Universiteit Gent voert islamhetze bij NIKE: ‘Mag personeel wel genoeg bidden tijdens de werkuren?’

Het bedrijf NIKE is bij iedereen welbekend: de fabrikant van sportschoenen met het kenmerkende logo is zeker in deze dagen van voetbalgekte overal present.  Maar vanuit het bedrijf bereikte ons wel een heel opmerkelijke melding:  een team van de Universiteit Gent is er begonnen aan een totaal onwetenschappelijke spokenjacht naar ‘racisme’ in het bedrijf, en maakt van de gelegenheid misbruik om hetze te voeren voor de islamsekte:  ‘Krijgt personeel van vreemde afkomst wel genoeg mogelijkheden om te bidden tijdens de werkuren, om de uurroosters aan te passen tijdens de Ramadan, om halal te eten, om een hoofddoek te dragen, en worden racisme en discriminatie wel genoeg tegengegaan?’  Personeelsleden wordt gevraagd om de nummer van hun personeelsbadge in te vullen; de beloofde ‘anonimiteit’ is dus onbestaande.

De Universiteit Gent heeft blijkbaar een pseudo-wetenschappelijk ‘onderzoek’ opgezet in samenwerking met de directie van NIKE, waaraan NIKE-personeelsleden gevraagd wordt mee te werken.  Ze moeten een vragenlijst invullen, en anonimiteit wordt beloofd, maar is in werkelijkheid onbestaande, want personeelsleden moeten het nummer van hun personeelsbadge invullen.

De vragen die dan komen, verraden een louter politieke linkse agenda, en zijn totaal onwetenschappelijk.  ‘Doet NIKE voldoende inspanningen voor collega’s van vreemde afkomst’, zo klinkt het.  Het vooropgestelde dogma is dus: NIKE moet inspanningen doen voor vreemde collega’s.  Terwijl men in een vermeend wetenschappelijk onderzoek fundamenteel ook de kans zou moeten hebben om te antwoorden: ik vind als Vlaming dat een bedrijf als NIKE dat gevestigd is in Vlaanderen hoegenaamd geen inspanningen moet doen voor collega’s van vreemde afkomst.  Het zijn integendeel die vreemde collega’s die een inspanning moeten doen om zich volledig te assimileren, en NIKE moet iedereen gelijk behandelen, zonder uitzonderingen.  Maar dat antwoord wordt niet als mogelijkheid voorzien.

En dan volgt de politieke agenda van de UGent:  Doet NIKE wel genoeg inspanningen om allochtonen toe te laten om te bidden tijdens de werkuren, om uurrroosters aan te passen tijdens bv. Ramadan, om halal te eten, om een hoofddoek te dragen, en worden racisme en discriminatie wel genoeg tegengegaan?  Ook hier ontbreekt weer de wetenschappelijk noodzakelijke antwoordmogelijkheid:  ik vind dat NIKE hoegenaamd geen inspanningen daarvoor moet doen, en iedereen gelijk moet behandelen, zonder speciale voorrechten.

Ook een vraag naar bestrijding van ‘racisme en discriminatie’ is volstrekt onwetenschappelijk, aangezien die begrippen niet gedefinieerd worden.  Het probleem is nu net dat volgens elke moslim het niet mogen bidden tijdens de werkuren racism of discriminatie is – terwijl in Vlaanderen in bedrijven nu eenmaal voor niemand tijd wordt vrijgemaakt voor religieuze activiteiten, en dat dus niks met ‘racisme’ of ‘discriminatie’ te maken heeft.

Mochten wij personeel van NIKE zijn, wij zouden duidelijk weigeren hieraan mee te werken, met als mededeling: aangezien hier het nummer van de personeelsbadge gevraagd wordt is dit het verzamelen van gevoelige persoonsinformatie over mijn politieke en filosofische meningen en overtuigingen, en dat is door de privacywetgeving verboden.

