Category Archives: Vlaamse Beweging

Dries van Schild & Vrienden legt Clémence over zijn knie op radio MNM: #opgekuist!

Aanschouw dit stukje jonge Vlaamse intelligentie versus linkse bekrompenheid en intolerantie. Meer gaan we er echt niet over schrijven. gewoon kijken! Top van Dries van Schild & Vrienden!

iwtd.png

Over ‘fake news’, leugenpers en nieuwe vrije media: vraaggesprek met Karl Van Camp, hoofdredacteur Pallieterke

Na jaren zagen en klagen over de te linkse koers van de leugenpers beweegt er eindelijk iets in het medialandschap.  Onze REACT groeit als kool en heeft verdere uitbouwplannen.  DOORBRAAK heeft zich als Vlaamsgezinde plek voor vooral opinie een plek onder de mediazon veroverd.  Maar de grootste bedrijvigheid is er toch bij ’t Pallieterke, van waaruit de nieuwswebsite SCEPTR voluit ondersteund wordt en zopas ook een nieuwe uitgeverij het daglicht zag, POLEMOS.  Tijd voor een vraaggesprek met Karl Van Camp, hoofdredacteur van ’t Pallieterke (met dank overgenomen van tijdschrift REBEL van VBJ). 

U bent nu al bijna zeven jaar hoofdredacteur van ’t Pallieterke. Hoe bent u daar terechtgekomen?

Ik ben in 2010 als hoofdredacteur gestart, maar ik was al langer een vrijwillige medewerker, al sinds mijn studententijd, als correspondent van Brussel destijds. Ook later bleef ik medewerker, maar dat naast mijn eigenlijke beroep als architect, dus niet steeds zo intensief. Toen ik me in 2010 aanbood als vaste medewerker omdat ik professioneel meer tijd had, zei men mij enkele weken later dat er gezocht werd naar een nieuwe hoofdredacteur. Die carrièreswitch ben ik dan ook aangegaan – en dat was een hele uitdaging. Een volledig andere omgeving, ik had ook weinig journalistieke ervaring. Ik schreef natuurlijk wel al artikels voor ’t Pallieterke, maar dat is iets anders dan elke week opnieuw een blad uitgeven.

De laatste jaren heeft ’t Pallieterke zowel inhoudelijk als vormelijk enkele aanpassingen ondergaan. Wat is er allemaal veranderd onder uw hoofdredacteurschap?

Inhoudelijk zijn we steeds Vlaamsgezind en ter rechterzijde gebleven. Enkele medewerkers zijn natuurlijk wel gestopt; anderen zijn erbij gekomen, jongere medewerkers en cartoonisten. Ik heb wat meer duidelijkheid geschapen in de opmaak: waar vroeger misschien niet steeds duidelijk was wat satire was en wat serieus, is nu steeds de laatste bladzijde satirisch. Ook gaan we binnenkort een ‘make over ‘ doen van de opmaak: een ander uitzicht, nieuwe en vernieuwde rubrieken. Maar dat is werk voor de komende maanden. Dat moet ook regelmatig gebeuren. Maar aan het concept van een krantje raken we niet. Al hebben we nog een magazineformaat overwogen en ons afgevraagd of een krant nog wel van deze tijd is.

Kranten staan inderdaad onder druk in een digitaliserende wereld. Hebben papieren kranten nog een plaats in het medialandschap, of is de toekomst aan digitale alternatieven?

Ik blijf geloven in een papieren toekomst. Internet en sociale media zijn natuurlijk grote concurrenten: zo wordt er heel wat gratis materiaal aangeboden op verschillende blogs en sites. Daarom moeten we een alternatief bieden, je moet zaken kunnen lezen in ’t Pallieterke die je elders niet kan lezen. Welke bladen hebben toekomst? Die met een nichemarkt, en die met kwaliteit. Zes jaar geleden werd dat geopperd op een seminarie van marketeers, en daar moesten en moeten we naartoe. We hebben ’t Pallieterke stelselmatig kwalitatief op peil gebracht – want we waren de voorgaande jaren wat in slaap gesuft. Een nichemarkt hebben we sowieso: de Vlaams Beweging ter rechterzijde is zo’n markt. We hebben een unieke positie in het medialandschap, met een unieke visvijver van lezers.

Natuurlijk zijn er nog praktische overwegingen te maken: we distribueren 50% via de dagbladhandels, maar die verdwijnen. Gemiddeld sluiten zo’n twee tot drie winkels per week. Tien jaar geleden waren er nog ongeveer 3000 krantenwinkels in Vlaanderen, maar dat is al sterk teruggevallen. Wij liggen momenteel nog in 1600 winkels, maar vijf jaar geleden was dat nog in 1900. Dat betekent een stuk minder zichtbaarheid, en minder plaatsen waar mensen eens een exemplaar kunnen kopen omdat een titel hen aanspreekt. Dat geldt natuurlijk voor alle kranten, al blijven de cijfers van ’t Pallieterke zo goed als stabiel – ze zijn zelfs een beetje gestegen – in tegenstelling tot bijvoorbeeld Knack of Humo, die fameuze klappen hebben gekregen.

En hoeveel lezers heeft ’t Pallieterke?

Dat is een staatsgeheim! (lacht) Te weinig natuurlijk, want er is nog steeds een grote groep mensen die niet bediend wordt, veel Vlaams Belang-mandatarissen bijvoorbeeld hebben geen abonnement, dito bij de N-VA. Die mensen hebben in het verleden afgehaakt, of hebben het sowieso nooit gelezen – maar waar halen zij hun bijkomende informatie dan? Bij de N-VA zijn we heel wat lezers verloren omdat we in de jaren ’90, toen de Volksunie en Spirit amper nog bestonden, sterk bij het Vlaams Belang aanleunden. Toen hebben we, ten onrechte, het label meegekregen van “Vlaams Belang-blad”.

Hoe gaat u nu om met die tweespalt tussen N-VA en Vlaams Belang?

