Author Archives: Roeland Van Walleghem

In opspraak gekomen (ex-PS-)’veiligheidsagent’ van Macron krijgt 10.000 euro per maand plus wagen met chauffeur, Macron keldert in de peilingen

Alexandre Benalla, de ‘veiligheidsagent’ van Macron, waar we het eerder over hadden en door wie Frankrijk nu al wekenlang op zijn kop staat, incasseert maandelijks 10.000 euro, beschikt over een wagen met chauffeur en betrekt een luxeappartement in het Elysée. Niet slecht voor een ‘veiligheidsagent’ die zijn opleiding kreeg bij de ordediensten van de Franse PS. Bij de PS herinneren sommigen hem trouwens als een agressief, opvliegend, kruidje-roer-me-niet, met het vuistje altijd in slagorde.

Naar verluidt onderhield hij ook zeer goede contacten met de Frans-Algerijnse milieuadvocaat Karim Achoui (1967 – ),  inmiddels door de Parijse balie geschorst wegens zware deontologische fouten. Het was deze ‘advocaat’ die de Ligue de défense judiciaire des musulmans (LDJM) stichtte. Wegens zijn nauwe contacten met het zwaar banditisme kreeg hij de bijnaam, ’l’avocat des voyous’ (de advocaat van de schurken). De ‘advocaat’ verklaarde op Info M6 dat Benalla indruk op hem maakte door zijn inzet voor de Liga en voor zijn actief antizionistisch militantisme.

Maar daarmee houdt het verhaal rond Benalla niet op. Op een bepaald moment stelde Macron – ‘Manu’ pour les intimes – hem zelfs voor om zich kandidaat te stellen voor het ambt van Sous-préfet (adjunct-prefect). Macron zou wel voor de nodige steun zorgen. Het lekte echter uit en omdat de ‘echte’ prefecten zich daartegen verzetten, kwam van dat plannetje niets in huis.

lma

De man kwam in opspraak nadat hij zich voordeed als een politieagent en zo een betoger agressief tegen de grond werkte. 

Maar wat betekent Benalla in feite voor Macron? Waarom steekt het hoogste Franse gezag zo zijn nek uit voor een banale figuur, die Benalla eigenlijk is. Is hij een goede vriend, of zit daar meer achter? Is het gewoon een adder die Macron aan zijn borst koestert, of is het een andere soort relatie, zoals sommigen beginnen te beweren?  In het verleden werd al geopperd dat ‘bobonne Brigitte’ wel eens een alibi-relatie zou kunnen zijn. Wat hij privé doet, gaat ons natuurlijk niet aan. Maar dat is geen privézaak meer. Het imago van de ideale schoonzoon, de geslaagde bankier, het Rotschild-product, heeft alleszins een serieuze knauw gekregen.

Hét momentum, de overwinning van ‘les Bleus foncés’ op het WK voetbal, waaraan hij zich dacht op te trekken, is voorbij. Als we de peilingen mogen geloven, dan had de bekerwinst zelfs geen invloed op zijn tanende populariteit. De Zonnekoning wankelt. En dat kan ons alleen verheugen.

Ondertussen duiken de eerste cartoons op:

mpv.jpg

Macron en Co wilden gewelddadig en illegaal incident met veiligheidsagent in de doofpot, nu toch arrestaties

In Parijs, in een luxueus appartement van het presidentieel paleis, werd Alexandre Benalla, een naaste medewerker van Macron, opgepakt. De man die instond voor de veiligheid van de Franse president ging op 1 mei, tijdens een vreedzame betoging, serieus zijn boekje te buiten. De uit de Maghreb afkomstige ‘veiligheidsagent’ deed zich voor als iemand van de Mobiele Eenheid van de Rijkswacht en werkte onder meer een betoger, zonder enige reden, met geweld tegen de straatstenen.

vmmp.jpg

Dat tafereel werd gefilmd, en journalisten van de linkse krant ‘Le Monde’ kwamen erachter dat het niet ging om een gendarme, maar wel iemand uit de omgeving van president Macron. De man droeg zelfs een helm en armband van de politie, terwijl hij dat in de verste verte niet is… Daarvoor riskeert hij nu drie jaar cel en een boete van 45.000 euro.