In een ver verleden waren universiteiten bolwerken van wetenschappelijke kennis, waar de dogma’s van de samenleving – waaronder zeker die van de kerk – getoetst werden aan de realiteit aan de hand van onderzoek, studie en experimenten.  Net als in de VS zijn ook onze universiteiten echter verworden tot broeinesten van politiek-correct links geneuzel, waarbij anti-wetenschap tot norm verheven wordt.  Een recent voorbeeld was het politieke extreemlinkse pamflet voor open grenzen, ondertekend door alle universiteitsrectoren.  De kuddegeest en de linkse denkdwang overheersen, helaas.

Personeel van NIKE kan ons steeds verder zijn mening doorsturen via PM op onze facebookpagina, wij garanderen volledige anonimiteit.

Toespraak van manager Mark Rutte in het Europees Parlement

Afgelopen woensdag sprak de Nederlandse minister-president Mark Rutte in het Europees Parlement te Straatsburg, dat was als onderdeel van een reeks aan redevoeringen van de leiders uit de afzonderlijke lidstaten. Die op deze wijze met de Europese parlementsleden kunnen spreken en aan hen een visie kunnen voorleggen. De titel van Rutte zijn voordacht was; een afspraak is een afspraak; een unie van regels in een weerbarstige wereld. Het verhaal bevatte echter geen toekomstvisie van een staatsman, maar zoals we van Rutte gewend zijn enkel punten waarop we moeten letten, iets dat eigen is aan de handel en wandel van een manager.

Wat op viel is dat Rutte een aantal zaken noemde waarop volgens hem de Europese Unie zich zou moeten richten. De euro, migratie, controle buitengrenzen, de collectieve veiligheid en het klimaat. Hierbij zouden volgens de Nederlandse MP alle lidstaten groot belang hebben en dit zou dan ook goed vanuit een Europese Unie kunnen worden geregeld. Geen oproep aldus voor het verlaten van de natiestaat, maar verder gaan met samenwerken op specifieke onderwerpen.

Dat dit goed kan binnen het verband van de Eurpese Unie, zou volgens Rutte zichtbaar zijn geworden bij de migratiecrisis van 2016, toen volgens hem in samenwerking tussen lidstaten dit goed is opgelost. De EU zou daarbij de grenzen hebben beschermd en een grote rol hebben gespeeld in de ‘oplossing’. Helaas voor hem waren het juist individuele lidstaten als Hongarije en Oostenrijk die hiervoor hebben gezorgd en dit met behoorlijke tegendruk vanuit de Europese Unie.

Het meest opvallende gedeelte in zijn toespraak zijn de aanvallen gericht tegen Rusland. Het land wordt door Rutte van alles aangewreven, zoals verantwoordelijkheid voor het neerhalen van de Malaysia Airlines Flight 17 in 2014, een negatieve rol in Syrië en het zich ‘distantiëren’ van de westerse landen. Dit heeft er ongetwijfeld mee van doen dat ook Rutte een Atlantische geloofsfanaticus is en dan ook ‘zo dicht mogelijk wil blijven samenwerken met de V.S.A.’.

Als kern van het verhaal blijven vooral Ruttes liberale wortels overeind, met zijn nadruk op de vrije markt. Ontluisterend blijft het ontbreken van een gedegen politieke visie, als het over pak ‘em beet vraagstukken aangaande demografie en het financieel systeem gaat. Hoewel het natuurlijk zo is dat een manager over dergelijke zaken helemaal niet gaat.

Sam Van Rooy stelt boek voor tegen islamisering

In Antwerpen stelde Vlaams Belang-politicus Sam Van Rooy (33) deze week zijn boek voor tegen islamisering, onder de titel: ‘Voor vrijheid dus tegen islamisering.’  Het werd een opmerkelijk succes, met een bomvolle zaal, 250 ter plekke verkochte boeken, uitgave door de intussen gevestigde uitgeverij van Doorbraak, en veel aandacht van de leugenpers.  Het eerste deel van de boodschap van Sam, een oproep tot verzet tegen de islamisering, sluit naadloos aan bij wat andere VB-auteurs de voorbije decennia hebben neergeschreven.  Het tweede deel van de boodschap is echter grondig nieuw:  één van opening naar hier verblijvende allochtonen, op voorwaarde dat zij de islamisering (en eigenlijk de islam) afwijzen.

Het nieuwe boek van Sam Van Rooy kan niet los gezien worden van een dubbele context: enerzijds het werk van Sams vader, Wim van Rooy; en anderzijds de rol van Sam Van Rooy als coming man binnen het (Antwerpse) Vlaams Belang.

Wim Van Rooy publiceerde in 2015 een vuistdikke turf: ‘Waarover men niet spreekt. Bezonken gedachten over postmodernisme, Europa, islam’.  Dat werk groeide al snel met een indrukwekkend verkoopcijfer uit tot een standaardwerk met gefundeerde kritiek op de islam als anti-Westers, totalitair systeem; het is opmerkelijk, dat het zelfs lovende woorden kreeg van mensen als een Etienne Vermeersch, die de voorbije decennia vooral opvielen met een virulente haat tegenover het toenmalige Vlaams Blok.

Het boek kreeg bovendien cultstatus, toen het aanvankelijk zou uitgegeven worden door Karl Drabbe bij uitgeverij Pelckmans;  daar besliste men echter niet te publiceren, en Drabbe op de koop toe te ontslaan.  Die neemt nu subtiel wraak door het boek van Wims zoon Sam alsnog uit te geven, maar dan als verantwoordelijke bij de uitgeverij van Doorbraak.

Sam omschrijft zijn boek als een wat ‘meer leesbare’ versie van het standaardwerk van zijn vader, en brengt aan de hand van talloze concrete voorbeelden van islamisering een boodschap in dezelfde lijn:  de islam is veel meer dan een godsdienst, en eigenlijk een totalitaire ideologie, die net als nazisme of communisme een bedreiging vormt voor ‘onze westerse manier van leven’ door steeds meer en vaker de regels van islam en sharia op te dringen.  In het rijtje van bedreigde waarden vermeldt Sam de vrijheid van meningsuiting, de vrijheid om een godsdienst (en dus ook de islam) te verlaten, de vrije beleving van homosexualiteit en de verworvenheden inzake gelijkberechtiging van vrouwen.

In de uiteenzetting werd sterk de nadruk gelegd op wat moslims en ex-moslims, of allochtonen uit minderheden in landen met een grote moslim-aanwezigheid, te zeggen hebben.  Noord-Afrikanen, Arabieren, Indiërs, leden van christelijke en andere minderheden in het Midden-Oosten: we moeten ze veel meer lezen, hun geschriften en opiniestukken veel meer verspreiden, veel meer naar hen luisteren, en vooral: geloven wat zij te zeggen hebben, aldus Sam Van Rooy.  Want heel vaak zeggen zij: islamcritici in het Westen hebben gelijk, en gaan zelfs nog niet ver genoeg in hun afwijzing van de islam.

Meteen werd de daad bij het woord gevoegd, en werden diverse mensen van allochtone herkomst op het podium gehaald.  Een Vlaams Belang’er die bij een boekvoorstelling het podium vrijwillig deelt met Surinamers, Arabieren en Noord-Afrikanen:  het is een beeld dat toch wel behoorlijk nieuw is.  En het leidde inderdaad tot opmerkelijke getuigenissen.  ‘ Mijn land was vol van kleur, muziek, levenslust en blijheid’, zo hoorden we vertellen.  ‘Toen de islam kwam, werd het een woestijn.’

Niet iedereen staat te juichen bij alle standpunten van Sam Van Rooy; vooral zijn verdediging van de staat Israël en de veroordeling van de Palestijnen vallen slecht bij de ‘traditionele’ nationalisten.  Daar staat tegenover dat Sams betoog bij de boekvoorstelling indruk maakte door de integriteit ervan.  ‘Ik lig hiervan ’s nachts wakker’, aldus Sam. ‘Het is 5 na 12 en we moeten in actie komen voor ons land, en we moeten alle bondgenoten aanvaarden die we kunnen vinden.’

