Opstand en verzet, oftewel meer propaganda in de musea

Opeenvolgende regeringen krijgen het voor elkaar om de Nederlandse kunsten nog verder gelijk te schakelen. Dat is knap, wat dat lijkt op zichzelf een bijna onmogelijke opgave. Heel oktober staat in het teken van het thema ‘Opstand’, zo laat ons de bevorderaar van museumbezoek de Museumvereniging weten. Maar uiteraard betreft het hier niet het Nederlandse verzet, maar het vanuit het links-liberale discours uitgevonden verzet, van mei’68 tot aan allerlei negerorganisaties, plus nog wat gezwam over de Nederlandse maritieme geschiedenis. Misselijkmakend.

Dit discours, nu overal verbeeld in de kunsten, loopt volledig in lijn met het officiële verhaal dat Nederland nu een goedlopende liberale democratie is met een multiculturele samenleving. Daarbij hoort ook de constante omkering van alle waarden, duidelijk zichtbaar in het feminisme, waarbij de biologische kenmerken van de vrouw, met als gevolg het moederschap en overdrager van informatie niet relevant worden verklaard, maar wordt ze net als de man als vechtersbaas en bestuurder neergezet.

Belangrijkste onderdeel blijft het overdrijven en manipuleren van de Nederlandse (en Europese) koloniale geschiedenis, wat steevast wordt neergezet als zwart-wit voorstelling van zielige negers die worden onderdrukt tegenover de rijke Europeaan die hen uitbuit. De werkelijkheid dat de grootste kolonisator het Ottomaanse rijk was, veel negers handelden in hun eigen volk en dat Europeanen Afrika volbouwden met ziekenhuizen en scholen blijft veelal verborgen voor de argeloze bezoekers van Nederlandse musea.

De werkelijke opstanden worden niet eens genoemd; tegen de Franse revolutie van 1798 die de organisch gegroeide samenleving vernielde en Europa tot verval bracht, zo krachtig aangevallen door Guillaume Groen van Prinsterer en anderen of de opstand van de partijpolitieke Centrumstroming van de jaren tachtig tegen de invasie en kolonisering van niet-Europeanen in Nederland.

Het einde van de Nederlandstalige universiteit

In het hoofdredactioneel commentaar van de nieuwsbrief van het derde kwartaal van dit jaar trekt de Stichting Taalverdediging wederom hard van leer tegen de nietsontziende verengelsing van het Nederlands onderwijs. Men komt terug op het proces van juli van dit jaar van Beter onderwijs Nederland (BON) tegen de universiteiten Twente en Maastricht, waarbij de rechter het BON in het ongelijk stelde. Het oordeel komt voor Taalverdediging niet als een verassing, gezien het eerdere van tafel vegen van het wettelijke verbod tegen het lesgeven in het Engels door het gerechtshof in Den Haag.

Taalverdediging voerde zelf jarenlang een proces tegen het tweetalig basisonderwijs in Rotterdam en op basis van de in de procesgang opgedane ervaringen had men weinig fiducie in een positief resultaat. Daar komt nog bij dat de minister van Onderwijs, mevrouw van Engelshoven (D66) heeft aangekondigd dat de regering met een wijzigingsontwerp zal komen om de obstakels in de wet tegen de invoering van het Engels als voertaal op de universiteiten te verwijderen.

Hoewel er op papier nog enige hoop is dat wetswijzigingen om het Engels te bevorderen in de Tweede en Eerste Kamer worden tegengehouden weten we uit het verleden dat veel politieke partijen in de beslissende fase toch overstag gaan. Taalverdediging denkt dat de huidige universiteiten een verloren zaak zijn en ziet voor het BON en anderen een taak weggelegd om een Nederlandse universiteit te stichten.

In het blad van Taalverdediging staan verder artikels over taalkwesties uit Nederland (inclusief Friesland), België en Zuid-Afrika. Met o.a.; een opsomming van taalkwesties in de kroniek taalstrijd over de eerste helft van 2018, Taalverdediging vanaf de Friese kant bekeken over het de status van het Fries, de verengelsing van onze hoofdstad en luchthaven Schiphol, berichten uit het Zuiden over Zuid-Afrika én nog talloze andere opmerkingen en berichten.

Frans gerecht onderwerpt Marine Le Pen aan een psychiatrisch onderzoek

Wie dacht dat het niet gekker kon in onze prachtige, multiculturele samenleving, is er aan voor de moeite.