Dat blijft een moeilijk spanningsveld, omdat N-VA nu natuurlijk een regeringspartij is. Er zijn nog wel wat lezers van ‘t Pallieterke bij de N-VA, zeker omdat we nu, in tegenstelling tot tien jaar terug, niet meer systematisch ‘bashen’ op die partij. Destijds was de N-VA vrij klein en haalde het Vlaams Belang tot 25% – dan is het niet onlogisch dat de aandacht onevenredig verdeeld was. Nu is het natuurlijk omgekeerd, en wordt het ons soms kwalijk genomen dat we te veel aandacht geven aan de N-VA, terwijl de radicale beweging hen als ‘verraders’ beschouwt. Maar in die termen wil ik niet schrijven en denken, er zijn in de Vlaams Beweging geen verraders. Ik heb met beide partijen sowieso organisatorisch niets te maken. We brengen nieuws en analyses over wat die twee partijen doen. Ik leg geen cordon, en wil dat ook niet leggen: ook mandatarissen van het Vlaams Belang komen aan bod. Wanneer binnen enkele weken het nieuwe boek van Tom van Grieken van de persen rolt, krijgt hij een interview in ’t Pallieterke.

We hebben ook lezers die losstaan van de Vlaams Beweging, en we zijn ook het enige blad dat gelezen wordt in het Paleis van Laken – al zullen we ons daar natuurlijk nooit op afstemmen. (lacht) Maar we worden dus ook in bredere kringen gelezen.

Hoe zou u uw lezerspubliek dan omschrijven? Wie leest ’t Pallieterke?

Uiteraard mensen die zich kunnen vinden in de ideologische lijn van het blad: Vlaamsgezind en rechts. Maar wat is rechts natuurlijk? Ik voel mezelf ecologist, ik zal nooit een blikje op straat gooien en ik sorteer als de beste, maar hoewel milieubescherming oorspronkelijk een rechts thema was, heeft links het gekaapt.

Ecologie is ook een thema dat bij veel jongeren leeft. Zijn er nog veel jonge lezers van ’t Pallieterke?

We hebben het gevoel van wel, maar wat is jong? Willen we overleven als commerciële organisatie, moeten we natuurlijk steeds verjongen. Maar wanneer ik over verjongen spreek, ben ik al blij wanneer ik lezers tussen vijftig en zestig heb – en dat lukt aardig. Bij jongeren van achttien, negentien, twintig jaar, ligt dat een stuk moeilijker. Die generatie heeft een smartphone, en we moeten daar technisch gezien op inspelen. Daar zijn we ook mee bezig, we hebben ook een digitale versie van ’t Pallieterke en binnenkort komt er ook een speciale versie voor tablets en smartphones. Zo ga je meteen online een nummer kunnen kopen en lezen.

We nemen natuurlijk ook andere initiatieven zoals met SCEPTR, het digitale nieuwsbladforum. Dat is er gekomen om jonge mensen op een andere manier te kunnen bereiken, en dat lukt relatief goed, al kruipt er veel geld en tijd in. Er ontstaat zo een symbiose tussen SCEPTR en ’t Pallieterke: enerzijds dagelijks nieuws, anderzijds diepgaandere analyses.

Waarom zouden jongeren ook vandaag nog ’t Pallieterke moeten lezen?

Wat wij schrijven lees je nergens anders. En niet alle jongeren moeten ’t Pallieterke lezen, de Vlaamsgezinde, rechtse jongeren moeten dat doen (…). We moeten allemaal missionarissen van de Vlaamse zaak zijn. Ik bedoel daarmee dat we op café, in de jeugdbeweging, waar dan ook, mensen moeten overtuigen. De Vlaams Beweging zit soms een beetje te veel in haar eigen hoekje weggedrukt. Mensen liggen zogezegd niet meer wakker van de Vlaamse zaak, wel, laten we hen dan samen wakker schudden. En elk heeft zijn plaats in die beweging: actiegroepen, partijen, culturele organisaties, drukkingsgroepen, … Maar ook een eigen pers. En daar wil ’t Pallieterke zijn rol spelen.

Iets heel anders dan: heeft u ooit het label ‘fake news’ opgeplakt gekregen?

Men heeft bij de lancering van SCEPTR wel beweerd dat wij de Europese versie van Breitbart zouden worden. Maar we hebben helemaal geen contacten met Breitbart, we hebben ons daar zelfs niet op geïnspireerd. We zijn een jaar geleden al beginnen ‘brainstormen’ rond een online nieuwsplatform, hoe we dat zouden aanpakken. Doen we dat onder de naam van ’t Pallieterke of onder een andere naam? Uiteindelijk hebben we besloten om met een schone lei te beginnen en iets nieuws op te starten. Bij de buitenwereld hebben we nog steeds vaak het imago het blad van ‘de Zwarten’ te zijn. En die perceptie proberen we toch wat af te schudden, we kunnen niet in het verleden blijven leven. Tien jaar geleden brachten we bijna elke week nog artikels over de periode van de Tweede Wereldoorlog. Dat was historisch misschien wel heel interessant, maar politiek is dat vandaag totaal niet meer relevant. Als je daar elke week mee terugkomt, dan blijf je in dat hoekje weggedrukt worden.

Met betrekking tot fake news valt het trouwens wel eens voor dat mensen de laatste bladzijde, de satirische bladzijde, als serieus nieuws lezen. Dan krijg ik daar verontwaardigde reacties over en moet ik gaan uitleggen dat het maar om te lachen is.

Denkt u dat de reguliere media soms wel bewust ‘fake news’ brengen, of enkel een heel eenzijdig verhaal?

Ik denk eerder dat ze een eenzijdig verhaal brengen. De mainstream media zijn een eenheidsworst geworden. Waar twintig jaar geleden elke krant zijn eigen etiket had, socialistisch, blauw, Vlaams en katholiek; dat is nu weggevallen. Dat zie je ook aan het feit hoe gemakkelijk de hoofdredacteurs overstappen van krant naar krant. De hoofdredacteur van Humo gaat naar De Standaard, die van De Standaard naar De Morgen, die van De Morgen naar Knack, en omgekeerd… Ik zie mezelf morgen geen hoofdredacteur worden van Humo – laat staan dat men mij dat zou vragen. (lacht) Ideologisch zou dat gewoon niet gaan. Ik zou er trouwens hartelijk voor bedanken. (lacht). Dat dat voor hen wel lukt, betekent dat er tussen de verschillende kranten en bladen nog maar weinig verschil is.

