Category Archives: Partijen

Zowel N-VA als Vlaams Belang willen pushbacks en opvang in eigen regio, Tom Van Grieken nuanceert echter “stoere woorden” van N-VA

Eerder deze week werd in het Europees parlement gedebatteerd over de vluchtelingencrisis waaraan maar geen einde lijkt te komen. En waar gedebatteerd wordt, vallen soms rake klappen. Migratiedebatten vinden we bovendien erg leuk en volgen we dan ook met graagte. Beloftes en dreigende taal zijn immers niet weg te denken. De mannen onderscheiden er zich van de postkaarten.

Zo hadden we de ondervoorzitter van de N-VA, Sander Loones, die de Europese parlementsleden er op attent maakte dat “Pushbacks, opvang in eigen regio en strikte limieten noodzakelijk zijn om mensenhandelaars te kraken.” Applaus vanwege onze redactie voor zo’n nuchtere vaststelling. Maar dat was nog niet alles: “Louter spreiden van migranten en vluchtelingen in Europa zal nooit de totaaloplossing bieden.” Boem. Paukeslag! Zum Wohl voor deze N-VA’er.

Maar er moest ons toch een vraag van het hart die ons te binnen schoot na deze prachtige les in globale crisisbezwering. Gewoon. Voor de zekerheid. En omdat we niet graag met vragen blijven zitten. Want al die woorden, wat betekenen die zonder de daaraan gekoppelde daden? En dat vroegen we rechtsreeks – via Twitter weliswaar – aan Europees parlementslid Loones.

Sander kent zijn wereld, is een beleefd man, gaf vrijwel meteen antwoord en treedt bovendien deels onze verzuchting bij: “… wordt aan gewerkt …”

Nou. Dat kon ons inziens beter. Met dat antwoord namen we dan maar contact op met Tom Van Grieken, de voorzitter van de migratiepartij bij uitstek. Op de Madou – alwaar de VB’ers met nog enkele dapperen volgehouden werken aan de gestage klim naar de top, die momenteel nog steeds overtuigend in handen is van de partij van De Wever en Co, vielen ze enigszins van verbazing van hun bureaustoel: “Zoals bekend, is het Vlaams Belang al lang een uitgesproken voorstander van opvang in eigen regio en pushbacks. Dat ook de N-VA zich ondertussen voorstander verklaart van pushbacks mag verbazen, aangezien deze regering met N-VA-minister Vandeput Belgische marineschepen naar de Middellandse Zee stuurt om net het omgekeerde te doen van wat de N-VA beweert te willen. Lees: niet om de illegale immigratie naar Europa te stoppen, maar net om ze te faciliteren.

En wat dan met de bewering dat ons land eerder een eindbestemming is dan een transitland? Want daar heeft Loones zonder twijfel een sterk argument in handen. TvG: “Dat landen zoals Hongarije en Italië voornamelijk doorreislanden zijn en België een land van bestemming, valt natuurlijk niet te ontkennen. Ik zou zelfs zeggen: onder deze regering is België meer dan ooit een land van bestemming voor immigratie vanuit alle windstreken geworden. Alleen al in de eerste twee jaar van deze legislatuur kwam liefst 12 procent meer immigranten dit land binnen dan onder Di Rupo. Ondertussen zit ook het totale aantal asielaanvragen in de lift (+17 procent). Tegenover de bewering van Theo Francken dat het aantal ‘eerste asielaanvragen’ lichtjes daalt, staat de vaststelling dat het aantal ‘eerste asielaanvragen’ in de EU in de eerste maanden van dit jaar niet ‘lichtjes’, maar met 29 procent daalde! (bron: Eurostat)”

Ho ho! Wacht even, want België is dus een eindbestemming, maar niet als enige in de Europese Unie natuurlijk. En daar vergeet Sander Loones even op te wijzen lijkt ons. De reden voor dat bewust stilzwijgen ligt volgens de jonge Van Grieken voor de hand: “Er zijn in Europa inderdaad nog andere landen van eindbestemming, zoals bijvoorbeeld Denemarken en Oostenrijk. Het verschil met België is evenwel dat daar ondertussen op woorden ook daden zijn gevolgd. In eigen land dienen de vele stoere woorden voor de televisiecamera’s enkel als rookgordijn om het uitblijven van daden en resultaten op het terrein achter te verbergen.

Geen woorden maar daden blijken de toverwoorden. De échte verandering is nog niet voor meteen, maar we blijven hopen. En wie die verandering verwezenlijkt maakt voor ons niet uit. Als het maar verandert!