De onderzoeksrechter bij ‘le Tribunal de grande instance’ in Nanterre, besliste om Marine Le Pen aan een psychiatrisch onderzoek te onderwerpen.

Volgens het gerecht van Nanterre – velen zijn er lid van het zeer linkse ‘Syndicat de la magistrature’ – heeft Marine misschien wel een vijs los omdat ze in maart jl. afbeeldingen van executies van IS (DAECH in Frankrijk) tweette. Datzelfde gerecht van Nanterre vroeg toen de opheffing van haar parlementaire onschendbaarheid, en verkreeg die ook. Hetzelfde overkwam volksvertegenwoordiger Mtr Gilbert Collard (RN), die diezelfde beelden verspreidde.

De vrouwelijke onderzoeksrechter, die deze beslissing nam, beroept zich op artikel 704-47 van het strafwetboek. Daarin staat dat personen die gewelddadige beelden verspreiden, die ook minderjarigen kunnen zien, aan een psychiatrisch onderzoek kunnen onderworpen worden. Hier wordt de wet echter misbruikt om politieke partijen te muilkorven. Het gaat immers nooit ver genoeg voor de verziekte geesten van het establishment. Want is het niet de taak van volksvertegenwoordigers, om het volk in te lichten over zaken die de leugenmedia verzwijgen en verdoezelen?

Wees er maar zeker van dat het gros van de Fransen dit NIET neemt en dat het wankelend regime van Macron – hij geniet nog amper het vertrouwen van 19% van de bevolking – nog dieper zal zakken.

Daarmee schieten ze gegarandeerd in eigen voet.

Maar intussen riskeert Marine Le Pen een gevangenisstraf van 3 jaar en een boete van 75.000 €.

Ze liet wel weten niet te zullen ingaan op dit gemanipuleerde onderzoek.

Aux armes, citoyens ! Het is hoog tijd!

[VIDEO] Dries (Schild & Vrienden) slaat hard terug: “VRT manipuleert, dit is een trial by media!””

Dries Van Langenhove werd door de VRT afgeschilderd als hét grootste gevaar voor onze maatschappij. Een Pano-reportage moest zijn ‘seksisme, racisme en antisemitisme’ bewijzen. Hij werd van de ene dag op de andere persona non grata aan de UGent. Zijn kameraden werden van de N-VA-lijsten geschrapt. De Vlaamse Jeugdraad gooide vier van zijn vrienden uit het bestuur. Kranten, magazines en nieuwsstations lieten de Champagnekurken knallen, immers de grootste neonazi-fascist van het Westelijk halfrond was ontmaskerd, Schild & Vrienden moest eraan geloven!

Maar we zijn nu een tijdje verder en ondanks alle heisa draait de wereld nog steeds rondjes en blijven de maatschappelijke problemen wat ze zijn: illegalen die in onze straten met elkaar op de vuist gaan al dan niet met (vuur)wapens, criminele asielzoekers worden door de overheid losgelaten op de bevolking en de oplossingen voor problemen veroorzaakt door ‘transmigranten’ blijven dezelfde: het sluiten van parkings en parken. De grenzen blijven ondertussen wél wagenwijd openstaan. Maar, de media en linkse politici – helaas aangevoerd, zo leek het wel, door de N-VA – hadden een zondebok gevonden en dat bezorgde hen een orgasme zoals ze er maar zelden één hebben gehad.

En is Dries nu ‘verslagen’? Werd Schild & Vrienden met de grond gelijk gemaakt? Is het ‘rechtse gevaar’ geweken – of de ‘extreemrechtse olievlek’ volgens een bepaalde krant? Op al deze vragen is het antwoord simpel: neen! Volmondig neen, ofte njet, non, nein, nog niet bijna! Schild & Vrienden verdubbelde het aantal volgers op Facebook en Dries bereidt zich voor op juridische stappen tegen de programmamakers van Pano. Onze huisjurist maakte op zijn beurt al brandhout van de leugens en halfslachtige, niet bewezen verdachtmakingen van de VRT aan het adres van Dries en zijn Vrienden.