Fake news zullen ze niet brengen, en al hebben ze nu geen duidelijk etiket meer, er is wel een politieke onderstroom bij al die kranten en bladen. Een onderstroom die niet die van de gewone bevolking is. Dat is ook ergens mijn troef: zij brengen allemaal hetzelfde nieuws, en ik snij thema’s aan die je elders niet vindt. Zoals Vlaamse thema’s. Als je al iets lees over de Vlaams Beweging in De Morgen, is het altijd vanuit een negatief oogpunt – in De Standaard is het niet veel beter. Ik heb dus nog een grote visvijver, een eigen nichemarkt.

U heeft ook al verschillende keren geschreven over mogelijke scenario’s voor Vlaams Onafhankelijkheid. Wat lijkt u het meest waarschijnlijke?

Ik ga het zelf niet meer meemaken, vrees ik. België zal nog een hele tijd bestaan. Het zal niet aan de Vlaams Beweging zijn om het verschil te maken. Zelfs nu de Vlaams Beweging sterk vertegenwoordigd is in de regering, gebeurt er even weinig op communautair vlak als ervoor. Daar kan natuurlijk een strategie achter zitten op lange termijn, maar dan zal het in ieder geval nog duren tot 2024, want de N-VA heeft al aangekondigd ook de volgende legislatuur – als ze terug mogen meeregeren natuurlijk, wat ook niet zeker is – een communautaire vrede te handhaven. Maar anderzijds heb ik er wel vertrouwen in, omdat alles in België communautair is. Een vliegtuig dat opstijgt, een parking (aan stadion C), het immigratiebeleid, gevangenissen – alles is communautair. Dat in de koelkast steken is theorie; het zal steeds weer bovenkomen.

Ik denk dat de splitsing uiteindelijk aan Franstalige zijde zal gebeuren, en in mijn ogen zijn ze al lang bezig met dat plan. Een voorbeeld daarvan is de luchthaven van Charleroi, die uitgebouwd wordt tot de internationale luchthaven van een onafhankelijk Wallonië. De Waals-nationalistische beweging ís de PS, en eigenlijk alle Walen en Waalse partijen denken zo: eigen taal eerst, eigen volk eerst. Bij ons denken alleen de nationalistische partijen zo, bij hen iedereen. Daarom is er ook geen aparte Waalse onafhankelijkheidsbeweging.

De enige overweging die de N-VA nu zou kunnen hebben, denk ik, is deze: als je vandaag zou splitsen, dan staat Wallonië er economisch gezien nog slechter voor dan Griekenland. Dus, een zelfstandig Wallonië is in feite nu al failliet. Logisch dat ze daar alles doen om verdere regionaliseringen te vermijden. Bovendien heeft Wallonië weinig of niets te bieden, ze hebben geen haven, geen economische draaischijf. Vlaanderen heeft drie grote, belangrijke havens: Zeebrugge, Gent en Antwerpen. Wallonië heeft toerisme en bossen. Ik hoop dus dat de strategie van de N-VA is eerst de economie op punt te stellen in België, en dan vooral in Wallonië, zodat ze het op zichzelf kunnen redden wanneer de stekker eruit getrokken wordt.

Welke boodschap zou u nog willen meegeven aan de jongere generatie Vlaamsgezinden?

Kom naar buiten. Zet standjes op in de winkelstraten. Op de Meir hier in Antwerpen passeert er elke zaterdag zo’n 50.000 man. Links, breed links (Oxfam, 11.11.11,…), staat daar regelmatig met een standje. In plaats van enkel op de IJzerwake te staan, waar toch iedereen al overtuigd is, moeten we de straat op. We zitten in onze laatste loopgracht, hebben er al enkele moeten prijsgeven, maar we moeten daaruit durven komen, rekruteren. Anders blijven we toch maar in dezelfde vijver vissen.

Bron: Rebel! #15, magazine van de Vlaams Belang Jongeren

Leugenpers beu?  HIER vind je onze lijst van vrije media! 

Vraaggesprek voor studentenmagazine Scoop met onder meer de hoofdredacteur van ReAct

Recent vond er, door een student richting journalistiek aan de Artevelde Hogeschool, een vraaggesprek plaats met onze hoofdredacteur en de hoofdredacteurs van ’t Pallieterke, Sceptr en Doorbraak. Een 20-tal lijntjes van de onderstaande, onversneden en integrale uitgave zijn verschijnen in Scoop, een magazine dat verspreid wordt onder journalisten en studenten journalistiek. Veel leesplezier! (Wie het vraaggesprek in Scoop wil lezen, kan het magazine gratis bestellen door hier te klikken)
sc1kl.png

Kan u zelf nog even kort de kernwaarden toelichten?

U vindt hierover alles terug via deze verwijzing: klik hier.

Op welke brede thema’s focussen jullie?

Onze focus ligt in de essentie bij de kernthema’s van de verschillende organisaties die de Vlaamse beweging rijk is. Dat gaat van het respect voor de Nederlandse taal en de bezorgdheid over Brussel en de Rand, over de erg uiteenlopende verzuchtingen aangaande de vreemdelingenproblematiek, tot de frustraties inzake de desinformatie die de mainstream media (MSM) verkondigen. Hierover vind je ongetwijfeld ook al een aantal zaken terug in onze missieverklaring.

Welk nieuws krijgt voorrang bij jullie? Op basis van wat selecteren jullie?

Het is natuurlijk zo dat iedere auteur zijn accenten legt. Aangezien we met 100% vrijwilligers werken, is het niet evident om aan bijvoorbeeld onderzoeksjournalistiek te doen. Wij moeten het dus hebben van enerzijds onze eigen contacten in pakweg het Europees parlement, of in de verschillende rechtse partijen in binnen- en buitenland en anderzijds zullen we nieuws brengen dat de mainstream media weigeren te brengen, wegens voor hen irrelevant of teveel ‘tegen hun eigen agenda’.