Macron besliste enkele dagen geleden, onder druk weliswaar, om zijn medewerker gedurende twee weken te schorsen, zonder wedde. Daar namen het Franse parlement en justitie echter geen genoegen mee. De man werd gisteren dan ook aangehouden. De aanklachten luiden: geweldpleging, usurpatie van openbare ambten en medeplichtigheid aan het laten verdwijnen van videobeelden met bewijsmateriaal.

Maar wat even erg is, of misschien nog erger,  is de hoogstwaarschijnlijke tussenkomst van het Elysée of van de Minister van Binnenlandse Zaken Gérard Collomb, om de zaak in de doofpot te steken. Want naast de aanhouding van Benalla, werden ook 3 politiemensen, waaronder twee commissarissen, geschorst. Ze worden ervan beticht om videobeelden van de geweldplegingen weggemoffeld te hebben. Onder de politiemensen bevindt zich ook de verbindingsofficier van het Elysée, een vriend des huizes dus.

lma.jpg

Voor het eerst sinds zijn aantreden zit Macron in vieze papieren, en velen vragen het ontslag van Collomb, zijn minister van Binnenlandse Zaken, die al sinds 2 mei op de hoogte lijkt te zijn. De dagen na de feiten maakte het Elysée zich niet te veel zorgen, zo vernemen we. Hun ‘vrienden’ zouden het bewijsmateriaal wel laten verdwijnen, zo zullen ze gedacht hebben. Niet dus!

Gérard Collomb wordt er ook van verdacht om de verkiezingscampagne van Macron op een illegale (met overheidsgelden) manier gefinancierd te hebben. Op dat ogenblik was hij burgemeester van Lyon.

De leidinggevenden doen maar op, maar o wee als je de vuilzak een uurtje te vroeg buiten zet… dan heb je een GAS-boete aan je been.

Debatje in het parlement:

Linkse onderzoeksrechters nemen gelden van Rassemblement National (ex-FN) in beslag.

In Frankrijk bestaat zoiets als een syndicaat van linkse (en extreemlinkse) magistraten. Dat clubje, ‘Le Syndicat de la magistrature’ (afgekort SM, sic), werd opgericht in de nasleep van mei 1968. De stichters van het syndicaat, Daniel Lecrubier et Pierre Lyon-Caen, beschreven zichzelf als ‘judéo-christiano-marxiste’. Velen onder hen hebben dezelfde ‘oorsprong’ en zijn tevens lid van één of ander vrijmetselaarsloge. Vaak betogen ze mee met hun vrienden van de Liga voor de Mensenrechten, SOS-Racisme, de Mrax, de Mrap, de syndicaten CGT en CDFT, de FSU en tutti quanti.

Een zekere Clémant Schouler, prominent lid van de club en substituut in Versailles, gaf in 2001 een boek uit met de titel: ‘Vos papiers! Que faire face à la police’? (‘Uw papieren! Hoe zich opstellen bij een politiecontrole?’). Het boek – op de kaft werd een politieagent als een varken afgebeeld – was een zogenaamde aanklacht tegen ‘ongeoorloofde en arbitraire’ politiecontroles. Daarop dienden een honderdtal politiemensen klacht in tegen de auteur van die vernederende schrijfsels (zie ook React februari 2017).

Gisteren besliste een prominent lid van dat ‘syndicaat’, een Parijse onderzoeksrechter, samen met een compagnon de route, bezwarend beslag te leggen op de inkomsten van het RN van Marine Le Pen. Hoe ziek moet een land wel zijn om de grootste oppositiepartij op zo’n manier trachten het zwijgen op te leggen?

Waar gaat het over? Met de geldende partijfinanciering trekt het RN jaarlijks 4,5 miljoen euro van de Franse staat. Deze bedragen worden voornamelijk bepaald door het aantal kiezers. De sommen die de partijen ontvangen zijn noodzakelijk voor de goede werking (steun van bedrijven is verboden). Met 6 maanden vertraging – alles is goed om een tegenstrever te nekken – zou de partij vandaag een voorschot van 2 miljoen euro (werkjaar 2018) ontvangen, broodnodig om de huur van de zetel en de salarissen te betalen.