Meer dan 20.000 betogers in Londen voor de vrijlating van Tommy Robinson, Vlaamse pers hult zich massaal in stilzwijgen

Vandaag kwamen meer dan 20.000 mensen in Londen de straat op om er te betogen tegen de gevangenschap van ‘politiek gevangene’ Tommy Robinson (lees hierover meer door hier te klikken). Toespraken werden gehouden door de Nederlandse politieker Geert Wilders en zijn Vlaamse evenknie, Filip Dewinter. Ook de Britse partij UKIP, die de Brexit in gang zette, kwam aan het woord net als een neef van Tommy en een moeder wiens kinderen de ‘vreedzame’ islam letterlijk aan de lijve mochten ondervinden. De Engelse meisjes en jongens van Generation Identity waren overigens ook opvallend aanwezig met vlaggen en een spandoek.

Alles verliep zonder noemenswaardige incidenten, al dreigde de sfeer even om te slaan na afloop van het officiële gedeelte, toen voetbalfans zich uit woede voor Tommy’s arrestatie tegen de politie keerden toen die het plein probeerde vrij te maken. De uitstekende eigen ordedienst kreeg de situatie echter meteen weer onder controle. Wat een verschil met links tuig dat steevast de boel op stelten zet, vecht met de politie en andermans eigendommen vernietigt, zo denken wij dan.

Ook in Den Haag en in Brussel werd de voorbije dagen betoogd onder het motto: #FreeTommy. Lees het hier (NL) en hier (VL).

En de media? Die kunnen zo’n politiek massaevenement toch niet gemist hebben? Uiteraard wel! Enkel Het Laatste Nieuws bracht verslag uit (weliswaar zonder deelnemersaantal) in Vlaanderen en De Telegraaf, De Dagelijkse Standaard, AD.nl en een lokale Gelderlandse krant in Nederland. That’s it. Niet belangrijk genoeg. Nochtans ging de betoging ook over het verbod dat de media kregen om hun werk te doen inzake Robinson. Persvrijheid zeg maar. Ach ja, de gevestigde media… Who cares?

Hieronder een fotoverslag en enkele filmpjes van onze reporter ter plaatse die de sfeer weergeven. Door hier te klikken lees je de volledige toespraak van Filip Dewinter en Geert Wilders kan je hier aan het werk zien vanop het podium op Trafalgar Square.

ft7ft12ft3ft9ft6ft11ft8ft4ft5

ft10ft2ft1

Nog enkele foto’s van Sam Van Rooy, medewerker van Filip Dewinter.

tf2tf4tftf3

Herman De Reuse, oud-volksvertegenwoordiger Vlaams Belang, onverwacht overleden

Gisteren overleed in Sainte-Maxime (Var), in het zuiden van Frankrijk, totaal onverwacht ere-Vlaams volksvertegenwoordiger Herman De Reuse. Wellicht werd een hartaderbreuk Herman fataal. Herman werd op 3 mei 1944 geboren in het Vlaams-Brabantse Liedekerke,  ‘Likert’, zoals hij het zelf zo mooi kon zeggen.

In Leuven studeerde Herman moderne geschiedenis, rechten en behaalde tevens een licentie in het notariaat. Na een korte stage bij een advocaat in Liedekerke ging hij aan de slag bij een West-Vlaams advocatenbureau. Hij vestigde zich later in Roeselare, waardoor hij als advocaat aan de balie van Kortrijk verbonden was.

Zijn warme, diepe stem maakte van hem een gegeerd strafpleiter. Zo verwierf hij bekendheid in een assisenzaak, waarbij hij de vrijspraak verkreeg voor een dame die haar man, in zijn slaap, met een vuurwapen had gedood.

Reeds in de moeilijke pioniersjaren van het Vlaams Blok – de tocht door de woestijn, zeg maar – was Herman actief. Na de verkiezingen van 1995 werd Herman Vlaams volksvertegenwoordiger. Hij zou dat ook blijven tot juni 2009. De Reuse was van 1994 tot 2012 ook gemeenteraadslid in Roeselare.

Als lid van de Commissie voor Algemeen Beleid, Financiën en Begroting van het Vlaams Parlement, verbaasde hij vriend en vijand met zijn kennis over begrotingen. Op een bijna speelse manier kon hij die saaie materie verwoorden. Sinds 15 juli 2009 mocht hij zich ere-Vlaams volksvertegenwoordiger noemen.