Bijvoorbeeld over Syrië – en meer bepaald Aleppo – circuleerden er al enkele dagen euforische foto’s van feestende Syriërs na de bevrijding van de stad, terwijl de MSM het steeds bleven hebben over mistoestanden waardoor mensen Aleppo zouden blijven ontvluchten. Wij tonen op dat ogenblik die feestbeelden in plaats van de bedenkelijke bewering dat Aleppo nog steeds de hel op aarde zou zijn. Uiteraard hebben wij ook onze connecties in Syrië die ons verhaal kunnen bevestigen op dat moment.

 Schemert er altijd een bepaalde voorkeur door in jullie nieuws?

Uiteraard. Wij hebben een uitgesproken rechtse visie. We zouden over alles kunnen schrijven dat in de wereld gebeurt, ook apolitiek, maar dan vanuit een rechts perspectief. Wanneer een vechtpartij in Ninove plaatsvindt waarbij vreemdelingen de oorzaak zijn, zoals recent het geval was, dan schrijven wij bewust dat het vreemdelingen waren, aangezien dit onze visie bevestigt dat een significant deel van de in Vlaanderen verblijvende vreemdelingen zich niet weet aan te passen aan onze normen en waarden. We draaien in feite de rollen om van de MSM, aangezien zij bewust zouden verbergen dat het vreemdelingen waren, om niet aan stemmingmakerij te doen.

En toch letten wij er eveneens op om de islam an sich niet aan te vallen, maar vaststellen dat de islam blijkbaar een aanlokkelijke voedingsbodem is voor radicale sujetten, dat zullen we dan weer wél vermelden.

Over de vele aanslagen die gepleegd werden de laatste jaren moet je ziende blind zijn om te ontkennen dat er een rechtstreekse link is met de islam. En toch duurt het bij de MSM keer op keer erg lang vooraleer zij de woorden ‘islam’ en ‘terrorisme’ in de mond durven nemen. Het zou in eerste instantie steeds gegaan zijn om ‘lone wolves’ of ‘gestoorde mensen’. Dat is al te gek voor woorden. En toch letten wij er eveneens op om de islam an sich niet aan te vallen, maar vaststellen dat de islam blijkbaar een aanlokkelijke voedingsbodem is voor radicale sujetten, dat zullen we dan weer wél vermelden. Het ene impliceert niet meteen het andere.

Kan je rijk worden met ReAct of is het meer een idealistisch product?

ReAct is een 100% idealistisch project. In de vijf en een half jaar dat wij bestaan, werd nog geen enkele auteur betaald voor zijn of haar diensten. Ik lach er soms mee dat ik stilaan een Mercedes verwacht voor mijn gepresteerde diensten als hoofdredacteur, maar meer dan een Matchbox zal er niet inzitten vrees ik. Uiteraard werd een verdiensysteem al enkele keren besproken, meer bepaald om ‘bekende’ auteurs aan te trekken, maar uiteindelijk denk ik dat het ons siert dat we met een aantal vrijwilligers op iets meer dan vijf jaar meer dan 6 miljoen lezers wisten aan te trekken. Dat zijn er gemiddeld meer dan een miljoen per jaar.

Het moet gezegd, dat sterkt ons in ons vertrouwen en ons enthousiasme. Viel Feind, viel Ehr! Zeker in onze ideologische positie.

Bovendien zijn we er zeker van dat de aard van de artikels ‘eerlijker’ zijn wanneer je met vrijwilligers werkt die uiteindelijk hun naam te grabbel gooien voor allerhande organisaties die ons liever zien zwijgen of zelfs willen laten verbieden. Het hoeft geen betoog dat ReAct de wind van voren krijgt, gezien de inhoud en de stijl van onze artikels. Meermaals werden auteurs van ReAct op extreemlinkse microblogs, die weliswaar gelezen worden door enkele MSM, met naam en toenaam vermeld, met maar één doel voor ogen: het brandmerken van de auteur in kwestie bij de huidige en toekomstige werkgevers. Het moet gezegd, dat sterkt ons in ons vertrouwen en ons enthousiasme. Viel Feind, viel Ehr! Zeker in onze ideologische positie.

Hoe genereren jullie inkomsten, hoe werkt jullie verdienmodel, is er een loonlijst?

Het vorige antwoord onthult al het één en ander aangaande deze vraag natuurlijk. Onze enige inkomsten komen van de advertenties die je op onze webstek vindt. Daarmee betalen we de jaarlijkse kost van de webstek en de webnaam. Heel af en toe plaatsen we zélf een advertentie, bijvoorbeeld in het boekje van de IJzerwake of van het Vlaams Nationaal Zangfeest in de Antwerpse Lotto Arena. Bewust kiezen we er ook voor om onze artikels niet achter een betaalmuur te verschuilen. Aangezien we uiteindelijk toch een maatschappelijke visie meegeven, zou het onverstandig zijn om daar geld voor te vragen. Dat is alsof pakweg de Open Vld of de PVDA inkom zouden vragen aan de bezoekers van hun congressen en meetings. Dat werkt contraproductief. Een open vizier, dat is waarmee wij de wereld ingaan.

Scepter, ’t Palieterke en Doorbraak. Vissen jullie niet allemaal in dezelfde vijver?

Neen. En u zal die vraag ook gesteld hebben aan Sceptr en die andere blog. Om heel eerlijk te zijn, Sceptr heeft tijdens de oprichtingsperiode ook met ons gesprekken gevoerd. Niet zozeer om een samenwerking of een concurrentiebeding, maar wél om de markt even af te toetsen. Vrij snel werd duidelijk dat onze wegen uiteenlopen. Niet zozeer ideologisch – zijnde conservatief rechts, wat beiden aangaat – maar wel de aard van de artikels en de invalshoek van de behandelde thema’s. Misschien vullen we elkaar aan, dat zal de toekomst uitwijzen. Een Sceptr is bijvoorbeeld meer gericht op het geopolitieke en kàn dat ook, aangezien het daar de specialisten voor heeft. Bovendien kan Jonas zijn medewerkers een betaling aanbieden, wat – zoals eerder vermeld – bekendere auteurs aantrekt. Als Sceptr het goed aanpakt, zou het een volwaardig medium kunnen worden, waar rekening mee gehouden moet worden.

Voor een betoging van 500 man moet men weken op voorhand mobiliseren. […] ReAct bereikt met diezelfde boodschap van (en over) die betoging echter iedere dag opnieuw tussen de 1500 en 2000 lezers en zo worden die organisaties en hun militanten wél gehoord.

ReAct brengt naast de klassieke brave Vlaamse en algemene thema’s bovendien nieuws uit de Vlaamse beweging (TAK, VVB, NSV, Voorpost, KVHV, …) En net dàt maakt ons uniek in Vlaanderen. Bereiken we daardoor méér lezers dan een Sceptr of anderen? Neen, zeker niet, maar het geeft die vele duizenden vrijwillige militanten wél een stem. En dat geeft een enorme appreciatie. De schouderklopjes die we daarvoor kregen de afgelopen jaren doen ons echt deugd. Ik bekijk het zo: voor een betoging van 500 man moet men weken op voorhand mobiliseren. Indien de MSM het niet oppikken, geeft dat voor de deelnemers aan die betoging een wrang gevoel. ReAct bereikt met diezelfde boodschap van (en over) die betoging echter iedere dag opnieuw tussen de 1500 en 2000 lezers en zo worden die organisaties en hun militanten wél gehoord.

Zijn er nog lezers genoeg op de rechterflank in Vlaanderen? De concurrentie in acht genomen. Welk lezerspubliek komt aan zijn trekken bij jullie?

Onze redactie doet het niet voor het aantal clicks. Ons bereik is op gewone dagen een 1500-2000 lezers en op topdagen richting de 10.000. We weten dat dat – gezien de aard van het beestje – best veel is. We hanteren dan ook de taal van de man in de straat. Geen semi-academisch gepalaver, maar volkstaal. Geen wollig taalgebruik, maar de harde feiten. En dat willen veel mensen lezen. Dat begrijpen ze ook. En alles wordt sowieso juridisch getoetst, dus niets is strafbaar wat op onze webstek verschijnt. Anders hadden we dat al lang aan de lijve ondervonden, gelet op de vele bloedhonden die ReAct dagelijks lezen, op zoek naar een foutje.

Mijn goede vriend en volksvertegenwoordiger Jan Penris zei me daar ooit over: “Wie bang is voor zijn schaduw, blijft maar beter uit de zon!”

ReAct heeft ook geen enkele schroom om over de NPD, de Gouden Dageraad en andere rechtse bewegingen en partijen in Europa te schrijven. Ook het Italiaanse CasaPound krijgt van tijd aandacht op onze webstek. Waarom? Omdat al die mensen hun bewegingen organiseren vanuit een nationalistische ingesteldheid. Op sociaal vlak gaan zij over tot directe actie(s). Wanneer er in Italië bijvoorbeeld een natuurramp plaatsvindt, dan zijn zij er als de kippen bij om de mensen uit de nood te gaan helpen. Tijdens de winter voorzien vele nationalisten in gans Europa daklozen en mensen die het moeilijk hebben van dekens, eten en andere attenties om hen te laten voelen dat ze niet vergeten worden. Ook dàt is rechts nationalisme.

En daar niet over schrijven omdat ze door hun politieke tegenstanders (en helaas ook gevestigde nationalistische partijen) worden afgeschilderd als zijnde neonazi of fascist, zou wel erg inconsequent zijn. Mijn goede vriend en volksvertegenwoordiger Jan Penris zei me daar ooit over: “Wie bang is voor zijn schaduw, blijft maar beter uit de zon!” En gelijk heeft hij. ReAct denkt vooruit en kijkt niet teveel achterom. Kort gesteld: wij geven alles en iedereen die handelt vanuit de rechts-nationalistische ideologie een stem.

Trends en Knack sluiten in de brede zin aan bij de rechterflank. Waar willen jullie op termijn mee concurreren?

Knack rechts noemen is waarschijnlijk een schrijffout, hun bijna dagelijkse ongefundeerde aanvallen aan het adres van Trump bewijzen dat. Trends is een economisch erg interessant blad. Beiden zullen nooit concurrenten zijn voor ReAct. Hiermee verwijs ik naar het vorige antwoord. De niche is in alle opzichten een andere.

sc2.png

Kan je vertellen hoe het allemaal is begonnen ReAct? Hoe is dat idee er gekomen, wat is concreet allemaal gebeurd om te staan waar jullie nu staan?

Een vriend van me, Yves, had een blog en ook ik had een blog. Hij bereikte 500 lezers per dag en ik eveneens. De thema’s waren echter dezelfde, maar het publiek overlapte maar gedeeltelijk. De rekensom was dus snel gemaakt: 500 + 500 = 1000. De naam refereerde ludiek naar Joods Actueel, omdat we die webstek (weekblad in eerste instantie) met veel scepticisme gadesloegen en geregeld moesten bulderlachen met de hysterische uitvallen van hun hoofdredacteur Freilich wanneer hij weer eens een ‘bewijs’ had gevonden van ongebreideld nazi-gedrag van deze of gene, wat dan totaal van de pot gerukt was.

De naam refereerde ludiek naar Joods Actueel, omdat we die webstek met veel scepticisme gadesloegen en geregeld moesten bulderlachen met de hysterische uitvallen van hun hoofdredacteur Freilich

Het concept sloeg vrij snel aan en na een tijdje vervoegde Rob Verreycken onze rangen, gevolgd door enkele radicale oud-Vlaams Blok politici zoals Francis Van den Eynde en Roeland Van Walleghem. Om het geheel, conform onze Heel-Nederlandse ingesteldheid, af te maken, vonden we enkele Nederlanders (Sjors Remmerswaal en Paul Peeters) bereid om mee te werken. Mensen komen, mensen gaan en na de nodige hoogtepunten en dipjes staan we waar we nu staan: een stabiele nieuwswebstek die bekend is in de ganse Vlaamse en Heel-Nederlandse beweging (en uiteraard bij links en extreem-links).

Waar spiegelen jullie zich aan buitenland? Kan je ook voorbeelden geven?