Zijn boek werd uitgegeven bij Doorbraak en is hier te bestellen.           

Zowel N-VA als Vlaams Belang willen pushbacks en opvang in eigen regio, Tom Van Grieken nuanceert echter “stoere woorden” van N-VA

Eerder deze week werd in het Europees parlement gedebatteerd over de vluchtelingencrisis waaraan maar geen einde lijkt te komen. En waar gedebatteerd wordt, vallen soms rake klappen. Migratiedebatten vinden we bovendien erg leuk en volgen we dan ook met graagte. Beloftes en dreigende taal zijn immers niet weg te denken. De mannen onderscheiden er zich van de postkaarten.

Zo hadden we de ondervoorzitter van de N-VA, Sander Loones, die de Europese parlementsleden er op attent maakte dat “Pushbacks, opvang in eigen regio en strikte limieten noodzakelijk zijn om mensenhandelaars te kraken.” Applaus vanwege onze redactie voor zo’n nuchtere vaststelling. Maar dat was nog niet alles: “Louter spreiden van migranten en vluchtelingen in Europa zal nooit de totaaloplossing bieden.” Boem. Paukeslag! Zum Wohl voor deze N-VA’er.

Maar er moest ons toch een vraag van het hart die ons te binnen schoot na deze prachtige les in globale crisisbezwering. Gewoon. Voor de zekerheid. En omdat we niet graag met vragen blijven zitten. Want al die woorden, wat betekenen die zonder de daaraan gekoppelde daden? En dat vroegen we rechtsreeks – via Twitter weliswaar – aan Europees parlementslid Loones.

Sander kent zijn wereld, is een beleefd man, gaf vrijwel meteen antwoord en treedt bovendien deels onze verzuchting bij: “… wordt aan gewerkt …”

Nou. Dat kon ons inziens beter. Met dat antwoord namen we dan maar contact op met Tom Van Grieken, de voorzitter van de migratiepartij bij uitstek. Op de Madou – alwaar de VB’ers met nog enkele dapperen volgehouden werken aan de gestage klim naar de top, die momenteel nog steeds overtuigend in handen is van de partij van De Wever en Co, vielen ze enigszins van verbazing van hun bureaustoel: “Zoals bekend, is het Vlaams Belang al lang een uitgesproken voorstander van opvang in eigen regio en pushbacks. Dat ook de N-VA zich ondertussen voorstander verklaart van pushbacks mag verbazen, aangezien deze regering met N-VA-minister Vandeput Belgische marineschepen naar de Middellandse Zee stuurt om net het omgekeerde te doen van wat de N-VA beweert te willen. Lees: niet om de illegale immigratie naar Europa te stoppen, maar net om ze te faciliteren.

En wat dan met de bewering dat ons land eerder een eindbestemming is dan een transitland? Want daar heeft Loones zonder twijfel een sterk argument in handen. TvG: “Dat landen zoals Hongarije en Italië voornamelijk doorreislanden zijn en België een land van bestemming, valt natuurlijk niet te ontkennen. Ik zou zelfs zeggen: onder deze regering is België meer dan ooit een land van bestemming voor immigratie vanuit alle windstreken geworden. Alleen al in de eerste twee jaar van deze legislatuur kwam liefst 12 procent meer immigranten dit land binnen dan onder Di Rupo. Ondertussen zit ook het totale aantal asielaanvragen in de lift (+17 procent). Tegenover de bewering van Theo Francken dat het aantal ‘eerste asielaanvragen’ lichtjes daalt, staat de vaststelling dat het aantal ‘eerste asielaanvragen’ in de EU in de eerste maanden van dit jaar niet ‘lichtjes’, maar met 29 procent daalde! (bron: Eurostat)”

