Category Archives: Europa

110.000 Vlamingen en Nederlanders tekenden al tegen het Marrakech-immigratiepact, gaan de politici eindelijk luisteren?

Vlaanderen: bijna 60.000, Nederland: ruim 50.000. In een democratie zouden deze indrukwekkende cijfers politiekers omver blazen, maar niet dus in ons land en bij onze Nederlandse buren. 110.000 handtekeningen werden op korte tijd behaald door het Vlaams Belang en het Forum voor Democratie om het ondertussen beruchte VN-migratiepact een halt toe te roepen.

Maar Nederland volhardt in de boosheid: daar komt een inlegvelletje met een ‘stemverklaring’ dat zal worden toegevoegd aan het pact. In België weet de N-VA ondertussen van geen hout pijlen te maken. De regering zullen ze er niet over laten vallen en zo zal ook België de reis naar Marrakech aanvatten. Dit ondanks waarschuwingen van onder andere professor arbeidsrecht Marc De Vos en het feit dat ondertussen ruim 10 landen Marrakech (extreem)links zullen laten liggen op 11 december.

Democratie is een lachtertje geworden in het ‘Westen’.  Desondanks kan je de hoop nog steeds vergroten van de misnoegde en stilaan woedende burgers door de petities te tekenen tegen het VN-migratiepact.

Nederland: https://forumvoordemocratie.nl/petities/stop-marrakesh

Vlaanderen: https://www.stopmarrakesh.com/

‘Een eerlijke kijk op geopolitiek’; verslag tweede congres GIVN

Het geopolitiek instituut Vlaanderen – Nederland (GIVN), een onafhankelijke denktank en lobbygroep, hield afgelopen zaterdag 17 november haar tweede congres in het universiteitsgebouw van Leuven met als titel ‘Een eerlijke kijk op geopolitiek’. De sprekers waren van hoog kaliber, te weten de geopoliticus Robert Steuckers, publicist Jonathan van Tongeren en onderzoeksjournalist Willy Van Damme. Zo rond de vijftig mensen waren aanwezig om de diverse toespraken aan te horen.

Jonathan Van Tongeren van de website Novini sprak over oude en nieuwe zijderoutes. Zo wist hij over de Spaanse rol hierin zoals de ontdekkingen van Columbus die nieuwe handelsroutes zocht en op zoek naar Los Indes (India) per ongeluk Amerika ontdekte. Ook de verovering van Constantinopel en de Reconquista van het Iberisch schiereiland zorgden voor hertekening van de landkaarten en nieuwe handelsroutes.

In het heden, zo liet van Tongeren weten, boort vooral China nieuwe routes aan en hanteert daarbij een meersporenbeleid met zowel routes over land als zee. Spreker maakte het publiek bekend met de nieuwe noord-oostelijke waterroute, een doorvaart voor China bovenlangs Rusland naar de Europese Unie. Middels de Trans-Siberische spoorlijn tracht men in EU de geraken, op het moment al met steun van Oostenrijk en Slovenië. Bij alle routes wordt door de V.S.A. getracht deze te verstoren, zoals bijvoorbeeld in Pakistan en Afghanistan de etnologische verschillen tegen elkaar uitgespeeld worden.

Onderzoeksjournalist Willy Van Damme stak een verhaal af over de laatste fase van de oorlog in Syrië. Van Damme omschreef Syrië in een overzicht o.a. als bakermat van de islam en Arabische beschaving, dat Damascus en Aleppo 10.000 oud zijn, de Syrische Republiek seculier en Arabisch nationalistisch is. Het land is economisch belangrijk als doorvoerland, via de Middellandse Zee over het land gaan de transporten zoal naar Irak en Saoedi-Arabië. In het verleden deden ook al imperialisten Syrië aan, volgens spreker is Israël de echte kracht achter de huidige oorlogen in Midden-Oosten, waarbij ook de Amerikaanse wapenindustrie goed profiteert. Men hanteert in het Midden-Oosten een strategie van verdeel en heers.

Na het beoordelen van documenten waaronder die uit de Amerikaanse inlichtingendienst kwam Van Damme te weten dat de Syrische opstand in werkelijkheid een goed voorbereidde oorlog is. Al-Qaeda was er dan ook vanaf het begin bij en de Europese Unie steunt deze oorlog. Zo werden er bijvoorbeeld wapens in Bulgarije gekocht die uiteindelijk in handen van de Islamitische Staat zijn terechtgekomen. Interessant was ook zeker de informatie over de Koerden, die blijken onderling enorm te verschillen; 4 talen, verschillende stammen, politieke en religieuze stromingen, over vier landen verdeeld en sommige onder hen vechten zelfs met de Islamitische Staat mee.

