanders vermeerder.  Vandag kan ons aanvaar dat die gemiddelde Afrikaner uit 20% Nederlandse, 20% Duitse, en 20% Franse bloed bestaan.  Die ander 40% bestaan uit ‘n verskeidenheid – soos die Skotte, Skandinaweërs, Portugese, Italiaanse, Oostenrykse, Switserse, en ander Wes-Europese volke.

Die 18de eeu (1700) het ook uit uiteenlopende gebeurtenisse bestaan, waarin die Afrikanervolk verder tot ‘n hegte eenheid gegroei het. Onaangenaamhede in die Kaap, wat deels deur die onwrikbaarheid van die VOC (Vereenigd Oost-Indische Compagne), en deels deur die verskille in kultuur van die verskillende Europese volke veroorsaak is, het sommige Kapenaars laat polariseer. Dit was vereal die owerhede in Amsterdam, wat blykbaar niks in die Kapenaars se arbeidsprobleme belanggestel het nie. Eers nadat vele pleidooie vanuit die Kaap aan die VOC in Nederland gerig is, en nadat die VOC agtergekom het dat vordering – om ‘n suksesvolle halfwegstasie tussen Europa en Indië te vestig – te stadig was, is daar besluit om slawe na die Kaap te stuur.  Die meeste Kapenaars was egter nie daarmee tevrede nie.  Hulle het die VOC telke male gesmeek om geskoolde hulp uit Europa te stuur, maar dit sou blykbaar vir die VOC té veel gekos het.  Mense soos die Hugenote, was in-elk-geval, om godsdienstige redes, nie gelukkig om van slawe-arbeid gebruik te maak nie.

Kapenaars het mettertyd die onmiddelike omgewing van Tafelbaai (vandag Kaapstad) verlaat en hulle in die binneland gaan vestig.

Op Dinsdag 7 November 1497 het die Portugese seevaarder, Vasco Da Gama, die omgewing van St Helenabaai in sig gekry, en daar anker gegooi. Swartmense kan maar raas en betoog dat die Afrikaner hul land gesteel het – die geskiedenis bewys dat dit nie die geval is nie.  Die Portugese het wel nie permanent in Suid-Afrika kom woon nie, maar hulle het die kusroetes reeds in die 15de eeu verken, en geen swartes gewaar nie.

bartolomeudias

Bartholomeu Dias op een postzegel.

Bartholomeu Dias het 10 jaar vantevore die Weskus (weens onweer) gemis, en het later – op 3 Februarie 1488 – Mosselbaai ontdek, waar hy probeer het om met die Xhoi handel te dryf. Weereens was daar geen tekens van die bestaan van swartmense nie.

Dias het Mosselbaai “Cabo de Santa Blaiza genoem; en Da Gama het St Helenabaai “Santa Elena” genoem.  So kan ons Mosselbaai en St Helenabaai beskou as die twee eerste plekke in Suid-Afrika waar blanke Europeërs voet aan wal gesit het.  As enigiemand dus aanspraak op enige grond aan die Wes-Kaapse kusgebied kan maak, sal dit eerstens die verskillende Xhoi-stamme wees, en daarna die Portugese.

Wat die Afrikaners betref; diegene wat nie tevrede was om langer in die onmiddelike omgewing van Kaapstad te woon nie, en wat nie oor die Bolandse berge kon trek nie, het noordwaarts en ooswaarts getrek, op soek na weiveld vir hul vee, aangesien die meeste van hulle veeboere was.

So was daar die Sandvelders, wat noordwaarts getrek het, en die Swellendammers, wat ooswaarts getrek het.

In teenstelling met die vrugte-, groente-, en wynboere van die Boland en die Kaapse vlakte, het dit nie goed met die graanboere gegaan nie.  Graan kon veel goedkoper uit Indië ingevoer word, en “buitendien was die plaaslike graan van lae gehalte”, was die VOC se kommentaar.

Ook met die veehandel het dit sleg gegaan.  Die Xhoi was geen goeie handelsvennote nie.  Hulle was onbetroubaar, lui, skelm, en hul getalle het (weens die kwaai griep-epidemie in die Kaap) geweldig afgeneem.  Ook hul veekuddes was min in getal, en van ‘n swak gehalte.  Buitendien is een van die Nederlandse veewagters in ‘n hinderlaag vermoor, en byna al die vee van die Europeërs is weggevoer.

Vars vrugte en groente, en skoon drinkwater kon wel aan die verbyvarende skepe voorsien word, maar vars vleis en goeie gehalte graan was skaars.  Dit het die graanboere genoop om verder die binneland in te trek, en hulle hoofsaaklik op veeboerdery in te stel.  Graan is in groot voorrade uit Indië ingevoer, maar vars vleis was ‘n probleem.

Die Xhoi het ook baie probleme onder mekaar gehad.  Van ‘n hegte stameenheid, wat moes sorg dat vyandelike groepe verjaag kon word, was daar geen sprake nie.  En, met dié dat die verskillende Hottentotstamme nou almal verdeeld was, en hul getalle min, het die San (of Boesmans) – wat in die berge gewoon het – gereeld strooptogte op die swerwende Hottentotte uitgevoer, en al hul vee gesteel.  Dit het tot gevolg gehad dat die oorblywende stamme al hoe verder weg van Tafelbaai getrek het.