Ho ho! Wacht even, want België is dus een eindbestemming, maar niet als enige in de Europese Unie natuurlijk. En daar vergeet Sander Loones even op te wijzen lijkt ons. De reden voor dat bewust stilzwijgen ligt volgens de jonge Van Grieken voor de hand: “Er zijn in Europa inderdaad nog andere landen van eindbestemming, zoals bijvoorbeeld Denemarken en Oostenrijk. Het verschil met België is evenwel dat daar ondertussen op woorden ook daden zijn gevolgd. In eigen land dienen de vele stoere woorden voor de televisiecamera’s enkel als rookgordijn om het uitblijven van daden en resultaten op het terrein achter te verbergen.

Geen woorden maar daden blijken de toverwoorden. De échte verandering is nog niet voor meteen, maar we blijven hopen. En wie die verandering verwezenlijkt maakt voor ons niet uit. Als het maar verandert!

Sint-Niklaas: ‘Allah Akbar’-brullende moslimextremist opgepakt dankzij lezer REACT

Honderden moslimterroristen uit België hebben gevochten in Syrië, maar worden door de lakse CD&V-NVA-MR-regering ongestraft losgelaten in onze straten, zelfs als ze veroordeeld zijn.  Ze krijgen zelfs dagjes verlof uit de gevangenis, waarna ze burgers en agenten vermoorden, zoals recent in Luik…  Het leidt tot steeds gevaarlijkere situaties in onze straten, en het gevaar is overal.  Gisterenavond werd een lezer van REACT geconfronteerd met een Allah Akbar-brullende moslimextremist, zomaar op een plein in de stad Sint-Niklaas.

We kregen van hem volgend relaas:

Hallo REACT, ik lees al lang jullie site en wil jullie toch wel even verslag doen van wat ik gisteren heb meegemaakt.  Gisterenavond rond 20 uur ging ik op bezoek bij vrienden in Sint-Niklaas.  Ik parkeerde mijn auto aan het Sint-Jansplein.  Daar wonen in de buurt wel wat allochtonen, maar het is hoegenaamd geen concentratiebuurt;  het is een groot groen plein, met een parkje met speeltuigen ernaast, en er staat een kleuterschool en eerder begoede woningen.

Nauwelijks was ik uitgestapt of ik hoorde op het plein een enorm gebrul.  Tot mijn verbazing stond daar een moslimextremist van zowat 23 jaar, van kop tot teen uitgedost in het uniform van Islamitische Staat:  gevechtslaarzen, lange zwarte broek, donkere T-shirt, krullend haar en donkere baard.  Hij voerde daar gevechtsoefeningen uit: met karatetrappen in de lucht, en hakkende armbewegingen.  Daarop volgde een luid ‘Allah Akbar’.  De aanblik was die van pure haat, agressiviteit en bloeddorst.

Hij had mij niet gezien, maar kreeg toen een jong meisje in het oog dat met de fiets voorbijkwam.  Hij liep erheen, tot op het voetpad, en brulde haar dan allerlei verwensingen toe.  Allicht vond hij een fietsend meisje zonder hoofddoek heel erg storend.  Het meisje fietste verschrikt weg.  Dat volstond wel voor mij, en dus belde ik de politie met de melding dat een soort terrorist-lookalike Allah Akbar stond te brullen.  Toegegeven, binnen de 10 minuten stonden ze er al, en namen hem mee.

Eind goed, al goed, denk je dan, tot je je de bedenking maakt dat dit soort moslimgekken nu dus overal op onze straten en pleinen rondloopt.  Dit zijn tikkende tijdbommen, het gevaar is overal.  Wat als je dochter of je vrouw door zoiets wordt aangevallen?  Ze hebben amper verweer.  En wat als hij morgen met een mes, een auto, een vrachtwagen naar één van de vele zomerfeesten en festivals trekt, die nu gaan beginnen?  De regering doet niks, het gerecht is laks, we zijn dus gewoon loslopend wild, en de Vlamingen zijn niet voorbereid.  De controles aan de ingangen van koopcentra, de militairen bij de ingang van de parkings van Zaventem:  ze zijn allemaal alweer weggehaald, men denkt dat het gevaar geweken is…  Een gevaarlijke illusie.  Ik hoop dat ik ongelijk heb, maar ik vrees dat het een lange, gevaarlijke zomer wordt.’