Spreker sloot zijn betoog af met het een overzichtskaart waarop viel te zien dat China op dit moment het grootste aandeel van de wereldeconomie in handen heeft, dit op basis van de koopkrachtpariteit, de koopkracht van verschillende landen. De Verenigde Staten van Amerika is tweede, Nederland en België elk nog geen procent. Oftewel de VSA zal niet meer de wereld alleen kunnen domineren.

De bekende Brusselse geopoliticoloog Robert Steuckers sprak als laatste over de geopolitiek in de Europese ruimte en de rol van de Lage Landen hierin. Een historische analyse volgde, met de stelling van Halford John Mackinder uit 1904 over het ‘heartland’ het centrum van het Euraziatische continent dat de Britse zeemacht zouden moeten bezetten om de wereld te controleren. Een quasi permanente strijd tussen land- en zeemachten valt er doorheen de geschiedenis waar te nemen. Daarin worden netwerken op het Europese continent, telecommunicatie en spoorlijnen als gevaar gezien door een zeemacht.

Het Romeinse Rijk gebruikte rivieren als ijkpunten in de geopolitieke strategie. Hendrik de Zeevaarder gaf aanzet tot het Portugees Rijk, en wordt volgens spreker als stichter van de Europese zeepolitiek gezien. De Lage landen moeten als het aan Engelsen ligt verdeeld blijven en zich zeker niet aansluiten bij een grote Europese macht. Evenwel moeten we ons in de Lage Landen belangrijke vragen stellen zo weet Steuckers, of we willen meedoen met de iliberale democratieën, of we onder de VSA hegemonie willen blijven en of we aansluiten op de nieuwe handels- en verbindingswegen van China.

[VIDEO] Arrestaties in 2016 van Anti-Pieten, die gekleed als Black Panthers, Sint-toeschouwers met kindjes lastigvielen

We weten ondertussen dat afgelopen weekeinde in Nederland heel wat anti-Pieten op de loop moesten voor de boze bevolking die wél van een Sinterklaasfeestje houdt. Een harde kern van deze nutteloze cultuurmarxisten kreeg bij een vorige gelegenheid, in 2016, goed wat rammel van de politie, nadat ze bezoekers van een Sinterklaasintocht lastigvielen. Het blijven leuke beelden van hysterische nitwits.

Let ook op de kleding die verschillende van de agressieve negers vorig jaar droegen. De zwarte baret en zwarte kledij verraden hun voorliefde voor de gewelddadige groepering ‘Black Panthers’. Deze linksextremisten baseerden zich op zowel het Maoïsme als het Marxisme. Dat zijn dus de tegenstanders van Zwarte Piet.

Ondertussen roepen Amnesty International en verschillende politici op om de beelden van de zichzelf verdedigende Nederlandse burgers (en voetbalsupporters) uit 2018 te onderzoeken met het oog op vervolging. Of hoe de Nederlandse elite kinderhaat verkiest boven volksliefde.

Geniet nog eens 10 minuten mee van deze arrestaties:

Verschillende kinderhaters waren verkleed als de beruchte Black Panthers.

nmb3

nmb2

nmb

De originele Black Panthers schuwden geweld en vuurwapengebruik niet.

bplBlack Panther Party

‘Extreemrechts’ commando tegen Macron blijkt opgezet spel van Franse staatsveiligheid met medeweten van … Macron zelf

Vorige week berichtte de leugenpers (onze staatszender inbegrepen) dat een ‘extreemrechts’ groepje, dat een aanslag op Macron beraamde, werd opgepakt. Het ‘commando’ ging toeslaan in het Charleville-Mézières in de Franse Ardennen. Charleville-Mézières was een van de vele plaatsen die Macron zou bezoeken naar aanleiding van de herdenkingen van de Grote Oorlog. 

Heel het verhaal – dat wisten we natuurlijk op voorhand – was een opgezet toneelstukje dat de nieuwe baas van de Direction centrale du Renseignement intérieur (DGSI), Nicolas Lerner, enige bekendheid moest bezorgen. Intern noemen de speurneuzen dat ‘un cadeau de bienvenue’. Het schijnt zelfs een traditie te zijn dat nieuwe bazen zo’n cadeautje krijgen. Tien jaar geleden, bij het aantreden van een vorige baas, werd een extreemlinks groepje opgepakt.