Maar de twee gauchistische magistraten beslisten anders en lieten beslag leggen op de tegoeden. Ze beschuldigen het RN ervan om medewerkers die door de EU vergoed worden, elders te hebben laten werken. Dat gebeurt sinds jaren, bij alle partijen. Maar deze worden uiteraard ongemoeid gelaten.

Het dossier tegen het RN is een leeg dossier dat al drie jaar aansleept en zich nog steeds in een fase van onderzoek bevindt. Er werden nog geen vonnissen of arresten geveld. Bovendien werd de zaak aanhangig gemaakt door OLAF, de politieke politie van Juncker en C°.

Beroep tegen de beslissing van de Parijse onderzoeksrechters is mogelijk en zal ook gebeuren. Dit beroep is echter niet opschortend. Het kan dus jaren duren vooraleer deze bedragen worden vrijgegeven.

Indien er niet snel een oplossing wordt gevonden, dreigt de partij de boeken te moeten sluiten. Een natte droom voor het failliete regime van Zonnekoning Macron. De partij opende een solidariteitspagina: alertedemocratie.fr

Voetbal: rode of gele kaart voor maken kruisteken op het veld?

Voetbal, zowat het belangrijkste onbelangrijkste in onze samenleving, beleeft tegenwoordig hoogdagen. Men kan geen radio of televisie opzetten, of het is prijs.  We leven nu eenmaal in een tijdperk waar men niets nog tot zijn ware proporties kan herleiden. Het begint op hysterie te lijken.

We willen de voetballiefhebbers geruststellen, we hebben niets tegen voetbal op zich. Ook wij kunnen van een goede wedstrijd genieten. Maar we hebben wel problemen met de structuren en de dubbele agenda’s die er mee gepaard gaan.

In dit artificieel land wordt er gesjot voor vorst, voor vrijheid en voor recht. In andere landen voor Allah en de Koran. Zo kreeg de FIFA een verzoek uit Saoedi-Arabië.  Het land, waar vrouwen sinds enkele dagen met de wagen mogen rijden – dank u Allah – vraagt aan de FIFA om kruistekens en christelijke symbolen van de voetbalvelden te bannen (lees verbieden).  U kent ze wel de spelers, die een kruisteken slaan en ten hemel kijken,  wanneer ze op het veld komen of een doelpunt maken.  Wel dat stoort de heren in witte gewaden met gouddraden.  Volgens een zekere Mohammad Al Arefe, religieuze baas bij de oliesjeiks en haatbaarden van Saoedi-Arabië, zijn die christelijke uitingen en symbolen beledigend voor de moslims en de islam.

Het zou ons niet verwonderen dat de corrupte FIFA wel eens op dat verzoek (eis) zou kunnen ingaan. Denk maar aan de toewijzing van het WK 2022 aan de schurkenstaat Qatar. De toewijzing zou er gekomen zijn door de tussenkomst van Nicolas Sarkozy, de gewezen president van Frankrijk, die wel in meer duistere zaken opduikt.  Als zelfs Sepp Blatter, geschorst op beschuldiging van corruptie, vertelt dat Sarkozy Michel Platini opdroeg om voor Qatar te stemmen, dan vermoeden we het ergste. Simpele zielen als we zijn, kunnen we niet eens inschatten wat daarvoor als compensatie onder tafel werd doorgeschoven.

Normaliter worden WK’s in de zomermaanden gespeeld, maar voor Qatar maakte men een uitzondering, wegens de extreme hitte. Een normaal mens voelt aan dat daar iets niet klopt. Het WK in Qatar wordt meteen ook het eerste WK in de winter ooit.  Men ziet de islaminvloeden met de dag meer vat krijgen op onze samenleving.

