Author Archives: Hans De Groot

Raadsleden Omar, Ikram en Said: de Vlamingen wonnen nog één keer in Antwerpen – de laatste?

De kiezer in Antwerpen heeft gesproken.  Ook al gaven de peilingen winst voor (extreem)links, de krachttoer van De Wever&Dewinter is enorm:  beiden houden ze stand. Dagen en uren heeft de leugenpers erover gevuld, maar de olifant in de kamer werd niet genoemd: het is de massale vervreemding en islamisering van de stad die ervoor zorgt dat (extreem)links steeds meer stemmen krijgt.  Allochtonen bestormen massaal de gemeenteraad, in de districtsraad van Borgerhout zijn nu al 10 van de 25 verkozenen geen Vlamingen meer.  

De stemmen zijn geteld, en temidden van een Vlaanderen waar de N-VA vrij fors met 5% achteruit gaat, boekt Bart De Wever maar een licht verlies in Antwerpen (-2,4%), en behoudt evenveel zetels:  23.  Daarnaast staat Filip Dewinter: in een stad die door allochtonen overspoeld wordt, blijft hij status quo (+0,3%) en stuurt 6 Vlaamse gemeenteraadsleden naar het stadhuis, dat is zelfs eentje meer dan voorheen.

Maar dan wordt het hallucinant.  Links weet waar het zijn stemmen moet halen en stuurt dus een echt vreemdelingenlegioen naar de gemeente- en districtsraden.  Bij de PVDA zijn 2 van de 4 gemeenteraadsleden allochtoon, bij Groen 4 van de 11, en bij de SP.a zelfs 4 van de 6.  Van de (extreem)linkse raadsleden is dus al 10 van de 21 allochtoon.

Opvallend is dat de partijen dat zo niet bedoeld hebben, maar dat de allochtone voorkeurstem ervoor zorgt dat de allochtone kandidaten massaal ‘springen’ vanop normalerwijs ‘onverkiesbare’ plaatsen.  Marokkanen stemmen voor Marokkanen, Turken voor Turken, en Joden voor Joden: het is de etnische stem.  Mochten Vlamingen zoiets doen zou men het allicht ‘racisme’ noemen…  Wel grappig is dat de allochtonen zo Vlaamse linksen van hun zetel kegelen.  Karma.

Hoe sterk de invloed van de Arabische, islamistische stem wordt blijkt pas helemaal als je de verkiezingen voor de districtsraden bekijkt.  In het district Borgerhout haalt (extreem)links 16 van de 33 zetels binnen.  Daarvan zijn er maar liefst 10 allochtonen:  het eens zo Vlaamsgezinde district wordt de volgende zes jaar mee bestuurd door:

AL JATTARI Omar,

KASTIT Ikrame,

ANNOURI Imade,

EL OSRI Mariam,

SETTA Yasmia,

BOUSSACOUQ Said,

CHRARID Bouchra,

SHAYLA Sharmin,

HEMDANE Farid,

en ZOUGAGH Mohamed.

Van de zetels van Groen is 5 op 9 allochtoon, bij de SP.a is dat 2 op 3, en de PVDA-fan van intimidatie, sabotage, straatgeweld en terreur Jos D’Haese brengt zelfs een fractie mee waarin ALLE andere kandidaten allochtoon zijn: op 4 raadsleden is hij de enige Vlaming.

De PVDA trok in Borgerhout de campagne in met deze gewenste kandidaten, dus dat zag er nog vrij ‘wit ‘uit:

Maar zo ziet de PVDA-fractie er nu uit:

Demografie is onstuitbaar, de cijfers liegen niet:  Antwerpen zal vallen voor links, omdat dat de vreemdelingen als nieuwe kiezers kan binnenhalen, zolang de grenzen open staan.  De vraag is niet of, enkel wanneer.  Als De Wever en Co die vreemdelingeninvasie niet stoppen, dan zagen ze de tak af waarop ze zelf zitten.

 

 

Vlaams Belang en Groen winnen, N-VA en SP.a bloeden: Gemeenteraadsverkiezingen Vlaanderen 2018

Het is gebeurd, de Vlamingen hebben beslist hoe hun stad of gemeente de komende 6 jaar moet bestuurd worden.  Nu ja, de ‘Vlamingen’: ook alle vreemdelingen en allochtonen-met-Belgische-pas mogen stemmen.  Dat levert krasse staaltjes van islamisering op; in sommige districten van Antwerpen bv. smelten de Vlamingen zienderogen weg.  Maar laten we eerst focussen op de grote lijnen: die zien we door te kijken naar de resultaten van de Vlaamse nationale partijen voor de provincieraden.  Daar spelen lokale figuren en lijsten minder een rol, en stemmen mensen écht voor de partij van hun voorkeur.