Bovendien was en blijft de verontwaardiging over de aard – inderdaad, niet over de inhoud – van de reportage zo groot bij heel wat mensen dat zelfs een Montasser AlDe’emeh Dries opzocht om persoonlijk te weten te komen wie Dries is, wat hij nu precies wil en waarom. Maar goed, het is wat het is en Schild & Vrienden zouden Schild & Vrienden niet zijn, mochten ze de camera niet ter hand nemen om Dries de tegenaanval te laten openen op de VRT. Dries weerlegt met verve een aantal zaken die beweerd én getoond werden tijdens de beruchte Pano-reportage en toont aan hoe de VRT meesterlijke pogingen onderneemt om hem af te schilderen als de duivel in hoogsteigen persoon.

Gewoon kijken en delen:

Inmenging Amerikaanse verkiezingen door Google

Als er dan van inmenging al sprake was in de Amerikaanse presidentsverkiezingen van 2016, dan kwam die niet zozeer van de Russen, zoals ons wordt voorgehouden, maar wel van de internetreus Google. De kopstukken van Google hebben altijd volgehouden geen partij te kiezen, hoewel ze duidelijk tot het politiek-correcte, progressieve en multiculturele kamp behoren. De onthullingen van de laatste dagen maken brandhout van die zogenaamde neutraliteit.

Voor alle duidelijkheid: het gaat hier niet om de beschuldigen die Donald Trump op 28 augustus aan het adres van Google uitte. Daarin ging het over favoritisme, maar nog niet over manipulatie. Uit een rapport van ‘Washington Examiner’ (10 september) kunnen we afleiden dat 90% van de donaties van het personeel van Google naar de democraten gingen. Maar het is ernstiger. Uit een verzameling van e-mails blijkt dat Google wel degelijk partij koos voor Hillary Clinton en daarbij bedrog en manipulatie niet uit de weg ging.

Uit een lange boodschap van 9 november 2016, daags na de verkiezingen, van Eliana Murillo, hoofd van de Multiculturele Marketing van Google, blijkt de betrokkenheid van Sundar Pichai, CEO van Google, vast te staan. Pichai, die over de dubbelnationaliteit beschikt (Amerikaans/Indisch) , mikte daarbij voornamelijk op de vele latino’s in de VS, waarvan hij overtuigd was dat het potentiële Clinton-kiezers waren.

Tweede betrokkene was de ‘Duitser’ Philipp Schindler, een van de belangrijkste vice-voorzitters van het concern. Eerst en vooral riepen ze de kiezers op om massaal hun stem uit brengen (voor Clinton uiteraard). Vervolgens bestonden de ‘inspanningen’ van Google erin om de zoekmachine danig te manipuleren dat men automatisch in democratisch vaarwater terecht kwam. Negatieve berichten over Hillary Clinton werden zo goed als onvindbaar.

Maar oh Gruwel, hun haring braadde niet. De latino’s stemden verdeeld, 29% zelfs voor de duivel in persoon, Donald Trump. De hoop maakte plaats voor woede en ontgoocheling…..

Washington Examiner:

Emails show Google executive discussing effort to encourage Latino vote, surprised so many voted for Trump.

In de Verengde Staten zijn dat uiteraard ernstige strafbare feiten. We wachten dan ook op een uitgebreide bijdrage van Björn Soenens om dat eens aan te kaarten.

In de video – via deze verwijzing – is duidelijk te zien hoe treurig, angstig, ontgoocheld en woedend de Google medewerkers zijn, na de verkiezing van Donald Trump. Het bewijst duidelijk hoe betrokken ze waren in de Amerikaanse verkiezingen.

PVDA steunt Venezuela voluit op partijfeest ‘Manifiësta’, Peter Mertens liegt – alweer

Terwijl de staatszender jacht maakt op foute grapjes van Vlaamsgezinde studenten, bouwt één van Belgiës gevaarlijkste politieke formaties zich geruisloos verder uit.  De PVDA is een als een sekte georganiseerde partij, die fan is van communistische dictaturen als Noord-Korea, Cuba en Venezuela.  PVDA-infiltratie van de rode vakbond FGTB/ABVV leidde al mede tot de sluiting van grote autofabrieken in Brussel, en zorgde ervoor dat zeker de FGTB algemeen als extremistisch wordt beschouwd.  Naar buitenuit wil de PVDA ‘gematigd’ overkomen, intern kan het niet extreemlinks genoeg zijn.  Onlangs liep het weer helemaal fout tijdens ‘Manifiësta’, het PVDA-partijfeest dat om graairedenen geen ‘partijfeest’ mag genoemd worden. Daar bezong een gast van de PVDA de dictatuur van Maduro, die al tientallen doden heeft gemaakt en het land in een economische puinhoop heeft veranderd.