In het verleden konden we al zien hoe Real Madrid het kruis uit het embleem van de club verwijderde, om Arabische investeerders te paaien, en hoe Bayern München een moskee in de Allianz Arena liet bouwen op vraag van ‘Bilal Youssouf Mohamed’, beter gekend als Franck Ribery, de man die meerdere malen in opspraak kwam voor seks met minderjarige hoertjes.  Maar met dat laatste heeft de islam, noch de FIFA, blijkbaar problemen.

Nu wil die woestijnideologie alle christelijke symbolen laten verbieden. Men kan ze zelfs geen ongelijk geven, wetende dat de kniebuigende vazallen in Europa vaak op hun eisen ingaan.

Komt er straks een gele (of rode) kaart voor wie een kruisje maakt? Niet uitgesloten. Het zou wel eens als een vorm van racisme kunnen beschouwd worden.

 

Frans president Macron treedt Salvini bij en erkent criminele rol NGO’s in Middellandse zeegebied, België volhardt in naïviteit

Acht Europese landen, waaronder dit N-VA-CD&V-Open Vld-MR-koninkrijk, bereikten een akkoord over de opvang van 230 gelukzoekers die al enkele dagen op Middellandse Zee ronddobberen. Volgens de ‘bemanning’ van het schip, de Lifeline, moest het snel gaan omdat de jonge, gezonde mannen ‘zeeziek’ werden.

Het schip van de Duitse NGO mocht dus in Malta aanmeren, waarna de gelukzoekers naar de respectievelijke landen zouden worden overgevlogen. Staatsecretaris voor Asiel en Migratie, Theo Francken (N-VA),  is bereid om er 15 asiel te verlenen.

Dat er nu akkoorden worden afgesloten met de minst betrouwbare NGO, Mission Lifeline, is opmerkelijk. “Opnieuw gaapt er een ravijn tussen de stoere woorden van Francken en zijn beleid, zegt Vlaams Belang-voorzitter Tom Van Grieken in een reactie op de beslissing van de staatssecretaris om 15 migranten van het NGO-schip Lifeline op te nemen in België. Het goede nieuw is dat het waarschijnlijk de laatste keer is dat die asielbedriegers in actie kunnen komen (zie verder).

Over de dubieuze bedoelingen van vele NGO’s, die duizenden gelukzoekers uit de zee ‘redden’, werd al veel geschreven. We weten zeer goed wat al die verenigingen ‘zonder grenzen’ willen bereiken: zoveel mogelijk Afrikanen naar Europa brengen.

lll.png

In de zomermaanden van 2017 organiseerde Génération Identitaire de operatie Defend Europe in de Middellandse Zee. Met hun schip, de C-Star, gingen ze op zoek naar de troebele rol van de vele ‘humanitaire’ NGO’s. En ze vonden die. Ze konden de banden tussen de ‘Gutmenschen’ en de mensensmokkelaars perfect aantonen. Natuurlijk deed de leugenpers daar smalend over en betichtten ze GI onwaarheden te vertellen. Maar, al is de leugen nog zo snel de waarheid achterhaalt haar wel, zegt het spreekwoord.

Onder druk van de Italiaanse minister Matteo Salvini (Lega) maakte de Franse president Emmanuel Macron een bocht van 180 graden. Tijdens zijn onderhoud met de paus van enkele dagen geleden, was hij zeer kritisch over de NGO’s en over de Duitse Mission Lifeline uit Dresden in het bijzonder. Hij betichtte Mission Lifeline ervan onder één hoedje te spelen met de mensentrafikanten. Volgens Macron overtreedt de NGO alle internationale regels, verdragen en wetten. “We kunnen niet blijven dulden dat deze organisaties onder het mom van het humanitaire, van de ‘liefdadigheid’, de wetten blijven overtreden. Doen we dat wel, dan verliezen we alle controle! Dan zorgen we ervoor dat het ‘werk’ van de mensensmokkelaars minder lastig, en winstgevender wordt.”

De Franse president erkent dus – laat het dan nog uit opportunisme zijn – de criminele handelingen van bepaalde NGO’s.

Intussen vernemen we dat de kapitein van de Lifeline, een zeker Reisch, in Malta werd verhoord omdat hij de instructies van de Italiaanse overheid heeft genegeerd. De nieuwe Italiaanse regering had Mission Lifline opgedragen om de berging van migranten over te laten aan de Libische kustwacht. Volgens de Maltese premier, Joseph Muscat, wordt de Lifeline aan de ketting gelegd en in beslag genomen. Dat kan ons alleen maar verheugen.

De militanten van Génération Identitaire waren de eersten die het bedrog van sommige NGO’s  ter sprake brachten. En ze krijgen nu gelijk. Proficiat, mannen!

Grootschalige criminaliteit teistert Londen

Theresa May (1956 -), de conservatieve premier van het Verenigd Koninkrijk, lijkt op het eerste zicht een harde tante, haar beleid is dat alles behalve. In de verste verte kan ze niet tippen aan haar illustere voorgangster Margaret Thatcher (1925 – 2013), aan wie ze zich zo graag spiegelt. Onder Theresa May steeg de criminaliteit in Londen tot een ongekende hoogte. Natuurlijk gaat de moslimburgemeester Sadiq Aman Khan (1970 – ) daarin ook niet vrijuit. De man werd tot burgemeester verkozen in een stad waarvan de bevolking uit 55% niet-blanken bestaat. En zoals in zoveel hoofd- en grootsteden stemmen die voornamelijk op linkse partijen. Met de aangroei van de vreemdelingenpopulatie ziet het er dan ook niet naar uit dat daar vlug verandering in komt. Maar goed, terug naar onze criminaliteit.

Het zijn voornamelijk Afrikaanse- en West-Aziatische bendes die hiervoor verantwoordelijk zijn. Veel Londense wijken werden no-go zones waar criminele bendes de plak zwaaien en daar is de politie niet welkom. Dat laatste is dan nog een eufemisme. De politieke correctheid van May zorgt ervoor dat vele van die ‘gangs’ ongemoeid gelaten worden. Zo verbiedt ze haar politie om tot controles en fouilleringen over te gaan, om toch maar niet in het racistisch hoekje gedropt te worden. Dat zachte heelmeesters voor stinkende wonden zorgen, wordt hier nog maar eens bewezen. Straffeloosheid zorgt uiteraard voor een toename van de criminaliteit, om dat te weten hoeft men niet gestudeerd te hebben.

We zetten enkele cijfers op een rij. Deze komen niet uit een boulevardblaadje, wel uit een document van Professor Xavier Raufer (1946 – ), doctor in de geografie, geopolitiek en de criminologie. Raufer geeft les aan de Sorbonne, in Sjanghai en In Washington DC. Eerlijkheidshalve moeten we eraan toevoegen dat Xavier Raufer niet tot het politiekcorrecte clubje behoort. Hij noemt een kat en kat………

Tussen 1 januari en 31 mei van dit jaar noteerden ze in Londen 69* moorden, waarvan 43 met steekwapens. In dezelfde periode werden er 22.025 gewelddadige diefstallen met scooters (moped crimes) vastgesteld (aangegeven), 60 per dag, +50% vergeleken met dezelfde periode van vorig jaar. Tijdens de periode mei 2017 – mei 2018 waren er in het volledige Verenigd Koninkrijk maar liefst 50.000 robberies (gewapende overvallen en diefstallen met geweld) +30% vergeleken met het jaar voordien.

Terug naar Theresa May. In 2010, toen ze nog minister van Binnenlandse Zaken was, besliste ze het budget voor de politie met 18% te verminderen. Het was evident dat dat zich zou laten voelen. Op dat ogenblik (2010) waren er nog 144.353 agenten op straat, nu nog 122.859. Het logisch gevolg van haar beslissing was dat de politie moest inbinden en dat de criminaliteit explodeerde.
Van alle diefstallen met geweld werden er in 2017 slechts 6% opgelost, 94% onopgelost! Denk eraan als u een weekendje Londen wilt organiseren.

Flink mevrouw May, de Britten zullen u dankbaar zijn.

* Ter vergelijking: in New York, niet onmiddellijk een stad met uitsluitend koorknapen, werden er tijdens dezelfde periode 50 moorden geregistreerd.