In de provincie Antwerpen noteert de N-VA met 32,8% een verlies van zowat 3%, maar blijft de partij toch eenzaam aan de top torenen.  De christendemocratische CD&V is tweede partij met 15,4%, een licht verlies.  Derde partij wordt het links-ecologische Groen met 14,4%, een forse winst van bijna 5%.  Vierde partij wordt Vlaams Belang met 14,2%, een stevige winst van 3,4%.  Vijfde wordt de liberale Open VLD, die onder de 10% duikt, een licht verlies.  Zesde wordt een omlaagtuimelende socialistische SP.a, die nog 8% haalt, een stevig verlies van bijna 5%.  De extreemlinkse communistische PVDA tenslotte scoort 4,5%, een lichte winst van 1%.

In Antwerpen lijkt de situatie dus helder: linkse stemmen verschuiven van SP.a naar Groen en PVDA, rechtse stemmen verschuiven van NVA naar het VB, CD&V en Open VLD blijven relatief stabiel.

In de provincie West-Vlaanderen hetzelfde beeld, maar nog duidelijker:  De CD&V blijft er de grootste partij met bijna 26%, een licht verlies.  De N-VA wordt tweede, maar verliest een forse 5%.  Het Vlaams Belang wordt derde partij met een forse 14,4%, bijna een verdubbeling.  Open VLD wordt vierde met 13,4%, dat is status quo;  vijfde wordt SP.a met 12,4%, een verlies van 3%;  zesde wordt Groen met 12,2%, een forse winst van 5%.

Het forse verlies van NVA wordt hier dus omgezet in forse winst voor het VB, het verlies van SP.a vloeit ook hier naar Groen.

Ook in de provincie Oost-Vlaanderen geen goed nieuws voor N-VA: de partij blijft eerste partij met 21,5%, maar dat is bijna 5% minder dan in 2012.  Tweede partij is Open VLD, dat licht verliest.  Derde wordt CD&V, dat 2% verliest.  Vierde partij wordt Vlaams Belang, dat een forse 4% wint. Vijfde wordt Groen, dat stevig wint;  de SP.a dondert naar een schamele zesde stek, met minder dan 10%.  Laatste is PVDA met 3%.

In Limburg blijft CD&V de grootste met 25%, een verlies van 2,5%. N-VA wordt tweede met 21,5%, maar dat is een verlies van bijna 5%. SP.a wordt derde met 15,4%, en houdt zo opmerkelijk stand in Limburg.  Vierde is Open VLD met 12%, licht verlies.  Vlaams Belang moet hier genoegen nemen met de vijfde plek maar haalt daarbij toch 12,3%, een winst van 3% en voor Limburg een opmerkelijk hoge score.  Zesde partij wordt Groen met 8%, de PVDA krijgt 3%.  Opmerkelijk dus: wat er hier bij N-VA afgaat, gaat niet noodzakelijk naar het VB.  Bij Groen en SP.a is het beeld onduidelijk, omdat zij vroeger in kartel opkwamen.

In de provincie Vlaams-Brabant tenslotte wijkt het beeld doorgaans wat af, door de aanwezigheid van Franstaligen en de daarmee samenhangende taalproblematiek.  De N-VA is hier grootste partij, 25,4%, status quo.  CD&V wordt tweede met 17,6%, verlies van 2%.  Open VLD is derde, met 15,4%, licht verlies.  Groen wordt vierde met 15,1%, stevige winst van 5,5%. SP.a wordt vijfde met minder dan 10%, stevig verlies van 3%.  Vlaams Belang tenslotte moet genoegen nemen met de zesde stek, met 8,6%, een winst van 2%.  De partij van de Franstaligen, UF, boert achteruit naar 5,3%.  Vlaams Brabant wijkt dus als enige af van het beeld dat N-VA-stemmen naar het VB vloeien: het VB groeit, maar nauwelijks ten koste van N-VA.  Een mogelijke verklaring kan zijn dat het VB zijn 2% winst wel degelijk bij N-VA gehaald heeft, maar dat N-VA dat gecompenseerd heeft door stemmen af te romen bij CD&V en Open VLD.