Het extreemrechts commando van 4 personen, dat zijn intenties via de sociale media had bekendgemaakt en nu werd opgepakt, bestond voornamelijk uit gepensioneerden. In hun Peugeot 404 vond de politie een ‘gevaarlijk’ arsenaal: 3 slaapzakken, 1 campingbed, een paar zwarte handschoenen en een keramisch keukenmes. Gelukkig voor de samenleving, werden ze ‘geneutraliseerd’.

Dit alles gebeurde dus met medeweten van het Elysée en Macron. De Zonnekoning van wie de populariteit amper nog kan zakken, kan een beetje steun gebruiken, zal men gedacht hebben. De staatssecretaris voor Binnenlandse Zaken, Laurent Nuñez (REM), die in een vorig leven zelf baas was van de DGSI, weet natuurlijk perfect hoe hij zoiets moet ‘regelen’. Hijzelf kreeg enige tijd terug ook  ‘un cadeau de bienvenue’.

Dat het volk geregeerd wordt door leugenaars en bedriegers, wordt hier nog maar eens duidelijk. In een samenleving waar fatsoen de norm zou zijn, zouden die onmiddellijk ontslag moeten nemen.

Het hele verhaal staat te lezen in ‘Le Canard enchaîné’. De Canard heeft de reputatie zeer betrouwbaar te zijn en zijn informatie grondig te checken. Mocht er toch eens iets fout lopen (wat zelden voorkomt) dan wordt dat meteen rechtgezet.

Dertig jaar na overlijden Jean-Pierre Stirbois

Jean-Pierre Stirbois naast een nog jonge Le Pen


Op maandag 5 november (1945-1988) zal het dertig jaar geleden zijn dat Jean-Pierre Stirbois, Secretaris-generaal van het Front National, bij een auto-ongeval in Jouars-Pontchartrain (Yvelines) om het leven kwam. De omstandigheden van dat ongeval hebben altijd vragen opgeroepen, waarbij sommigen het woord ‘moord’ niet schuwden. Jean-Pierre Stirbois ligt begraven op de Parijse kerkhof van Montparnasse.

Als twintigjarige ondersteunde Stirbois – net als Jean-Marie Le Pen trouwens – de campagne van presidentskandidaat Jean-Louis Tixier-Vignancour (1907-1988), de briljante strafpleiter die vele kopstukken van Organisation de l’Armée Secrète (OAS) verdedigde. Zo pleitte hij o.m. voor OAS-generaal Salan en voor de daders van de aanslag op Charles de Gaulle in Petit-Clamart.

Later militeerde Stirbois bij Le Mouvement jeune révolution (MJR – solidariste) en in 1966 stichtte hij OAS Métro jeunes. Later in 1975 creëerde hij samen met Michel Collinot l’Union solidariste. In 1977 trad hij toe tot het Front National, waarvan hij in 1981 Secretaris-generaal werd, de tweede in de hiërarchie van de partij.

Er zijn doden die men betreurt en er zijn overlijden waar men naar uitkijkt, sommigen althans. Bij het auto-ongeval, waarbij Stirbois zich tegen een boom doodreed, titelde Charlie Hebdo: “Les arbres sont sympas” (de bomen zijn sympathiek). Niets nieuws onder de zon dus. Links respect voor een rechtse dode, we moeten het nog zien. Wanneer Catherine Mégret (eerste FN, later MNR, echtgenote van Bruno) het stadhuis van Vitrolles veroverde, liet ze de avenue Jean-Marie Tjibaou wijzigen in avenue Jean-Pierre Stirbois. Later werd dat door de socialisten opnieuw ongedaan gemaakt. Het werd het weinig originele avenue des Droits de l’Homme.

Jean-Pierre Strirbois was o.m. de auteur van een puntenplan dat migratie moest tegengaan, een soort voorloper van het beruchte 70-puntenprogramma van het Vlaams Blok. Niettegenstaande Stirbois tot de harde lijn van de partij behoorde, zoals men dat zegt, slaagde hij er in het cordon sanitair in zijn stadje Dreux te doorbreken. Door zich in de 2de ronde van de gemeenteraadsverkiezingen te affiliëren met de lijst RPR, kon hij de pro-immigratie kandidaat Françoise Gaspard (PS) naar de oppositie verwijzen. Het journaille schreeuwde moord en brand, maar de eerste grote verkiezingsoverwinning van het FN was een feit. Stirbois werd schepen in Dreux. Jean-Pierre Stirbois was gehuwd met Marie-France (1944-2006), die na zijn dood ook volksvertegenwoordiger zou worden. Marie-France overleed aan kanker op 14 april 2006.