Herman was een levensgenieter, een epicurist pur sang. Zo bewaren we de beste herinneringen aan een uitstap naar het zuiden van Frankrijk. Samen met enkele collega’s, zeg maar vrienden, waaronder Herman, werden we midden de jaren ’90 ontvangen door de gemeentebesturen van Orange, Marignane en Vitrolles, op dat ogenblik bestuurd door FN-burgemeesters. Ook het bezoek aan het rusthuis van het Vreemdelingenlegioen in Puyloubier zal ons altijd bijblijven. Herman genoot er met volle teugen van.

Rust in vrede, goede vriend.

Aan familie en vrienden bieden we onze oprechte deelneming aan.

De uitvaart van Herman De Reuse zal met grote waarschijnlijkheid plaatsvinden op zaterdag 9 juni.

Na alweer nieuwe feiten: ReAct steunt volmondig eis Vlaams Belang, ontslag minister van justitie Koen Geens nu!

Ondanks de feiten die keihard zijn en worden aangevuld met nieuwe onvoorstelbare feiten is er slechts één partij die het ontslag eist van minister van justitie Koen Geens. Geens zelf doet alsof zijn neus bloedt: “De vermeldingen in de rapporten van Staatsveiligheid waren maar zijdelings…” Er is heel wat mis met onze regering, als je het ons vraagt. Iedere zin voor verantwoordelijkheid is ver zoek. Uiteraard hebben we het over de islamitische aanslag in Luik, ondertussen opgeëist door – vanzelfsprekend niets met de islam te maken IS.

We weten dus dat Benjamin Herman in de cel zat. We weten dat hij al ettelijke keren penitentiair verlof had gekregen. We weten dat dat telkens goed afliep. We weten jammer genoeg dat hij tijdens zijn laatste dagje vrij een man vermoordde en daarna een islamitische aanslag pleegde, waarbij 2 agentes en een man omkwamen. We weten ook dat hij een kuisvrouw ongemoeid liet tijdens zijn aanslag omdat ze moslima was die bovendien aan de ramadan deelnam. We weten dat zijn naam voorkwam in twee rapporten van de Staatsveiligheid én in een informatierapport van de politie. We weten ook dat hij zich bekeerd had tot de islam, dat hij Allah Akbar riep tijdens zijn aanslag en dat IS de daad opeiste en hem een soldaat van IS noemde.

Waaw, dat is al een hele boterham! Maar dat alles had dus – althans de voorbije dagen – kunnen voorkomen worden. Er kwam namelijk een nieuw rapport bovendrijven, specifiek over Benjamin Herman. Een rapport, opgesteld door een cipier van de gevangenis waar de islamitische terrorist opgesloten had moeten zitten. En dat rapport vermeldt de radicalisering van Benjamin. Herman had immers contact met Yassine D., één van de zware criminelen die in 2009 ontsnapten uit het Brusselse Justitie­paleis en een jeugdvriend van Khalid El Bakraoui, de dader van de aanslag in de Brusselse metro. En, beste lezers en lezeressen, ondanks deze waarschuwing mocht Benjamin alsnog een dagje vrijaf nemen. Omdat het kan. Omdat minister Geens vindt dat dat leuk is. Reïntegratie in de maatschappij en al. Dat is nodig, want in de gevangenis heb je geen voeling met de buitenwereld. Zoiets.

Wat ons betreft steunen wij de eis van die ene partij, het Vlaams Belang, volledig en vinden wij het niet meer dan normaal dat er nu eindelijk eens iemand van de regering zijn zware fouten inziet. Minister van justitie Koen Geens, uw tijd is gekomen. Tijd om te vertrekken! En liever vandaag dan morgen. Onze bevolking is door u in gevaar. U laat zware, geradicaliseerde criminelen op ons af. C’est fini! Gedaan! Schluss! Wij willen veiligheid. En dankzij u blijven er doden vallen. Tot hier en niet verder. Doei!

kgo.jpg

Vlaams Belang gaat voor ‘Vlaanderen weer van ONS’

Vlaanderen weer van ONS’. Met die duidelijk Vlaams-nationalistische boodschap wil het Vlaams Belang naar de gemeenteraadsverkiezingen van 14 oktober trekken. Voorzitter Tom Van Grieken bestempelde op de persconferentie in de Brusselse Madou die ONS daarbij als het kernwoord in een pleidooi voor wat ONS bindt: een gemeenschappelijke cultuur, een gedeelde geschiedenis en collectieve waarden.