Wie de grote tendensen bekijkt kan dus op het eerste zicht de indruk krijgen, dat er niet zoveel veranderd is:  de traditionele partijen lijken stabiel te blijven, de N-VA verliest aan het VB maar blijft erg groot, het VB wint, en aan de linkerzijde verschuiven stemmen van SP.a naar Groen en in mindere mate PVDA.  Het beeld verandert echter als men de zaken in een groter perspectief plaatst.  De drie traditionele partijen CD&V, VLD en SP.a, die vroeger samen vrijwel 100% hadden, zijn nu zowaar in 3 van de 5 Vlaamse provincies zelfs geen 50% meer waard; de ontzuiling vordert dus gestaag verder, en breekt Vlaanderen politiek verder open: van een politiek gebetonneerd landschap van drie naar een veel dynamischer, competitiever landschap van 6 partijen en meer.

Op links wordt de oude vermolmde SP.a verder afgetakeld zowel door Groen, dat aan momentum wint, als door een kleine extreemlinkse PVDA, die volgend jaar misschien kans maakt op Vlaamse zetels in Kamer en Vlaams Parlement, mocht het de kiesdrempel halen.

Op rechts tenslotte is het Vlaams Belang met deze scores helemaal terug.  Met een gewicht van tussen de 10% en de 15% is Tom Van Grieken met vlag en wimpel geslaagd in zijn eerste opdracht: deze verkiezingen winnen.  Dat zal het VB het vertrouwen geven om verder te gaan op de ingeslagen weg: de N-VA onophoudelijk duwen op zijn tere plekken, het niet-uitvoeren van alle gedane beloftes inzake ‘verandering’, of het nu inzake geldstroom naar Wallonië, immigratie of de asielkwestie gaat.  De zenuwachtigheid van de N-VA de voorbije weken bewees dat het VB daarmee raak treft, en deze verkiezingsscore is daarvan het bewijs.  Ook al zien vele nationalisten dat niet graag, we gaan dus het komende half jaar een bitse boksmatch tussen VB en N-VA tegemoet.  Want elk punt winst voor de ene, zo is vandaag gebleken, is een punt verlies voor de andere.

 

 

 

 

Zelfbeschikking in Europa? Vlaanderen bestaat niet, zeggen Europarlementsleden NVA

In het Europese Parlement wordt momenteel een opmerkelijke conferentie aangekondigd over het ‘recht op zelfbeschikking’.  De affiche en de sprekerslijst vertonen gasten en vlaggen van Catalonië, Schotland, Baskenland, Bretagne en nog een reeks andere volkeren die dromen van onafhankelijkheid of ruimere autonomie.  Opvallend afwezig: de Vlaamse leeuw of een spreker uit Vlaanderen.  Nochtans is de conferentie mee georganiseerd door de politieke fractie die nauw verbonden is met de ‘Europese Vrije Alliantie’, de Europese politieke partij waar vier NVA parlementsleden deel van uitmaken. 

Hier is de affiche waarmee de conferentie wordt aangekondigd:

Men ziet de vlaggen van Bretagne, Catalonië, Wales, Schotland, Baskenland; maar de vlag van Vlaanderen, de Vlaamse leeuw, ontbreekt volledig.  Opmerkelijk, aangezien Vlaanderen toch doorgaans in het rijtje van Catalonië en Schotland genoemd wordt als naties die een eigen staat willen worden;  voor Wales en Bretagne is dat veel minder het geval…

De conferentie is, zo blijkt uit de logo’s onderaan, een gezamenlijke organisatie van de ALDE fractie van de liberale extremist en Sorosvriend Guy Verhofstadt, de extreemlinkse en communistische fractie GUE/NGL (met daarin zelfs de voormalige communistische partij van de DDR, Die Linke), en de fractie ‘Groen/EVA’.  Het letterwoord EVA daarin staat voor ‘Europese Vrije Alliantie’, en is de destijds mee door de Volksunie opgerichte club van linkse regionalisten.  Van oudsher zetelden de VU verkozenen daarin.

Officieel maken de NVA’ers in het parlement geen deel meer uit van de fractie Groenen/EVA, en zetelen ze nu bij de fractie ECR rond de Britse Conservatieven.  Maar dat is maar schijn:  achter de schermen maken de verkozenen van NVA (Helga Stevens, Mark Demesmaecker, Sander Loones en Anneleen Van Bossuyt) wel degelijk nog steeds deel uit van de Europese politieke partij ‘Europese Vrije Alliantie’.  Dat heeft met geld te maken, want hun handtekening daar levert de club elk jaar bijna 1 miljoen euro financiering door het Europees Parlement op, betaald met uw belastinggeld uiteraard.

Maar een plekje voor de Vlaamse leeuw op de affiche van de conferentie voor zelfbeschikking levert dat miljoen euro dus niet op.  Streven naar onafhankelijkheid is blijkbaar enkel iets voor in de statuten, en voor wanneer er geen mandaten zijn…

En dan hebben we het nog niet gehad over het zonder aarzelen organiseren van een activiteit samen met de antinationalist Guy Verhofstadt, en de stalinistische gekken van de GUE/NGL.  In Vlaanderen handhaaft de NVA fanatiek de uitsluiting van het Vlaams Belang, maar internationale samenwerking met liberale en extreemlinkse extremisten is blijkbaar géén probleem.

PVDA steunt Venezuela voluit op partijfeest ‘Manifiësta’, Peter Mertens liegt – alweer

Terwijl de staatszender jacht maakt op foute grapjes van Vlaamsgezinde studenten, bouwt één van Belgiës gevaarlijkste politieke formaties zich geruisloos verder uit.  De PVDA is een als een sekte georganiseerde partij, die fan is van communistische dictaturen als Noord-Korea, Cuba en Venezuela.  PVDA-infiltratie van de rode vakbond FGTB/ABVV leidde al mede tot de sluiting van grote autofabrieken in Brussel, en zorgde ervoor dat zeker de FGTB algemeen als extremistisch wordt beschouwd.  Naar buitenuit wil de PVDA ‘gematigd’ overkomen, intern kan het niet extreemlinks genoeg zijn.  Onlangs liep het weer helemaal fout tijdens ‘Manifiësta’, het PVDA-partijfeest dat om graairedenen geen ‘partijfeest’ mag genoemd worden. Daar bezong een gast van de PVDA de dictatuur van Maduro, die al tientallen doden heeft gemaakt en het land in een economische puinhoop heeft veranderd.

 

Lege winkelrekken in het failliete socialistische Venezuela.

De gast in kwestie was Pablo Sepulveda Allende, en stond op het festival geprogrammeerd als ‘boeiende getuige van het neoliberaal beleid dat in Chili werd doorgevoerd sinds de staatsgreep’.  Pablo Allende is echter ook in dienst van het criminele rode regime in Venezuela, en zong dus vrijwel uitsluitend de lof van dat land.

Pijnlijk voor de PVDA, want de partij wil zich ‘gematigd’ voordoen.  En zelfs linksen zijn het er doorgaans over eens dat je nu niet echt met het dictatoriale socialistische regime van Venezuela wil geassocieerd worden.  Met wat moorden en folteringen tegen de rechtse oppositie heeft de PVDA geen problemen, maar erger is dat Maduro in Venezuela weer eens gedemonstreerd heeft tot welke sociaal-economische catastrofe het socialisme altijd leidt: het land is potentieel schatrijk door zijn olie, maar de economie is gecrasht, de winkels zijn leeg en miljoenen Venezolanen zijn van armoede en honger naar de buurlanden gevlucht.  Socialisme werkt immers nooit, nergens.

Miljoenen Venezolanen ontvluchten de ramp die het socialistische bewind in hun land veroorzaakt heeft.

PVDA-Voorzitter Peter Mertens voelde zich dan ook verplicht weer wat afstand te nemen: men zou zich ‘distantiëren’ van het regime van Venezuela.  Flauwekul, natuurlijk.  Recent verscheen nog op de nationale PVDA-facebookpagina een steunbetuiging aan Maduro en Co.  En via Google kan je ook eenvoudig een artikel terugvinden dat verscheen in het PVDA-partijblad Solidair in augustus 2017 waar uitgebreid de lof van Venezuela gezongen wordt.  De lege winkelrekken zijn, hoe kan het ook anders, niet de schuld van de socialisten, maar van een grote samenzwering:  ze maken ‘deel uit van een strategie van sabotage door privé-operatoren die de distributiecircuits in handen hebben.’  Tja.