 

Lege winkelrekken in het failliete socialistische Venezuela.

De gast in kwestie was Pablo Sepulveda Allende, en stond op het festival geprogrammeerd als ‘boeiende getuige van het neoliberaal beleid dat in Chili werd doorgevoerd sinds de staatsgreep’.  Pablo Allende is echter ook in dienst van het criminele rode regime in Venezuela, en zong dus vrijwel uitsluitend de lof van dat land.

Pijnlijk voor de PVDA, want de partij wil zich ‘gematigd’ voordoen.  En zelfs linksen zijn het er doorgaans over eens dat je nu niet echt met het dictatoriale socialistische regime van Venezuela wil geassocieerd worden.  Met wat moorden en folteringen tegen de rechtse oppositie heeft de PVDA geen problemen, maar erger is dat Maduro in Venezuela weer eens gedemonstreerd heeft tot welke sociaal-economische catastrofe het socialisme altijd leidt: het land is potentieel schatrijk door zijn olie, maar de economie is gecrasht, de winkels zijn leeg en miljoenen Venezolanen zijn van armoede en honger naar de buurlanden gevlucht.  Socialisme werkt immers nooit, nergens.

Miljoenen Venezolanen ontvluchten de ramp die het socialistische bewind in hun land veroorzaakt heeft.

PVDA-Voorzitter Peter Mertens voelde zich dan ook verplicht weer wat afstand te nemen: men zou zich ‘distantiëren’ van het regime van Venezuela.  Flauwekul, natuurlijk.  Recent verscheen nog op de nationale PVDA-facebookpagina een steunbetuiging aan Maduro en Co.  En via Google kan je ook eenvoudig een artikel terugvinden dat verscheen in het PVDA-partijblad Solidair in augustus 2017 waar uitgebreid de lof van Venezuela gezongen wordt.  De lege winkelrekken zijn, hoe kan het ook anders, niet de schuld van de socialisten, maar van een grote samenzwering:  ze maken ‘deel uit van een strategie van sabotage door privé-operatoren die de distributiecircuits in handen hebben.’  Tja.

En passant legt Mertens in De Morgen een verklaring af die hem nog zuur kan opbreken:  ‘Wel krijgt de partij op voorhand de lijst met sprekers voorgelegd. Dat waren er dit jaar 350.’  Manifiësta, moet u weten, is het jaarlijkse PVDA-partijfeest.  Daar wordt ter plekke ook geen geheim van gemaakt: overal vlaggen en banners van de PVDA, iets drinken op de ‘PVDA Beach’, kennismaken met de kandidaten op de ‘PVDA-Plaza’, en de slottoespraak door PVDA-voorzitter Peter Mertens.  Maar in de boekhouding die de PVDA jaarlijks bij het parlement moet indienen (in ruil voor de overheidsdotatie) is van Manifiësta geen spoor te vinden.  Om het uit de boeken te houden, wordt het immers voorgesteld als een ‘onafhankelijk festival’;  Naar goede PVDA-gewoonte kan het daardoor wellicht links en rechts wat subsidies meegraaien.

Maar een ‘onafhankelijk festival’ waarvan de sprekerslijst vooraf door de PVDA wordt nagekeken en geautoriseerd?  Dat doorprikt de eigen leugen:  Een partijfeest is geen ‘onafhankelijk festival’.  En dus moeten ook alle subsidies eraan terugbetaald worden.

Over subsidies gesproken:  het is zelfs mogelijk, dat de fan van Maduro op uw kosten naar België is gehaald om voor de PVDA op Manifiësta te spreken.  De man dook immers op als gast in de ‘tent van INTAL’, zo meldt De Morgen.  INTAL staat voor ‘internationale solidariteit’, en is van oudsher het vehikel waarmee de PVDA overal subsidies voor ontwikkelingshulp probeert te graaien. Een interview met de Venezuelafan lees je hier op hun website.      Achter de naam INTAL gaat de VZW ‘Globalize Solidarity’ schuil, die Belgische gelden voor ontwikkelingshulp graait, om er de PVDA-agenda mee te dienen.  In typisch links jargon heet dat dan:   ‘Globalize Solidarity (GS) neemt vormingsinitiatieven om de solidariteitscampagnes, het bewegingswerk en de netwerking van de ledenbewegingen intal en Initiatief Cuba Socialista (ICS) te ondersteunen. Een deel van deze initiatieven kaderen binnen het DGD-programma van Geneeskunde voor de Derde Wereld vzw (G3W), waarmee GS een samenwerkingsverband heeft.’  Een kluwen van PVDA-graaiclubs dus om belastinggeld voor ontwikkelingshulp binnen te rijven, waar geen enkele ambtenaar nog klaar in ziet; en dat is net de bedoeling.