Spiegelen is veel gezegd. Qua inhoud en doorzettingsvermogen kijken we enorm op naar het Duitse weekblad Junge Freiheit. Wat zij presteren qua oplage en niveau is ongezien. Qua stijl wilden we evolueren richting GeenStijl, maar we beseffen dat de hardheid en directheid van hun taal, artikels en video’s niet gesmaakt wordt in Vlaanderen. Helaas. We zijn ook een strategie aan het uitwerken om meer video’s op de webstek te krijgen. Korte filmpjes zijn de toekomst en mits het juiste gebruik van de sociale media ligt daar misschien wel één van onze doorgroeimogelijkheden.

Kijken jullie naar Nederland voor een potentieel lezerspubliek?

Ons lezerspubliek bestaat – als we de statistieken mogen geloven – voor bijna 50 % uit Nederlanders. Het aanwerven van onze ‘Kezen’, zoals ik ze noem, heeft dus wel degelijk vruchten afgeworpen. Dat percentage zou overigens op termijn kunnen stijgen aan de kant van de Noorderburen, aangezien zij toch met iets meer zijn dan de Vlamingen.

Overwegen jullie het om allianties te maken met andere websites?

Neen. Op eigen kracht vooruit. Zo blijven we ook volledig onafhankelijk.

Ons lezerspubliek bestaat – als we de statistieken mogen geloven – voor bijna 50 % uit Nederlanders. Het aanwerven van onze ‘Kezen’, zoals ik ze noem, heeft dus wel degelijk vruchten afgeworpen.

Staan jullie in contact met andere media?

Zoals gezegd hebben we contact met Sceptr. Heel wat auteurs van Sceptr zijn dan ook persoonlijke vrienden van ons. Ook bij Junge Freiheit hebben we goede contacten, hetzelfde wat ’t Pallieterke betreft, waar we af en toe een artikel – dat het weekblad niet haalde – van publiceren. Met de MSM hebben we geen contacten, al is dat niet principieel.

Korte balans 2016: Wat ging goed bij jullie, wat had minder succes.? Welke onderwerpen keerden vaak terug? Wat domineerde het nieuws?

2016 was voor ReAct een vreemd jaar. Onze auteurs en ikzelf hadden minder tijd om te besteden aan de webstek. Dat leidde tot dagen zonder berichten. Gelukkig liggen onze lezers daar niet van wakker, aangezien ook zij weten dat wij vrijwilligers zijn. Vanaf het moment dat we terug regelmatig artikels schreven, waren ze meteen allemaal terug op het appèl. Zelfs toen we maar weinig schreven, haalden we trouwens nog een duizendtal lezers per dag. En dat kunnen niet allemaal linkse mediawatchers, staatsveiligheid en juristen geweest zijn. Op een jaar tijd kwamen er bovendien toch weer een 1500 volgers bij op Facebook

De vraag stellen wat hét thema van dit jaar was, is als een open deur intrappen. De aanslagen gepleegd door moslims domineerden ontegensprekelijk het nieuws. Helaas voor de slachtoffers en voor het veiligheidsgevoel in gans Europa. Maar hoe je het echter draait of keert, de media maken in belangrijkheid en cijfermatig een enorme sprong vooruit met die betreurenswaardige gebeurtenissen. Zo leer je de verschillende media ook kennen. De kloof tussen de MSM en de alternatieve media was nog nooit zo groot. Media die schreven over ‘islamitisch terrorisme’ – wat het ook is – wonnen aan geloofwaardigheid, terwijl alle andere media, de gevestigde media, verdronken in de bedekkende termen en leugenachtige verklaringen.

Media die schreven over ‘islamitisch terrorisme’ – wat het ook is – wonnen aan geloofwaardigheid, terwijl alle andere media, de gevestigde media, verdronken in de bedekkende termen en leugenachtige verklaringen.

Wat voor ons dan weer een topjaar maakte van 2016, waren de vele overwinningen van ‘rechts’ op het politieke wereldtoneel. De Brexit, de verkiezing van Trump, de bijna 50% die Hofer in Oostenrijk behaalde, het FN dat in Frankrijk de grootste werd in de peilingen van de presidentsverkiezingen, de PVV die blijft groeien, … Al die zaken zijn onrechtstreeks mede tot stand gekomen door het Fake News-gedrag van de MSM. Hoe harder de MSM liegen en brullen dat ‘rechts’ het kwaad op aarde is, hoe meer de mensen een afkeer krijgen van heel die kliek. En geheel terecht uiteraard! Wereldvreemdheid, al dan niet bewust, wordt sowieso vroeg of laat afgestraft. Eerst in de verkoopcijfers van de gedrukte MSM en vervolgens, als het blijft doorgaan met de leugens, in politieke resultaten. En dat vinden wij erg mooi, zelfs wanneer we er niets persoonlijk bij winnen.

Waar willen jullie in december 2017 staan. Wat zijn de werkpunten en naar waar willen jullie naar evolueren?

Zoals eerder gesteld, we werken een beleid uit dat meer naar het bewegende beeld moet evolueren. Voor de volle 100% focussen op de sociale media, want daar gebeurt het anno 2017. Een aantal nieuwe auteurs aantrekken staat ook op de planning en tegelijkertijd bevriende media zoals Sceptr niet voor de voeten lopen. Zij berijden de snelweg, wij het bospad, maar op het einde van de rit komen we aan in hetzelfde vrije Europa. Dat is het uitgangspunt.

Een aantal nieuwe auteurs aantrekken staat ook op de planning en tegelijkertijd bevriende media zoals Sceptr niet voor de voeten lopen. Zij berijden de snelweg, wij het bospad, maar op het einde van de rit komen we aan in hetzelfde vrije Europa.

Willen jullie ook op andere fronten actief zijn. Youtube, Facebook, Twitter, mobiel, …?

Zelfde verhaal als hierboven. We zijn al op de meeste sociale media actief overigens. Bijna 5.500 volgers op Facebook (ondertussen bijna 5.600 n.v.d.r.), met een wekelijks bereik rond de 30.000 en op Twitter een 600-tal volgers. YouTube zullen we evolueren eens we met onze filmpjes gestart zijn.

sc1.png

Waarom zijn de media te links? (Voorbeeld geven als het kan) Hoe hebben jullie dat nieuws dan benaderd?