En passant legt Mertens in De Morgen een verklaring af die hem nog zuur kan opbreken:  ‘Wel krijgt de partij op voorhand de lijst met sprekers voorgelegd. Dat waren er dit jaar 350.’  Manifiësta, moet u weten, is het jaarlijkse PVDA-partijfeest.  Daar wordt ter plekke ook geen geheim van gemaakt: overal vlaggen en banners van de PVDA, iets drinken op de ‘PVDA Beach’, kennismaken met de kandidaten op de ‘PVDA-Plaza’, en de slottoespraak door PVDA-voorzitter Peter Mertens.  Maar in de boekhouding die de PVDA jaarlijks bij het parlement moet indienen (in ruil voor de overheidsdotatie) is van Manifiësta geen spoor te vinden.  Om het uit de boeken te houden, wordt het immers voorgesteld als een ‘onafhankelijk festival’;  Naar goede PVDA-gewoonte kan het daardoor wellicht links en rechts wat subsidies meegraaien.

Maar een ‘onafhankelijk festival’ waarvan de sprekerslijst vooraf door de PVDA wordt nagekeken en geautoriseerd?  Dat doorprikt de eigen leugen:  Een partijfeest is geen ‘onafhankelijk festival’.  En dus moeten ook alle subsidies eraan terugbetaald worden.

Over subsidies gesproken:  het is zelfs mogelijk, dat de fan van Maduro op uw kosten naar België is gehaald om voor de PVDA op Manifiësta te spreken.  De man dook immers op als gast in de ‘tent van INTAL’, zo meldt De Morgen.  INTAL staat voor ‘internationale solidariteit’, en is van oudsher het vehikel waarmee de PVDA overal subsidies voor ontwikkelingshulp probeert te graaien. Een interview met de Venezuelafan lees je hier op hun website.      Achter de naam INTAL gaat de VZW ‘Globalize Solidarity’ schuil, die Belgische gelden voor ontwikkelingshulp graait, om er de PVDA-agenda mee te dienen.  In typisch links jargon heet dat dan:   ‘Globalize Solidarity (GS) neemt vormingsinitiatieven om de solidariteitscampagnes, het bewegingswerk en de netwerking van de ledenbewegingen intal en Initiatief Cuba Socialista (ICS) te ondersteunen. Een deel van deze initiatieven kaderen binnen het DGD-programma van Geneeskunde voor de Derde Wereld vzw (G3W), waarmee GS een samenwerkingsverband heeft.’  Een kluwen van PVDA-graaiclubs dus om belastinggeld voor ontwikkelingshulp binnen te rijven, waar geen enkele ambtenaar nog klaar in ziet; en dat is net de bedoeling.

Intussen kan je op de website van de PVDA nog steeds de aankondiging lezen van een vrij recente ‘Dag van Solidariteit met Venezuela’.  Maar volgens Peter Mertens ‘distantieert’ de PVDA zich dus van dat regime.  Yeah, right.

Vakbonden heropenen heksenjacht op VB’ers: ABVV sluit VB’er uit – die al lang geen VB’er meer is

Het ABVV is, als één van de drie monopolievakbonden in België, één van de rijkste verenigingen van het land. Ze zit bovenop een miljardenkas, volgemest met geldstromen uit belastinggeld allerhande. Ze heeft een immense kantorennetwerk, duizenden vrijgestelden en zwemt in het geld. Maar leidt zoiets tot efficiëntie? Niet echt. Zopas heeft een inwoner van Malle, Pieter Van Boxel, een hysterische brief ontvangen van het ABVV, om hem te melden dat hij wordt uitgesloten omdat hij verkiezingskandidaat was voor het Vlaams Belang in… 2012. Zes jaar geleden. Zolang heeft het geduurd voor het ABVV om dat te ‘ontdekken’.

Intussen is er één en ander veranderd; niet in het minst het feit dat de betrokkene, Pieter van Boxel, intussen het VB verlaten heeft en met een eigen lijst naar de gemeenteraadsverkiezingen trekt. Heel Malle weet het, het stond in alle kranten. Alleen het ABVV weet het niet.