‘Vluchteling’ uit Mali gaat in limousine vieren in… Mali

Terwijl Franse militairen in Mali hun leven riskeren om de negertjes te beschermen tegen islamitisch geweld, slenteren jonge, gezonde Malinezen door de straten van Parijs en andere Franse steden. Volgens de linkse NGO’s (wat een pleonasme) zijn het mensen die ‘vluchten voor honger en oorlog’, voor ons zijn het gewoon deserteurs die hier niets te zoeken hebben. Het verhaal van Amoudou, de ‘held van Parijs’, maakt dat nog maar eens duidelijk:

Met veel tamtam konden we enkele weken geleden vernemen hoe Mamoudou Gassama, een jonge Malinese ‘vluchteling’, een kindje van een balkon redde in het 18de Parijse arrondissement.  Een mooier verhaal kon de vreemdelingenlobby zich niet indenken, wat een cadeau. De leugenpers zorgde er natuurlijk voor dat de beelden de wereld rondgingen. Of dat verhaal klopt en allemaal gebeurde zoals men het ons wil voorhouden, is nog maar de vraag.  Wanneer men de beelden bekijkt, kan men er zich inderdaad vragen bij stellen. Maar  goed als we zijn, willen we nog aannemen dat Mamoudou, “een held zonder verblijfsvergunning, de islamitische Spiderman van Parijs”, zoals een krant schreef, met de beste bedoelingen handelde.

Maar feiten en gebeurtenissen kunnen tegenwoordig niet meer binnen de juiste context geplaatst worden, alles wordt uitvergroot, de hysterie benaderend. Zo ging het regime, Macron en journaille inbegrepen, al vlug in overdrive.  Zo mocht Mamoudou op de muntthee bij Macron,  een staatshoofd waardig.  Bovendien bezorgde Macron hem onmiddellijk de Franse nationaliteit en een job bij de Parijse brandweer.

Een nieuw sprookje werd geschreven.

Dat een jonge Franse korporaal Steven – toeval bestaat echt- enkele dagen later in dezelfde omstandigheden een kind redde, kwam amper ter sprake.  Hij mocht niet bij Macron op bezoek.

Maar de negertjes vieren graag feest, dat is geweten. Zo keerde Mamoudou, zot van glorie, enkele dagen geleden terug naar Mali, het land dat hij zogezegd door honger en oorlog ontvluchtte. In Bamoko, de hoofdstad van Mali, werd hij, gezeten in een zwarte luxe limousine, door een massa enthousiaste Malinezen onthaald.

Plots was de honger verdwenen en kogels vlogen hem niet meer rond de oren. Mamoudou liep geen enkel gevaar bij de terugkeer naar zijn geboorteland, in tegendeel, hij werd er als een koning ontvangen. Wie de reis – Parijs/Bamoko kost al vlug  950,00 à 1.200 euro – betaalde weten we niet.  Het Elysée misschien?

Waarom vroeg Mamoudou dan politiek asiel aan in Frankrijk? Om te genieten van de sociale voorzieningen ?  Wellicht!  We vragen ons dan ook af of die ‘job’ bij de brandweer geen giftig cadeau is die zijn planning in de war stuurt.  Want werken is niet evident als men uit een ‘hongergebied’ komt.

Er zijn wel degelijk islamitische conflicten in Mali, waar niet trouwens. Maar het is hemeltergend dat Franse militairen er hun leven moeten riskeren, terwijl jonge, gezonde autochtonen de vlucht naar Europa nemen. Dat zijn geen vluchtelingen, maar deserteurs.

“Maar elk nadeel heb zijn voordeel”, wist Johan Cruijff ooit vertellen. In dit geval legt het de leugens, de waanzin en het bedrog van de migratie duidelijk bloot.  Het feit dat Macron, bij een tasje thee, kan beslissen dat iemand de Franse nationaliteit verwerft,  zegt ook veel over de nationaliteitswetgeving.  Hoeveel Mamoudou’s loper er rond , die met één pennentrek Fransman werden?  En dat niet alleen over Frankrijk…..

Willen ze a.u.b. eens ophouden met het volk voor de gek te houden met hun asiel- en vluchtelingenbedrog.

« Oudere berichten