Intussen kan je op de website van de PVDA nog steeds de aankondiging lezen van een vrij recente ‘Dag van Solidariteit met Venezuela’.  Maar volgens Peter Mertens ‘distantieert’ de PVDA zich dus van dat regime.  Yeah, right.

Vakbonden heropenen heksenjacht op VB’ers: ABVV sluit VB’er uit – die al lang geen VB’er meer is

Het ABVV is, als één van de drie monopolievakbonden in België, één van de rijkste verenigingen van het land. Ze zit bovenop een miljardenkas, volgemest met geldstromen uit belastinggeld allerhande. Ze heeft een immense kantorennetwerk, duizenden vrijgestelden en zwemt in het geld. Maar leidt zoiets tot efficiëntie? Niet echt. Zopas heeft een inwoner van Malle, Pieter Van Boxel, een hysterische brief ontvangen van het ABVV, om hem te melden dat hij wordt uitgesloten omdat hij verkiezingskandidaat was voor het Vlaams Belang in… 2012. Zes jaar geleden. Zolang heeft het geduurd voor het ABVV om dat te ‘ontdekken’.

Intussen is er één en ander veranderd; niet in het minst het feit dat de betrokkene, Pieter van Boxel, intussen het VB verlaten heeft en met een eigen lijst naar de gemeenteraadsverkiezingen trekt. Heel Malle weet het, het stond in alle kranten. Alleen het ABVV weet het niet.

Er kan dus gelachen worden met deze brief, de achterliggende praktijk is schandelijk. Uitsluiting uit de vakbond brengt sommige mensen vooral praktisch en administratief in de problemen. Na de gemeenteraadsverkiezingen in 2012 gingen de drie monopolievakbonden over tot het massaal uitsluiten van mensen die kandidaat waren geweest op de lijsten van het Vlaams Belang. Dat wordt ‘verantwoord’ met een berg ideologisch geraaskal, zoals je hoger kan lezen. Een schande, omdat de drie bonden van hun bevriende partijen het monopolie op vakbondsactiviteit hebben gekregen, en daarvoor elk jaar fortuinen aan belastinggeld krijgen. Maar ook omdat de antidiscriminatiewet elke discriminatie op basis van ideologische overtuiging verbiedt.

Tegen die uitsluitingen werd ten strijde getrokken door de ‘vakbondscel’ van Marie-Rose Morel, met opmerkelijke successen: zo moesten de Fondsen voor Bestaanszekerheid, beheerd door de bonden, hun discriminatie tegen niet-gesyndiceerden beëindigen, wat hen miljoenen euro’s kostte. Door het vertrek van Morel bij het VB, en de daaropvolgende zware electorale nederlaag, viel de juridische strijd echter zo goed als stil.

Is deze late uitsluiting van een kandidaat uit 2012 een voorbode van het feit, dat de drie monopoliebonden na de verkiezingen hun repressie tegen VB-kandidaten in 2018 willen herhalen? Daar lijkt het wel op. Het ziet er dus naar uit, dat ook het VB zich zal moeten voorbereiden op een nieuwe ronde van juridisch verzet tegen deze brutale wanpraktijk.

Want stel u even voor dat Viktor Orban of Vladimir Putin hetzelfde zouden doen: mensen, die kandidaat zijn op de lijst van de oppositie, laten schrappen als lid bij vakbonden die verbonden zijn met de regeringspartij en van hen een monopolie en massale overheidssteun krijgen. Het Europees parlement zou te klein zijn om de verontwaardiging uit te schreeuwen over zoveel ‘machtsmisbruik’, ‘autoritair optreden’, ‘intimidatie van de oppositie’ en ‘hinderen van vrije verkiezingen’. Maar in Belgistan mag alles, zolang het maar gericht is tegen Vlaams-nationalisten.

« Oudere berichten