Die waarden kunnen, mits de nodige moeite en respect, ook gedeeld worden door nieuwkomers, vindt hij, maar nooit mag immigratie het duurzame sociale weefsel en het opgebouwde solidariteitsmodel ondergraven, want onze solidaire waarden en massa-immigratie staan haaks op mekaar en dat geldt zeker op lokaal vlak. Daarom trekken de Vlaams-nationalisten naar de stembusslag van 14 oktober met een twaalfpuntenplan, met als punt 1 de herinvoering van de Wet-Gol, waardoor gemeenten opnieuw inschrijving van vreemdelingen kunnen weigeren als hun draagkracht daartoe is overschreden.

Ik ga hier niet alle twaalf punten opsommen, maar toch vermelden dat het VB een strikte inning wil van de vreemdelingentaks van 50 euro die in bepaalde gemeenten, ook onder N-VA-bestuur, is weggestemd. Gemeenten moeten een terugkeerbeleid kunnen voeren, asielcentra op hun grondgebied kunnen weigeren en financiële steun kunnen beperken. Zij moeten, eventueel via meldpunten, illegalen actief kunnen opsporen. Huisjesmelkerij en overbewoning moeten worden aangepakt en principieel moet in Vlaanderen worden vastgehouden aan het gebruik van Nederlands.

Hoofddoeken moeten verboden worden in scholen en openbare diensten. In het gemeentelijk onderwijs moeten ONZE normen gelden, ook wat voedsel betreft. Er moet paal en perk worden gesteld aan de wildgroei van moskeeën. Twaalfde en laatste punt: sociaal huisvestingsbeleid op maat van het eigen volk. En nu ik het toch over eigen volk heb, volgens Tom Van Grieken moet dat volk zich niet laten afleiden door “het voortdurende getater, getoeter en getwitter” van Theo Francken, maar kijken naar cijfers en feiten die aantonen dat er hier de afgelopen jaren niet minder maar meer vreemdelingen zijn binnengekomen, wat de Vlaamse belastingbetaler niet minder maar meer poen kost.

Die massale immigratie ondermijnt niet alleen onze sociale zekerheid, meent Van Grieken, maar bedreigt ook onze manier van leven en in bepaalde steden en gemeenten draait dat zelfs uit op een bevolkingsvervanging. Vandaar de niet mis te verstane boodschap dat elke Vlaming zich opnieuw thuis moet kunnen voelen in zijn eigen land. ‘Vlaanderen weer van ONS’! Die boodschap zal worden verspreid op 20m²-borden en op kleiner formaat in alle brievenbussen van Vlaanderen.

Caravan van N-VA’er in brand gestoken: “Wie denkt dat we hiervan onder de indruk zijn, vergist zich!”

Neen, het went nooit: brandstichting of vandalisme omwille van afwijkende politieke ideeën. Ook nu weer. De campagnecaravan van Lorin Parys uit Leuven is afgebrand. Hoppa! Zomaar in rook opgegaan. Omdat Parys een mening heeft die niet strookt met het wereldbeeld van de linkse minderheid in dit land. Minderheid inderdaad, want ondanks de gestage groei van de groene brulkikkers, blijft links denken voorbehouden voor ultra-vegetariërs, bakfietsproleten en kaviaarsocialisten. En die zijn met een verwaarloosbaar aantal, maar dankzij de – nochtans aangekondigde – Lange Mars door de Instellingen hebben ze media en onderwijs stevig onder de knoet.

lpc.jpg

Maar terug naar de smeulende, niet langer rijdende barak van Parys. Kapot. Helemaal naar de vaantjes. En dat vinden we niet leuk. En hijzelf uiteraard ook niet. Maar de man is oprecht strijdvaardig: “We laten ons niet doen. We werken verder.” En wat dat werk inhoudt boeit zelfs niet. Van andermans eigendom blijf je af en wanneer een mening je niet aanstaat, dan ga je in dialoog. DIALOOG beste linkse vrienden. Jullie toverwoord om bijvoorbeeld IS-terroristen te stoppen. Zomaar leuk even babbelen. Maar neen, sommigen begrepen dat anders en gingen aan het in brand steken van caravans. Niet flink en niet meer doen aub! Alle morele steun voor Lorin vanwege onze redactie. Sowieso!