(De foto is niet die van de moslimzot uit Sint-Niklaas, maar van een IS-oorlogsmisdadiger die er vrijwel 100% op lijkt.)

(VIDEO) Midzomer in Finland; toerismebureau lokt mensen met heidense viering

Het is een vraag voor iedereen zo om de zoveel tijd. Een weekeindje weg, maar waar naar toe? Moderne kunst van opgestapelde fietsen bewonderen in Amsterdam, wellicht een weekeinde naar Parijs tussen de autobranden en immigrantenjeugd doorlopen, of naar Berlijn waar de Duitse cultuur niet zou bestaan en alle (morele) grenzen weg moeten. Finland pakt het heel anders aan en lokt met een spetterende video potentiële toeristen naar het land toe, met de voorchristelijke cultuur, te weten de traditie van het midzomerfeest.

Deze viering feest vindt plaats op of omstreeks 21 juni en deze zomerzonnewende op het noordelijk halfrond luidt daar de zomer in, het is het etmaal met de langste dag en de kortste nacht, waarna de dagen opnieuw korter worden en de nachten langer en de zon op het hoogste punt staat. Het Midzomerfeest is een vreugdevol evenement, in afwachting van de oogst die op de akkers staat te rijpen.

Midzomer wordt in Finland gevierd tijdens het weekeinde na 19 juni. De tradities van de midzomerviering gaan honderden jaren terug. #wittenachtmagie

Nieuwe Italiaanse regering sluit havens voor Afrikaanse gelukszoekers

De massale instroom van zwart-Afrikaanse gelukszoekers via Italië zal door de nieuwe regering van de politieke partijen Lega en Vijf Sterren niet langer met lede ogen worden ondergaan. Afgelopen maandag werd bekend dat de regering de havens daarom voor deze illegalen dicht doet, dit in opdracht van de minister van binnenlandse zaken Matteo Salvini. Aanleiding hiervoor waren de boten Aquarius en Sea Watch 3 die volgestopt met Afrikanen zaterdag wilden aanmeren in een Italiaanse haven om hen daar af te zetten.

Italië wordt de laatste jaren nog ernstiger dan eerder het geval was overspoeld met jonge, Afrikaanse mannen die via het land in Europa proberen geld en andere materialen voor zichzelf te vergaren. Tijdens de afgelopen verkiezingscampagne liet Lega-kopstuk Salvini al weten het niet langer te pikken dat Italië wordt overlopen door illegale inwijkelingen en daarmee ook mensensmokkelaars, transport-NGO’s en hun extreemlinkse kompanen niet langer met rust te zullen laten. Hij voegt als minister dan ook direct daden bij deze woorden.

De schepen die als eerste met het nieuwe beleid van doen kregen zijn Aquarius en de Sea Watch 3. De eerste valt onder de vlag van Gibraltar en de laatste is eigendom van een Duitse NGO en vaart onder de Nederlandse vlag. Het is door een maas in de wet mogelijk om legaal mensen af te zetten in een land, maar het is dan weer illegaal om ze daadwerkelijk over de grens het land in te smokkelen. Veel van deze transportschepen pikken mensen op bij de Libische kust en zetten ze dan af in een Europese haven.

In reactie op het beleid van de Italiaanse regering kwam er grote druk van met name de Europese Commissie om toch de talloze transportschepen te laten aanmeren. Salvini hield voet bij stuk en wees erop de Europese buitengrenzen wederom te willen beschermen en dat ook andere landen migranten uitwijzen. De boten konden echter toch aanmeren in de EU, namelijk in Spanje, waar de regering aanbood om in de haven van Valencia de gelukszoekers op te vangen.

« Oudere berichten