Hij was opeenvolgend schepen in Dreux, Europarlementslid, nationaal parlementslid. Hij bekleedde vele mandaten, maar was geen alledaags politicus. Zijn acties bereikten een historische dimensie. Stirbois zette migratie hoog op de Europese politieke agenda. We zijn verplicht zijn strijd onverdroten verder te zetten. Rust verder in vrede, strijder.

Wim Maes-herdenking in Brasschaat: sereen en strijdvaardig!

Gisteren vond in Brasschaat de herdenking van Wim Maes plaats. Honderd aanwezigen eerden de Antwerpse oud-VMO-leider. Onze conclusie: het actieve Vlaams-nationalisme is nog steeds springlevend en dit mede door mensen zoals Wim Maes.

ReAct organiseerde samen met Voorpost deze herdenking. We zijn – stiekem – apetrots dat we op amper enkele weken tijd een honderdtal nationalistische (oud-)militanten in Brasschaat op het appèl kregen. Zelfs de weergoden waren ons goed gezind, al waren de jassen en sjaals geen overbodige luxe.

wm2

De namiddag begon met een plechtig eerbetoon aan de laatste rustplaats van Wim Maes. Elke Heylen loodste ons poëtisch doorheen het gebeuren, ook nadien in de zaal. Luc Vermeulen leidde de herdenking in met een begroeting van de aanwezigen. Onder hen oud-strijders van de VMO van Bob en Wim Maes, maar ook van de latere VMO van Bert Eriksson, veel Voorposters uit alle uithoeken van Vlaanderen en verschillende Vlaams Belang- en N-VA-mandatarissen.

Na de voormalige actieleider van Voorpost was het aan gastspreker en oud-VMO’er Wim Verreycken: “Alle respect voor de N-VA-mandatarissen die aanwezig waren op het verjaardagsfeest van Bob Maes, temeer omdat ze geen schuldgevoelens toonden wanneer ze daarover de linkse media over zich heen kregen.” Wim Verreycken wilde bewust niet ingaan op de voorbije gemeenteraadsverkiezingen. “Wim Maes leefde in een tijd waarin er geen twee nationalistische partijen elkaar beconcurreerden.” Hij betreurde dat dat nu wél het geval is, maar daar hield hij het bij. Hij bracht een overzicht van de genodigden die de vorige Wim Maes-herdenkingen toespraken, waaronder Bob Maes, Dr. Hector Goemans en Karel Dillen. Een lijstje om stil van te worden. Een aantal anekdotes brachten nostalgische gevoelens teweeg bij de oudgedienden van Wim Maes, iets wat je kon aflezen op de stralende gezichten van deze heren én dames.

wm8.jpg

Na een korte optocht, achter de vlaggen van Voorpost, werd de namiddag verdergezet in een zaaltje. Deze was iets te klein, waardoor verschillende aanwezigen rechtstaand het verloop volgden. Rob Verreycken mocht de spits afbijten met een relaas over de levensloop van Wim Maes, de man die met zijn ‘Mannekes’ de bestaansmogelijkheid van de Volksunie verzekerde. “Net zoals Wim Verreycken het al zegde op de begraafplaats, sommige interventies van de VMO durfden al eens uit de hand lopen…” aldus Rob. Maar daar was dan ook een reden voor: de extreemlinkse Amada had immers knokploegen die zonder de bewaking van de VMO iedere Volksunie-bijeenkomst onmogelijk maakten. Oud of jong, iedereen in de zaal van zo’n bijeenkomst zou klop krijgen, iets wat bij de eerste Volksunie-bijeenkomsten ook effectief het geval was, zo leert Rob ons.

wm17.jpg

Luc Vermeulen op zijn beurt zorgde voor de vergelijking van actie voeren ‘toen’ en nu. Luc: “Er zijn nostalgici die me verwijten dat de acties van Voorpost vandaag de dag te zwak zijn, te weinig actie inhouden, wel ik zeg u, de acties zijn dezelfde, de militanten zijn dezelfde, datgene wat veranderd is zijn de ordediensten en de media.” Met enkele rake voorbeelden werd deze bewering kracht bij gezet. En gelijk heeft hij. Andere tijden, andere zeden, maar de inzetbereidheid van de militanten is geen haar veranderd, tot spijt van wie het tegendeel durft beweren.

wm19.jpg

Nick Van Mieghem mocht de dag afsluiten met zijn lofbetuiging aan de grote man die Wim Maes was. “Ik ben opnieuw enorm fier hier te mogen staan en het woord te mogen voeren op een herdenking van Wim Maes!” zo begon hij zijn betoog. Wim Maes is een inspiratiebron voor velen. Hij was enorm geliefd door de militanten en door de VMO-leiding. Hij zorgde ervoor dat de Antwerpse VMO de gehele VMO meetrok tijdens de vele heroïsche en onvoorstelbare acties. En Bob Maes (helaas verontschuldigd gisteren gezien zijn gezegende leeftijd van 94 lentes) zag dat het goed was en liet Wim Maes de vrije loop.