Het ‘linkse’ bij de media is het overdreven mainstream handelen, het moraliserend en arrogant voorliegen van de bevolking. Het verbloemen van de berichtgeving, waardoor feiten volledig uit hun context gehaald worden. Voorbeelden gaf ik al naar aanleiding van de vele aanslagen of van het nieuws omtrent Aleppo. Het meest ergerlijke feit van het afgelopen jaar was met voorsprong de reportage in Tremelo, waar de VRT even wilde ‘bewijzen’ dat het racisme bij de Vlaming ingebakken zit. Dat was de-gou-tant! We vragen ons trouwens af of dat juridisch wel allemaal in orde was. Deontologisch gezien was dit in ieder geval één van de meest schandelijke vertoningen ooit in journalistiek Vlaanderen. En dan nog betaald met ons en uw belastinggeld.

De MSM in Europa (en in de Verenigde Staten) dienen de leidende politieke stromingen. De wil van Merkel, van Verhofstadt en De Gucht, van George Soros en ga zo maar door. Ze doen er alles aan om de ultra-liberale en multiculturele heilstaat aan te prijzen.

Maar de omschrijving ‘links’ gaat natuurlijk niet over de manier waarop nieuws gebracht wordt, maar wel wat het doel van dat soort berichtgeving is, de vooraf uitgestippelde agenda zeg maar. De MSM in Europa (en in de Verenigde Staten) dienen de leidende politieke stromingen. De wil van Merkel, van Verhofstadt en De Gucht, van George Soros en ga zo maar door. Ze doen er alles aan om de ultra-liberale en multiculturele heilstaat aan te prijzen. Heel wat ‘nieuws’berichten hebben in die zin dezelfde rood-blauwe draad: er is nood aan een ethische normvervaging en vreemdelingen doen nooit iets verkeerd, ze zijn immers het slachtoffer van ons blanke en Westerse superioriteitsgevoel en bijgevolg kunnen enkel Vlamingen – in ons geval – beschuldigd worden van racisme en discriminatie. Een Vlaming die een Marokkaan neerslaat: racisme, een Marokkaan die een Vlaming neerslaat: niets te maken met racisme, meer zelfs, de Vlaming had het zelf gezocht en bovendien betrof het een ‘jongere’ die die Vlaming neersloeg. Dat soort onzin typeert het ingebakken linkse denken bij de MSM.

Wat is rechts volgens u? Durft u, uzelf rechts te noemen tegenwoordig want het heeft een nogal negatieve bijklank.

We kozen 6 jaar geleden, bij de eerste besprekingen over een nieuwswebstek, bewust voor de term ‘rechts’ in onze naam. Net omdàt het die negatieve bijklank had. U zegt het zelf: het heeft “nogal” een negatieve bijklank. Dat wilden wij aantonen: rechts zijn of denken is niet verkeerd, rechts zijn of denken is normaal, net zoals links zijn en denken normaal zou kunnen zijn. Iedereen moet zichzelf rechts kunnen noemen, daar hoeft geen schaamtegevoel bij. En zodoende poogden wij door middel van de vele artikels om aan te tonen dat ‘rechts’ niet draait om de adoratie voor de jaren ’30 en het verspreiden van onversneden racistische onzin. Want ook de term ‘racisme’ dekt al lang de lading niet meer.

En zodoende poogden wij door middel van de vele artikels om aan te tonen dat ‘rechts’ niet draait om de adoratie voor de jaren ’30 en het verspreiden van onversneden racistische onzin. Want ook de term ‘racisme’ dekt al lang de lading niet meer.

De Duitse nationalistische partij NPD ontsnapte recent aan een algemeen verbod om nog langer te mogen bestaan als politieke partij, maar de rechter deed tijdens de slotconclusie wel een erg opvallende uitspraak, namelijk dat de term ‘volksgemeenschap’ wel degelijk een racistische term is. Wel, daar vallen wij bij ReAct stijl van achterover! Maar verschieten doen we daar niet meer van. Er wordt gegoocheld met termen om de mensen bewust in verwarring te brengen en te doen zwijgen. En de MSM doen daar gretig aan mee. En zo krijg je dan de typerende openingszin die je steeds vaker hoort bij het begin van een relaas: “Ik ben geen racist, maar …”

Uitgaan van de volksgemeenschap en het individuele belang ondergeschikt maken aan het volksbelang. Dàt is rechts zijn voor ons.

Voor ons is rechts zijn het liefhebben van de volkeren. Alle volkeren, van de Vlamingen tot de Hottentotten, van de Bretoenen tot de Palestijnen. En al hetgeen daarbij komt kijken. Uitgaan van de volksgemeenschap en het individuele belang ondergeschikt maken aan het volksbelang. Dàt is rechts zijn voor ons. Of anders gesteld, al datgene wat de multiculturele en liberale lobbyclubjes verwerpen, zonder daarbij het sociale onder de mat te willen vegen. Rechts zijn is nationaal denken en sociaal handelen.

80e Zangfeest op komst, met Peter Van Laet (Mama’s Jasje) en samenzang van lied van Jef Elbers

zangfeest2017Naast de IJzerwake is het jaarlijkse Vlaams Nationaal Zangfeest de plaats waar de brede vaderlandslievende Vlaamse beweging verzamelen blaast.  Het is in de eerste plaats een feest van het lied, waar het samen zingen centraal staat en het Nederlandstalige lied in zijn meest verscheidene verschijningsvormen aan bod komt.  Het organiserende ANZ timmert daar bewonderenswaardig aan de weg om een breed pallet aan bod te laten komen: de heerlijke traditionele strijdliederen, maar ook het klassieke gezongen lied, oudere en modernere kleinkunst, volksliedjes, kinderliedjes…

Dit jaar staan een heleboel interessante elementen op het programma.  De muziekkapellen van KSA en VNJ zijn natuurlijk een topattractie.  Daarnaast komt Peter Van Laet van de groep Mama’s Jasje: hij brak als zanger in 1991 door in Vlaanderen met het wondermooie nummer “Zo ver weg”. In 2012 stopte de groep, maar na een stilte van 5 jaar staat hij opnieuw op de planken en brengt 2 nummers als voorbode van zijn nieuwe cd die verschijnt in het najaar van 2017.