Er kan dus gelachen worden met deze brief, de achterliggende praktijk is schandelijk. Uitsluiting uit de vakbond brengt sommige mensen vooral praktisch en administratief in de problemen. Na de gemeenteraadsverkiezingen in 2012 gingen de drie monopolievakbonden over tot het massaal uitsluiten van mensen die kandidaat waren geweest op de lijsten van het Vlaams Belang. Dat wordt ‘verantwoord’ met een berg ideologisch geraaskal, zoals je hoger kan lezen. Een schande, omdat de drie bonden van hun bevriende partijen het monopolie op vakbondsactiviteit hebben gekregen, en daarvoor elk jaar fortuinen aan belastinggeld krijgen. Maar ook omdat de antidiscriminatiewet elke discriminatie op basis van ideologische overtuiging verbiedt.

Tegen die uitsluitingen werd ten strijde getrokken door de ‘vakbondscel’ van Marie-Rose Morel, met opmerkelijke successen: zo moesten de Fondsen voor Bestaanszekerheid, beheerd door de bonden, hun discriminatie tegen niet-gesyndiceerden beëindigen, wat hen miljoenen euro’s kostte. Door het vertrek van Morel bij het VB, en de daaropvolgende zware electorale nederlaag, viel de juridische strijd echter zo goed als stil.

Is deze late uitsluiting van een kandidaat uit 2012 een voorbode van het feit, dat de drie monopoliebonden na de verkiezingen hun repressie tegen VB-kandidaten in 2018 willen herhalen? Daar lijkt het wel op. Het ziet er dus naar uit, dat ook het VB zich zal moeten voorbereiden op een nieuwe ronde van juridisch verzet tegen deze brutale wanpraktijk.

Want stel u even voor dat Viktor Orban of Vladimir Putin hetzelfde zouden doen: mensen, die kandidaat zijn op de lijst van de oppositie, laten schrappen als lid bij vakbonden die verbonden zijn met de regeringspartij en van hen een monopolie en massale overheidssteun krijgen. Het Europees parlement zou te klein zijn om de verontwaardiging uit te schreeuwen over zoveel ‘machtsmisbruik’, ‘autoritair optreden’, ‘intimidatie van de oppositie’ en ‘hinderen van vrije verkiezingen’. Maar in Belgistan mag alles, zolang het maar gericht is tegen Vlaams-nationalisten.

Chemnitz: Duitser afgeslacht met 25 messteken, tot 10.000 Duitsers de straat op, politie moet Antifa redden

In de aanzwellende golf van massaal burgerprotest tegen de dictatuur van Merkel en haar asielinvasie heeft Chemnitz gisterenavond voorlopig een hoogtepunt beleefd.  Tussen de 5000 en de 10.000 Duitse burgers trokken woedend en overwegend vreedzaam de straat op, nadat een Duitse man van 35 met maar liefst 25 (!) messteken afgeslacht werd door een bende van 10 Syriërs en Irakezen.  Getuigen bevestigen formeel dat de ruzie begon nadat de Syriërs en Irakezen vrouwen lastig vielen aan de rand van een stadsfestival, maar de politie blijft dat krampachtig ontkennen.

De enorme opkomst voor de betoging van gisteren verraste de politie kompleet.  In allerijl werden van overal extra troepen en waterkanonnen gestuurd om de vrije meningsuiting te verhinderen, maar de opgekomen massa was te groot; de politie besloot dan maar de optocht te gedogen, tot grote woede van links en de leugenpers.

Het geweld ging zoals gewoonlijk uit van een groep van zowat 1000 extreem-linksen, die de Duitse burgers bekogelden met stenen en flessen.  Toen de veel grotere volksmassa de linksen van de straat wilde kloppen, kwam de politie met diverse waterkanonnen en een enorme rij voertuigen aanzetten om Antifa te redden.  De Antifa die gered moet worden en beschutting moet zoeken achter de rug van de politie, die ze normaal zo haten: DAT moet pijn doen…

De leugenpers klopt intussen overuren, zowel bij ons als in Duitsland, om het massale Duitse vreedzame burgerprotest in de kiem te smoren met de gebruikelijke leugens: het zou gaan om ‘extreemrechtse hooligans’, er zou in de straten van Chemnitz ‘jacht gemaakt zijn op vreemdelingen…’  Geloof het maar niet.  In werkelijkheid was er meteen na de gruwelijke moord welgeteld één incident, waarbij vreemdelingen zich bij een spontane protestbetoging wilden aansluiten, wellicht omdat ze niet wisten waarover het ging.  Die werden met enkel trappen en slagen weggejaagd, met de melding: ‘Jullie zijn niet welkom, bol het af’.  Een spontane uiting van woede dus na de gruwelmoord op een weerloze man.  Mag het even?