Met al die probleme onder die Xhoi (Hottentotte) en die San (Boesmans), en die feit dat die Kaap dringend vars vleis benodig het, is die streng reëls van die Kompanjie (VOC) verslap, en kon die burgers vroeg in die 18de eeu die kolkoniale grense oorskrei, en weiveld verder noord gaan beset. Dele soos die Verlorenvlei, Piketberg, Bergrivier, Groenkloof, Dassenberg, Soutrivier, Swartland, Klein-Bergrivier, en Vier-en-twintig-riviere, is aan besitlose vryburgers toegestaan om te gaan boer.  Tot in 1713 is weilisensies gratis uitgedeel.

ak

De aankomst van Jan van Riebeeck aan de Tafelbaai.

Van die bekendste name onder die vryburgers wat noord van Tafelbaai gaan boer het, was: Dirk Coetzee; Gert Visser; Theunis van Schalkwyk; Willem van Zijl;  Floris Slabbert; en Gerrit Cloete; en nog vele ander.  Omdat sommige van hierdie mense die wêreld goed geken het, was die aanpassing nie groot nie.  Daar was van hierdie boere wat reeds in die tyd van Simon van der Stell – nog voordat die Franse Hugenote in 1688 na die Kaap gekom het – grootwildjagters was.  Dirk Coetzee was seker dié bekendste jagter, en het tot sover as die Grootrivier (vandag Oranjerivier, of Garieprivier genoem) met sy jagekspidisies gevorder.

Verlof is aan hierdie jagters toegestaan om “een vraght Elands vleesch, Hartebeesten vleesch, Renoster vleesch, en Zeekoe spek” vir huishoudelike gebruik aan die Kompanjie te lewer. Dit was dus geen verrassing toe die Kompanjie besluit het om veeposhouderlisensies aan hierdie jagters langs die hele Benede-Bergrivier, asook die bo-lope van die Verlorenvlei, toegeken het nie.

In April 1706 (met die skrywe van hierdie artikel was dit presies 310 jaar gelede) het Heemraad Dirk Coetzee, eienaar van die landgoed Coetsenburg, Stellenbosch, die eerste landbouer geword om aan die Bergrivier, net suid van die Piketberg, ‘n veepos te kon kry.  Die naam van die veepos was “De Zand Drift”. Sy seun Jacob Coetzee het die veepos beman.

Die Sandveld, soos die gebied ten noorde van die Swartland bekend sou word, het mettertyd baie gewild onder die Vryburgers en die Kompanjie-amptenare geword.

In 1713 het die gevreesde pokke-epidemie in die Kaap uitgebreek en feitlik die hele Hottentot-gemeenskap uitgewis. In die omgewing van St Helenabaai was daar geen Hottentotte, en geen Boesmans te sien nie, en het dit blanke gebied geword.  (Terloops; die eerste moord op ‘n Franse Hugenoot deur ‘n Hottentot, het op 29 Maart 1689 naby Saldanhabaai plaasgevind.  Charles Marais, stamvader van die familie Marais in Suid-Afrika, is deur ‘n Hottentot aangerand.  Charles het op 3 April 1689 aan sy wonde beswyk.  Skrywer is ‘n afstammeling van Charles Marais).

Interessant om te weet; wanneer die owerhede ‘n leenplaas aan ‘n voornemende boer moes toeken, was dit die plig van die boer om sy plaas self af te meet. Dit is gedoen deurdat die eienaar self, met sy ryperd, vir een uur lank, oorkruis oor die stuk grond op sy perd moes ry. Dit was ongeveer gelykstaande aan 3 000 Kaapse morg, of 1 500 roede. In vlaktes was die Sandveldse plase sirkelvormig.

* Daar kan rofweg aanvaar word, dat die eerste ontwikkeling van die Sandveld deur Europese immigrante, tussen 1659 en 1813 plaasgevind het.

Op 1 Februarie 1659 het ‘n reisgeselskap van 8 vrywilligers, onder aanvoering van Christiaan Janssen van Hoesem, ‘n reis oor land – en te voet – onderneem, om die land van “goud en paarls” (die land Monomotapo) te besoek. Die bestaan van hierdie “rykdomme”, is deur die Hottentottin, Eva, aan Jan van Riebeeck bekendgemaak.  Monomotapa het nooit regtig bestaan nie, maar was slegs denkbeeldig.

Die eerste ekspidisie na die noorde, was rampspoedig. Een van die pakosse het gevrek, en die Bergrivier was te diep om oor te steek.  Na 8 dae was die ekspidisielede almal terug by die Fort in Tafelbaai. Gelukkig is hul ervaringe deeglik opgeteken, en kon daar op hul ervaring voortgebou word.

Die tweede ekspidisie was in 1660 onder aanvoering van Jan Danckaert, wat op 11 November uit die Kaap vertrek het. Hulle het die Nuwekloof, Paardeberg, Klein-Bergrivier, Vier-en-twintigriviere, en Piekenierskloof ontdek.

« Oudere berichten