Voor de jongeren is er Laura Omloop, die in 2009 op het Junior Eurovisiesongfestival in Kiev haar liedje “Zo verliefd” bracht.   In 2014 bracht zij een nieuwe muziekalbum uit met iets meer volwassen nummers waardoor ze evolueerde van kinderzangeres naar jonge popzangeres.

Opmerkelijk wordt ook het optreden van De Geuzen, een gelegenheidsband bestaande uit Walter en Dirk Evenepoel (die de spil vormen van de groep Arjaun), Mieke Evenepoel, Wouter Struelens, Richard Hermans en Joris Van Den Cruijce.  Zij brengen een aantal politieke liederen van de voorbije dertig jaar tot leven die gezongen werden op Vlaamsgezinde volksvergaderingen, betogingen… Een bijzonder interessant project!

En als klap op de vuurpijl is er het heuglijke feit dat voor het eerst in samenzang een lied van Jef Elbers zal te horen zijn, het geniale ‘Eer Vlaanderen vergaat’.  Het ANZ nam het lied op op vraag van de Facebookpagina Jef Elbers, die het werk van deze grote kleinkunstenaar verzamelt en promoot.  Ook in de Vlaamse beweging laten de nieuwe media dus hun goede invloed gelden.

Voor al wie Vlaanderen en het zingen een warm hart toedraagt is het dus duidelijk:  zondag 26 maart vrijhouden en kaarten bestellen via de website van het ANZ.

Wij van REACT kijken intussen natuurlijk ook uit naar de toespraak van de voorzitter.  Het zangfeest moet eigentijds en gezellig zijn, maar als Vlaams Nationaal Zangfeest mag het ook nog ergens over gaan.  Dat het ANZ partituren digitaliseert en ongetwijfeld sympathieke medewerkers heeft, dat is goed en wel, maar de oproep tot Vlaamse natievorming mag toch iets krachtiger en vooral concreter geformuleerd worden.  Dat er in 2016, het jaar van de asielinvasie, vluchtelingencrisis en islamterreur op het Zangfeest met geen woord over die  onderwerpen gerept werd, dat was zelfs ronduit pijnlijk.  Met een breed publiek van VB over N-VA tot rechtervleugel van VLD en CD&V kan het Zangfeest natuurlijk geen PEGIDA-meeting zijn, en dat hoeft ook niet, maar een verstandig man als ANZ-voorzitter Erik Stoffelen moet toch in staat zijn een boodschap te brengen die onze Vlaamse en Europese identiteit bevestigt, onze tradities van Sint en Kerst verdedigt, onze taal poneert als enige aanvaardbare voertaal waar dan ook in Vlaanderen, en het geweld en de terreur van het islamisme kordaat afwijst.

Over dat essentiële thema zwijgen op een Vlaams Nationaal Zangfeest zou onbegrijpelijk zijn.

IJzerwake 2017 stelt affiche voor: ‘Op eigen kracht naar Vlaamse macht’

ijzerwake2017De organisatoren van de jaarlijkse IJzerwake hebben zopas de affiche voor de volgende editie voorgesteld.  Terwijl de inhoud duidelijk rechtlijnig Vlaamsnationaal blijft lijkt het erop dat de verpakking stilaan een broodnodige opfrisbeurt krijgt:  de affiche toont een ‘Superman’-achtige man, die een fiere Vlaamse leeuw toont met de boodschap: ‘ Op eigen kracht naar Vlaamse macht!’  De betekenis daarvan is duidelijk: de Vlaamse natie mag haar groei naar onafhankelijkheid niet laten afhangen van een ‘draagvlak’, een staatshervorming, laat staan van Europese goedkeuringen.

De IJzerwake heeft er een uitstekend jaar opzitten.  Terwijl de IJzertoren veranderd is in een geldmachine, de IJzerbedevaart afgeschaft is en ook het festival ‘Ten Vrede’ ten onder ging, werd door IJzerwake vorig jaar met vereende krachten een tweede weide aangekocht.  De toekomst van het evenement is daarmee verzekerd.

Dit jaar wordt ook een bijzonder nieuw element aan het programma toegevoegd.  Naast het programma van de IJzerwake zelf, en het IJzertreffen met voedsel en drank georganiseerd door het VNJ, breidt het IJzerwakedorp met verkoopstands dit jaar uit met een eigen podium, ‘Ijzerfolk’, waar (volks)muziek, zang en dans de toon zullen aangeven.  Al zeker volkskunstgroep Ossaert uit Sint-Niklaas zal een fraai optreden verzorgen.

De IJzerwake evolueert zo nog meer dan voordien tot dé startdag van de ganse Vlaamse beweging, waar de bakens worden uitgezet voor het nieuwe politieke jaar.  Nu al vrijhouden dus:  zondag 27 augustus 2017, 11 uur, Steenstraete, Zuidschote bij Ieper!  Meer info: website IJzerwake.

ijzerwake2017

dscn2969dscn3010dscn3015

11 juli-viering in Antwerpen (nieuwe locatie)

Aanstaande maandag 11 juli vieren we onze Vlaamse feestdag. De overwinning van de Vlaamse strijders in 1302 tegen de Franse vijand wordt in gans Vlaanderen gevierd. In Antwerpen werd de locatie van de militante viering gewijzigd.

Doordat er gewerkt wordt op de plaats waar de viering, georganiseerd door de Vlaamse militante beweging, al enkele jaren plaatsvindt, zijn de organisatoren genoodzaakt om te verhuizen naar een andere locatie. Maar verhuizing hoeft niet perse een verslechtering te zijn, want de nieuwe locatie is niet minder dan het prestigieuze Felix Pakhuis aan het Eilandje.

11 juli vieren op een prachtige en historische locatie en bij regenwater sowieso droog staan… Je kan het slechter treffen! Wij weten alvast waarheen op 11 juli. Tot dan!

wp-1467717031938.jpg