Op beelden is ook te zien dat de manifestatie van gisterenavond, met een enorme massa mensen, overwegend vreedzaam door de straten trekt, en dat de incidenten volledig uitgelokt worden door extreem-links en Antifa-gespuis.  Dat, laten we het niet vergeten, in Duitsland door de staat gesubsidieerd, georganiseerd, gehuisvest, beschermd en nauwelijks of nooit met vervolgingen verontrust wordt.  Als Antifa de Duitse burgers dus uitdaagt en aanvalt, dan zijn het eigenlijk de huurlingen van Merkel die dat doen – in de hoop daarna met propaganda via de leugenpers het democratische protest te kunnen criminaliseren, zoals nu volop gebeurt, ook bij ons.

Eén zaak is zeker: de temperatuur in Duitsland stijgt, de Duitse bevolking is woedend op Merkel en co.  Benieuwd wat er nog volgen zal.

Vreemdeling steekt Duitser dood: Chemnitz in rep en roer, Merkel start propaganda

Bij een stadsfestival in de Duitse stad Chemnitz werden, zoals steeds in Duitsland sinds de door Merkel toegelaten asielinvasie, meisjes en vrouwen lastiggevallen door allochtonen.  Toen een 35-jarige Duitse man met Cubaanse roots de vrouwen probeerde te beschermen, werd hij door allochtonen met een mes doodgestoken.  Na lang verzwijgen en ontwijken moest de politie toegeven dat het gaat om een Syriër en een Irakees.  In West-Duitsland zou dit zonder veel erg passeren, maar Chemnitz ligt in het voormalige Oost-Duitsland, in Saksen.  De Duitsers reageerden dus massaal en correct: ze gingen spontaan met 1000 man de straat op met de slogan ‘wir sind das Volk’ gericht tegen de Merkel-dictatuur – de leuze waarmee in 1989 de DDR-dictatuur ten val gebracht werd. Ook ‘dat is hier onze stad’ klonk duidelijk aan het adres van vreemdelingen.

De Duitse politie probeerde de optocht te verhinderen, want vrije meningsuiting over vreemdelingengeweld is in Duitsland afgeschaft, maar de Duitsers, waaronder vele supporters van voetbalclubs, lieten zich niet tegenhouden.  Het levert indrukwekkende beelden op.

In de rand van de veeleer rustige optocht kwam het tot incidenten met allochtonen, die hun gebruikelijke arrogantie voor een keer gecounterd zagen door Duitsers die hen toeriepen’ Hau ab’ (bol het af).  Het geweld, de arrogantie en de geweldbereidheid van de allochtonen werd beantwoord met stampen en slagen.  Hier wat knappe beelden, verzameld door een extreemlinks clubje:

Meteen daarop startte Merkel de gebruikelijke propaganda: de 1000 betogers zouden ‘hooligans’ geweest zijn, ze zouden aan ‘zelfjustitie’ gedaan hebben, en werden meteen bedreigd: ‘De Duitse justitie zal dit niet aanvaarden’, zo klonk het dreigend.  In Duitsland worden grote optochten of bijeenkomsten van patriotten geregeld met grof geweld aangevallen door de politie en andere veiligheidsdiensten, en wie Merkel bekritiseert wordt voor de rechter gesleept voor ‘Volksverhetzung’ – een vaag en algemeen begrip, waarmee elke kritiek op het rampzalige beleid in Duitsland elk jaar duizenden keren vervolgd wordt.  Ook de leugenpers zet alle zeilen bij: de identiteit van de daders van de moord zou ‘niet bekend’ zijn, en Duitsers die de straat op gaan zouden ‘geweldbereid’ zijn.  Vreemd hoe dat woord nooit in de context van vreemdelingen gebruikt wordt…

Ook voor vanavond circuleren oproepen om in Chemnitz en in vele andere Duitse steden de straat op te gaan als eerbetoon aan de laf vermoordde Duitser.  Het ziet er dus naar uit dat na Dresden en Kandel nu ook in Chemnitz het volksprotest tegen Merkel en de gevolgen van haar open grenzen-beleid stevig op gang komt.

« Oudere berichten