Filmpje:

 

Ronse slachtoffer van communautaire stilstand: N-VA laat gemeenteraadsleden in de steek

Feit: de N-VA trok met een communautair programma naar de kiezer in 2014. Feit: de N-VA werd de grootste partij bij de jongste federale verkiezingen. Feit: de N-VA stapte in de federale regering. Feit: de N-VA stak het communautaire in de koelkast. Feit: nog nooit in de Belgische geschiedenis en sinds de eerste staatshervorming zaten er zoveel nationalisten in het parlement én in de regering.

Gisteren werd pijnlijk duidelijk waarom de N-VA liever communautaire eisen in de koelkast steekt dan er iets aan te doen: ze geloven zélf niet in hun verhaal. In het beste geval willen ze er over praten tijdens debatten en tv-vraaggesprekken, maar op de woorden volgden tot op heden geen daden. En dat die communautaire koelkast hermetisch werd afgesloten mag duidelijk zijn.

Waar gaat het om? De gemeente Ronse is een zogenaamde faciliteitengemeente. De Franstalige inwoners genieten zo het privilege om in hun taal bediend te worden door de officiële instanties en dit terwijl Ronse volledig in Vlaanderen gelegen is en de Brusselse wettelijke tweetaligheid er dus niet van toepassing is. Maar de Vlaamse gemeenteraadsleden in Ronse zijn deze discriminerende situatie grondig beu en ze trokken op democratische wijze aan de alarmbel: CD&V-Groen, Open VLD, N-VA en Vlaams Belang stemden maandag voor de afschaffing van die faciliteitenregeling in hun gemeente.

vdr.jpg

Het is hoopvol dat àlle Vlaamse partijen aan eenzelfde zeel trekken. Het benadrukt de ernst van de situatie waarmee Vlamingen in faciliteitengemeentes geconfronteerd worden. In Voeren werd de strijd tegen Vlamingenhaters op die manier gewonnen: eendracht maakt macht zo u wil. Maar de stem van de vijf mee besturende gemeenteraadsleden van de N-VA vindt geen gehoor bij hun partijgenoten in de kamer van volksvertegenwoordigers. De eerlijkheid gebiedt ons te zeggen dat ze de roep om hulp wel gehoord hebben, maar dat het antwoord dat ze terugstuurden weinig hoopgevend klinkt.

Bij monde van oud VVB-voorzitter Peter De Roover, als je het ons vraagt de sleutelbewaarder van de communautaire koelkast, kregen de Vlamingen in Ronse te horen dat hun plan zinloos is. Immers, die afschaffing van de faciliteiten, daar moet je de grondwet voor wijzigen en dat zal niet gebeuren. Ook de bemoedigende woorden van Hendrik Vuye, professor staatsrecht en tot voor kort, voordat hij werd buiten gekeken bij de N-VA, dé hoop op een communautaire koerswijziging – lees het openbreken van de koelkast – werden door De Roover weggelachen. Vuye weet immers dat faciliteitengemeenten slechts op papier staan genoteerd en dat het dus mogelijk is om Ronse van die lijst te halen.

Vuye weet ook dat je daarvoor met een simpele stemming in het parlement een einde kan aan maken. Dat gaat sneller dan de grondwet wijzigen. Maar De Roover schiet al die ideeën af. Want “je krijgt de Franstalige parlementsleden nooit zover…” En daarmee is dan de kous af. En het verklaart meteen waarom de communautaire koelkast voor altijd gesloten zal blijven: bij de N-VA zitten enkel parlementsleden die zelfs niet eens de geringste poging willen ondernemen om iets te veranderen op communautair vlak. Het is alsof je ten strijde trekt, voorzien van een arsenaal aan perfecte wapens, maar eens je het slagveld betreedt alle wapens naast je neerlegt “want we gaan de oorlog toch niet kunnen winnen“.

De N-VA was de hoop voor meer dan een miljoen Vlamingen op communautaire veranderingen. Noodzakelijke veranderingen om van de Vlaamse regio een welvarende(re) regio te maken. Om de pesterijen door de taalfaciliteiten zoals in Ronse, Sint-Genesius-Rode en die vele andere taalgrensgemeentes aan te pakken en ongedaan te maken. De N-VA deed het: ze wist de kiezers te overtuigen, ze won de verkiezingen, ze vormde mee een regering, maar daar eindigde het. Althans op communautair vlak, hét speerpunt bij uitstek van de nationalisten van De Wever. Maar die speer werd doormidden gezaagd en weggeworpen. En daar sta je dan als N-VA-gemeenteraadslid van Ronse, helemaal alleen. Roepend in de woestijn.

« Oudere berichten