Toemaatje uit ’t Pallieterke van tijdens de jaren van Wim Maes en zijn Mannekes: “Eenvoudig, beminnelijk, ongedwongen, bescheiden, hartelijk, met een toch niet lawaaierige uitbundigheid in zijn gevoelens, kende hij geen hoogmoed. Hij liet zich op niets voorstaan. Ook niet op zijn nochtans niet te schatten verdiensten. Lag in die schoon-menselijke eigenschappen van hem misschien de verklaring van het gezag dat hij – zonder erkende en van hogeruit gewaarborgde hiërarchie, zonder sancties – op zijn V.M.O.-ers uitoefende? Dat zal wel zo geweest zijn, maar toch maar ten dele. Want daarbuiten had hij nog “iets” in zich, waardoor men zijn gezag aanvaardde en erkende. Wie zal dat “iets” helemaal juist omschrijven? Het was er in ieder geval en misschien koppelen we het nog het best aan zijn gloeiend geloof in de zaak van zijn volk, zijn hartstochtelijk Vlaams en Diets nationalisme.” (bron)

Uit naam van ReAct willen we nog eens iedereen bedanken die gisteren de tijd genomen heeft om de Wim Maes-herdenking bij te wonen. Houzee!

 

wm1wm2wm5wm9wm10wm11wm3wm4wm6wm7wm8wm12wm13wm14wm15wm16wm17wm18wm19wm20

Frans president Macron: “Géén militair défilé op 11 november om Eerste Wereldoorlog te herdenken.”

De Franse president Macron, die zijn populariteit als sneeuw door voor de zon ziet smelten, is weer van een misbaksel bevallen. Nadat hij zowat heel Frankrijk in de gordijnen heeft weten te jagen, gaat hij nu de honderdjarige herdenking van de wapenstilstand van de Grote Oorlog, in mineur laten eindigen. 

Na de heisa rond Macron’s bodyguard (en zoveel meer) Benalla, het poseren met halfnaakte zwarte delinquenten, de quasi roze balletten in het Elysée, het schofferen van werklozen en gepensioneerden en noem maar op, moet de wapenstilstand het zonder een militair defilé stellen. De Zonnekoning wil Merkel – hij heeft het blijkbaar voor rijpere dames – niet voor het hoofd stoten. De ceremonie is trouwens een coproductie van beide landen, zo wordt gezegd.

De helden van Verdun krijgen dus een miniherdenking. Winnaars en verliezers waren er niet volgens Macron. Volgens hem moet het grote bloedbad (grande hécatombe) in zijn geheel worden herdacht. Daar zouden we nog kunnen inkomen en toejuichen, maar het schoentje knelt elders. Bij een militaire herdenking moeten ze sowieso de acht maarschalken, waaronder Philippe Pétain, held van Verdun en chef van de latere Vichy-regering vermelden.

Pétain werd in 1917 benoemd tot opperbevelhebber van de Franse legers. Hij kwam in de plaats van Robert Nivelle, die verantwoordelijk werd geacht voor het mislukte offensief aan de ‘Chemin des Dames’, waar in een tijdsbestek van een week alleen al aan Franse zijde honderdduizend doden vielen, waarna muiterij ontstond.

Pétain slaagde erin de rust te doen weerkeren, door minder hardhandig op te treden (enkel de leiders van de muiterijen werden gefusilleerd). Hij herwon het vertrouwen van de troepen, maakte een einde aan de grote offensieven en verbeterde de leefomstandigheden van de soldaten, onder meer door hen regelmatiger verlof toe te kennen.

Dat allemaal aankaarten zou Pétain in een te goed daglicht plaatsen. Stel u voor, Macron, een protegé van de Rothschild-dynastie, die lovende woorden over Pétain moet uitspreken. Neen, dat kan niet in het land van ‘les droits de l’homme et du citoyen’. Aux armes, citoyens!

 

 

« Oudere berichten