Polariserend en schaamteloos wij/zij

Officieel door de overheid gesponsorde muurschildering in Parijs: ‘Les Françaises aux africains’

Onvoorstelbaar hoe ver de zelfhaat en afkeer voor het eigen volk kan gaan. Telkens denken we: “nu hebben we het wel gehad!” Maar neen, er kan er altijd eentje bij..

Het politiekcorrecte zootje is er weer maar eens in geslaagd om de meest tolerante Fransman in de gordijnen te jagen. Een met overheidsgeld gesubsidieerde muurtekening in Parijs is eigenlijk te degoutant om veel woorden aan vuil te maken. Maar goed, zwijgen is geen optie.

De Parijse associatie M.U.R (Modulable Urbain Réactif), gefinancierd door de stad Parijs (PS) en het Centre Georges Pompidou (de man draait zich om in zijn graf), hebben op de hoek van de rue Saint-Maur en de rue Oberkampf een muurtekening van drie meter op acht aangebracht met de tekst ‘La France aux Français’ en daaronder, Les Françaises aux africains’.

l'Alliance Générale contre le Racisme et pour le respect de l'Identité Française et chrétienne) heeft een ronduit anti-Franse en racistische muurtekening zelf ‘aangepast’.

l’Alliance Générale contre le Racisme et pour le respect de l’Identité Française et chrétienne) heeft een ronduit anti-Franse en racistische muurtekening zelf ‘aangepast’.

De massa’s zwarten die doelloos door de Parijse straten slenteren, zullen daarin wellicht een soort vrijkaart zien om tot ‘actie’ over te gaan. Men kan er bijna gif op innemen dat dit ooit als alibi zal gebruikt worden wanneer een zwarte zijn pollen niet kon thuishouden. Het staat immers op de muur, legaal en gesubsidieerd!

Volgens officiële gegevens worden in Frankrijk elke jaar 75.000 (200 per dag!) vrouwen het slachtoffer van een verkrachting en 198.000 (542 per dag) van een poging tot verkrachting. Cijfers om duizelig van te worden. De auteurs van ‘geïsoleerde-‘ en groepsverkrachtingen zijn vaak zwarten die uit de grootstedelijke banlieues afkomstig zijn. ‘Les Françaises aux africains’ moet voor die gedegenereerden als muziek in de oren klinken. De ‘dame blanche’ is immers ook buiten de ijssalons gegeerd.

De bewuste muurtekening – een fresco noemen zij het – is racistisch, seksistisch en suggereert dat de Franse vrouwen wel erg ‘toegankelijk’ zijn. ‘La soumission’ (Michel Houellebecq) – de onderwerping – in de praktijk.

Het nationalistische AGRIF (l’Alliance Générale contre le Racisme et pour le respect de l’Identité Française et chrétienne) heeft de muurtekening intussen zelf ‘aangepast’(!) en een klacht op basis van de bestaande racismewetgeving ingediend. We zijn benieuwd of het iets zal uithalen. Maar intussen blijven die zieken van geest de muren vol schilderen.

Getagd als: , ,

Gecategoriseerd in:Frankrijk, Immigratie en asiel

2 Reacties

  1. hallucinant , de waanzin nabij !!!!!

  2. Pure en onversneden xenofiele, masochistische oikofobie !

%d bloggers liken dit: