(VIDEO) Uniek protest op Immigratietop in Marrakech door Udo Voigt (NPD)

In Marrakech wordt momenteel de beruchte VN-Immigratietop gehouden om het ‘Global Compact’ aan te nemen, de tekst die ervoor moet zorgen dat immigratie een mensenrecht wordt, en miljoenen nieuwe immigranten Europa kunnen overspoelen.  De top met staatshoofden en regeringsleiders is beveiligd als een versterkte vesting, en niemand kan er dus protesteren tegen deze onzin.  Slechts één man slaagde daar wel in: Udo Voigt, Europees parlementslid voor de rechts-nationalistische partij NPD.  ‘Immigration kills Germany’, maakte hij duidelijk voor een verbijsterd publiek van diplomaten en regeringsleiders.

Het Europese parlement met meer dan 750 leden stuurde een delegatie van slechts 10 Europese parlementsleden naar Marrakesh.  Udo Voigt slaagde erin daarin een plaatsje te verwerven, iets wat andere immigratiekritische partijen als AfD of Vlaams Belang niet lukte.

Vooraf werd Udo Voigt op het hart gedrukt dat hij vooral de ‘consensus’ van de EU-delegatie niet mocht doorbreken: die ‘consensus’ luidde natuurlijk, dat het Global Compact geweldig is en dat we vooral meer moeten benadrukken hoe positief, verrijkend en interessant voor Europa de massale toevloed van immigranten is…

Op het terrein van de Marrakesh-top werd Voigt voortdurend geschaduwd door veiligheidsdiensten en EU-personeel, maar ze konden toch niet verhinderen dat hij wel degelijk protest liet horen.  Een plakkaat werd ontvouwd met de  duidelijke tekst: ‘Immigration kills Germany’, immigratie doodt Duitsland.  De aanwezige veiligheidsdienst van de VN greep meteen in tegen de vrije meningsuiting, en verwijderde het plakkaat.

Meteen stroomden meer veiligheidsagenten toe, en drie cameraploegen die beelden hadden gemaakt van het protest, werden dictatoriaal gedwongen hun beelden te wissen.  Gelukkig was een onbekende in staat zijn beelden meteen via internet naar Duitsland door te sturen, waardoor ze niet konden gewist worden, en we deze beelden van het protest toch te zien krijgen.

Voigt werd kort aangehouden en kreeg dan bevel het terrein te verlaten.  De leider van de EU-delegatie liet al weten zeer misnoegd te zijn over zijn protest, en de kans is groot dat Voigt vanuit het Parlement ook nog sancties opgelegd krijgt.  De EU wil immers géén open debat over immigratie; wie van de politiek-correcte lijn afwijkt, moet gestraft worden.  Dat is zelfs in het Europese Parlement, dat toch een voorbeeld van vrije meningsuiting zou moeten zijn, niet anders.

Maar de stem van het volk van Duitsland, en van de vele andere Europese volkeren, was dus dankzij Voigt toch te horen op het terrein van de Marrakesh-top.  Dan zeggen wij: das war toll!

 

Zondag in Brussel: Mars tegen Marrakesh! Doe mee en vervoeg de reeds 10.000 aanwezigen

De Belgische eerste minister Charles Michel heeft vandaag naar eigen zeggen “voor de goede kant van de geschiedenis” gekozen. Dit zei hij nadat hij en een 150-tal andere regeringsleiders vanuit de hele wereld handjeklap deden teneinde het inmiddels beruchte VN-migratiepact goed te keuren. De ‘nieuwe’ Belgische regering, gesteund door links en extreemlinks, zag dat het goed was.

Maar wie het helemaal niet eens is met dit pact, Jan Modaal – die het niet ziet zitten dat nog meer vreemdelingen de trip naar Europa aanvatten om ten slotte in het sociale vangnet te belanden waar we allen veel voor moeten betalen -, ziet het met lede ogen aan. Uit verschillende peilingen, waarvan sommigen niet meer terug te vinden zijn, blijkt namelijk dat gemiddeld 80% van de Vlamingen tegen het VN-migratiepact gekant is.

Dat cijfer werd genegeerd door Michel en Co en ook de 150.000 handtekeningen die het Vlaams Belang verzamelde tegen het pact deden er voor ‘onze’ leiders niet toe. Wat plots wél van tel blijkt, zijn de 65.000 verzamelde bakfietsers die van het klimaat een absolute topprioriteit willen maken. En daar gaat Michel II dan ook werk van maken “want zo een signaal kunnen we niet negeren,” aldus de eerste minister… Geen vreemde keuze als je in rekening neemt dat hij Groen! nodig had om naar Marrakesh te kunnen vertrekken.

mtm2.jpg

Maar aanstaande zondag willen de gewone burgers evengoed een duidelijk signaal sturen naar de machtshebbers in dit land. 30.000 geïnteresseerden, 10.000 aanwezigen. Dat is de huidige balans op de evenement-pagina op Facebook voor de Mars tegen Marrakesh. De activiteit staat amper 2 dagen online, met nog een week te gaan. En ReAct ondersteunt met enthousiasme dit initiatief.

Gaan we met 65.000 duizend aanwezigen zijn zoals de hysterische groene cultuurmarxisten? Ongetwijfeld niet. Wij krijgen dan ook geen week lang propaganda op alle staatsomroepen. Wij krijgen geen gratis treinen aangeboden door de NMBS. Wij krijgen geen mooie route uitgestippeld door het Brusselse bestuur, met alle toeters en bellen die daar bijhoren. Als – en we schrijven duidelijk als – we al met 10.000 aanwezigen gaan zijn, is dit een niet te negeren boodschap voor de ploeg van Michel II en bovendien voor de N-VA die – door de weigering om Michel zonder meer naar Marrakesh te laten vertrekken – de stekker uit de regering trok.

Indien de N-VA – en hun jongeren – toch zo gekant zijn tegen dit migratiepact, verwachten wij ook grote delegaties van die partij aanstaande zondag in Brussel. Laten we voor één keer de krachten ter rechterzijde bundelen en massaal de straat opgaan tegen de uitverkoop van Vlaanderen en Europa. Momenteel is de aanvraag hangende, wat ook betekent dat de vertrekplaats nog onzeker is. Maar één zaak staat vast: zondag zien we elkaar in Brussel! Wees erbij en toon dat wij diegene zijn die aan de juiste kant van de geschiedenis staan. Een geschiedenis die wél een toekomst heeft. Een Europese toekomst met Europese normen en waarden. Tot dan!

Klik hier voor het Facebook-evenement van de Mars tegen Marrakesh. Zet je op ‘aanwezig’, deel het evenement op je tijdlijn en wees er dan ook effectief bij!

Schermafbeelding 2018-12-10 om 21.00.12

110.000 Vlamingen en Nederlanders tekenden al tegen het Marrakech-immigratiepact, gaan de politici eindelijk luisteren?

Vlaanderen: bijna 60.000, Nederland: ruim 50.000. In een democratie zouden deze indrukwekkende cijfers politiekers omver blazen, maar niet dus in ons land en bij onze Nederlandse buren. 110.000 handtekeningen werden op korte tijd behaald door het Vlaams Belang en het Forum voor Democratie om het ondertussen beruchte VN-migratiepact een halt toe te roepen.

Maar Nederland volhardt in de boosheid: daar komt een inlegvelletje met een ‘stemverklaring’ dat zal worden toegevoegd aan het pact. In België weet de N-VA ondertussen van geen hout pijlen te maken. De regering zullen ze er niet over laten vallen en zo zal ook België de reis naar Marrakech aanvatten. Dit ondanks waarschuwingen van onder andere professor arbeidsrecht Marc De Vos en het feit dat ondertussen ruim 10 landen Marrakech (extreem)links zullen laten liggen op 11 december.

Democratie is een lachtertje geworden in het ‘Westen’.  Desondanks kan je de hoop nog steeds vergroten van de misnoegde en stilaan woedende burgers door de petities te tekenen tegen het VN-migratiepact.

Nederland: https://forumvoordemocratie.nl/petities/stop-marrakesh

Vlaanderen: https://www.stopmarrakesh.com/

Wilfred – Zwarte Piet

Inmiddels zijn velen in Nederland en Vlaanderen het traditionele Sinterklaasfeest aan het vieren, ongetwijfeld met ondersteuning van leuke Sinterklaasmuziek. De Nederlandse volksmuzikant Wilfred heeft een nieuw nummer uit, om nog wat extra muziek toe te voegen aan de feestdagen. Hij steekt met zijn tekst ‘Zwarte Piet’ de veelgeplaagde figuur een hart onder de riem. Dit op de melodie van ‘Bleecker Street’, een liedje van Simon & Garfunkel. Het is hieronder te beluisteren.

[BOEK] Liever revolutie dan oorlog! door Ruud Bruijns

Het recent uitgekomen boek over de Internationale Socialistische Anti-Oorlogsliga (1931-1939) geeft nieuwe inzichten over de rol van de Liga in de periode tussen de twee grote Europese oorlogen van de 20ste eeuw. Schrijver is historicus Ruud Bruijns die bekendheid geniet vanwege zijn onderzoek over de persoon Joris van Severen en het Verdinaso. Bruijns heeft met zijn boek over de Liga een aantal interessante vondsten boven tafel weten te halen en laat met meerdere schetsen zien hoe een politieke partij, vakbond en buitenparlementaire activisme ook toen al moeizaam door een deur konden; pragmatisme tegenover idealisme, gematigd tegenover radicaal, zelfs al komen de opvattingen overeen. Daarbij gaat de historicus in zijn boek dieper in op de keuze voor het gebruik van geweld, de rol van het antimilitarisme en antifascisme in de sociaal-democratie, het falen van het internationalistisch denken en de aanwezigheid van de Liga bij de nationalistische IJzerbedevaart.

De Liga wenste voor het antimilitarisme en antifascisme de massa te mobiliseren. Alle voornemens van ‘de massa’ ten spijt, sloeg de Liga in Nederland en België nooit werkelijk aan buiten socialistische kringen. Ze was ideologisch aangesloten bij de internationale links-socialistische stroming en trachtte uit het sociaal-democratische publiek activisten te winnen die de buitenparlementaire actie genegen waren. Hoewel de Liga zich voorstond op het internationalisme bleek zelfs de taalbarrière een organisatorisch probleem en was de Liga overwegend Vlaams, de Nederlandse afdeling veel kleiner en in Wallonië minuscuul. Het internationalisme van de Liga werd zelfs binnen de sociaal-democratie gezien als een risicofactor, aangezien het leidde tot illegale hulp aan Duitse vluchtelingen in de jaren dertig en zelfs clandestiene activiteiten in Duitsland. De partijen in Nederland (SDAP) en Vlaanderen (BWP) deden er alles aan om deze grensoverschrijdende activiteiten in de kiem te smoren. Het belangrijkste onderwerp van de Liga was het anti-militarisme, de Liga profileerde zich met steun aan stakers en dienstweigeraars met een duidelijk socialistisch en anarchistisch profiel.

De Liga wilde een ‘derde macht’ worden, naast de politieke partij en de vakbond, het was een idee dat via Nederland overwaaide en in Vlaanderen omarmd werd. Binnen de sociaaldemocratie waren er traditioneel twee pijlers: de partij en de vakbond. De keuze binnen de partij om te conformeren en hiermee posten in regeringen te verkrijgen liep uit op botsingen, toen in 1935 Paul-Henri Spaak een regeringspost aanvaardde, werd hij door het Brusselse Liga-bestuur voorgedragen voor uitsluiting, aangezien het Liga-lidmaatschap onverenigbaar was met een ministerspost in de Belgische kapitalistische regering. De Liga-militant hoorde afstand te nemen van de burgerlijke partijpolitiek en voor een strijdbaar militantenleven te kiezen. Met het ‘Plan van de Arbeid’ van Hendrik de Man (1934/1935), bewoog de sociaaldemocratie weg van het antifascisme en antimilitarisme, de stokpaardjes van de Liga. Dat betekende op termijn ook een breuk met de massamobilisatie binnen de sociaaldemocratie zoals de Liga die voorstond, aangezien het doel van De Man een regeringsdeelname was. Omdat de verhoudingen ijzig geworden waren zou de Liga in het najaar van 1935 uiteindelijk uit de volkshuizen van de partij worden gezet.

Opvallend is dat men in het onderwijs van vandaag het idee meegeeft van een uniek gewelddadig fascisme in het interbellum, echter in het Belgische en Nederlandse politieke landschap waren de drie grote politieke partijen er ook niet vies van om politiek geweld te gebruiken tegen tegenstanders gedurende de verkiezingstijd. Uit Bruijns zijn onderzoek is gebleken dat de Liga een significant overwicht had ten opzichte van bijvoorbeeld het Verdinaso. De Liga slaagde er vaak in om Dinaso-propagandatochten en –vergaderingen te verstoren, terwijl Bruijns geen enkel geval heeft kunnen vinden waarbij een Liga-vergadering door rechtse tegenstanders met geweld werd verstoord. De Liga in Nederland ging actief de strijd aan met fascistische groeperingen, ondanks het feit dat de Nederlandse Liga-tak beduidend kleiner was dan de Vlaamse. Toch werd al midden 1934 het geweld – onder druk van de politieke partij – ingeruild voor het debat, als manier om het fascisme te bestrijden. En wat betreft het militaire voorkomen en optreden van de Liga? Het argument van militarisering werd tegengeworpen met het concept van ‘soldaten voor de vrede’.

In een poging om bruggen te slaan naar de jongere generatie, maar ook over de politieke scheidslijnen heen, kwam de Liga in de Nooit-meer-oorlog Federatie terecht, deze federatie nam deel aan de jaarlijkse bijeenkomst IJzerbedevaart, waar onderwerpen als pacifisme, maar ook nationalisme de boventoon voerden. De Liga had echter een langere relatie met de IJzerbedevaart dan tot op heden is aangenomen al verliep deze niet zonder problemen, in 1933 werd de Liga-werving bij IJzerbedevaart onderbroken, de colportage liep uit op een gewelddadige confrontatie met het Vlaams Verweer en deze botsing had niet van doen met het antimilitarisme. De Internationale Socialistische Anti-Oorlogsliga kende een geruisloos einde, want op het belangrijkste moment bleek ze tot niets in staat te zijn. Toen op 26 augustus 1939 de eerste fase van mobilisatie voor het leger werd afgekondigd was er niets wat de Liga hiertegen kon uitrichten en opvallend genoeg was het tevens de dag waarop de laatste editie van haar blad Het Liga Sinjaal uitkwam. Voormalige Liga-leden in Nederland en Vlaanderen speelden in de naoorlogse vredesbeweging nagenoeg geen enkele rol.

Liever revolutie dan oorlog!
Ruud Bruijns
Uitgeverij: Vrijdag
Prijs: 24,95 euro
335 blz.

Rechtse organisaties dragen met Zwarte Pieten bij aan Sinterklaasviering

Als tegenreactie op de negatieve, anti-Nederlandse propaganda en pressie zijn diverse rechtse organisaties in de weer gegaan om hun activisten als Zwarte Pieten uit te dossen en kinderen voorzien van gezellige dagen. Organisaties als Voorpost, Pegida en de Zwarte Pieten Actie, waren tijdens de intochten en de dagen erna aanwezig in het land met activisten aangekleed als Zwarte Pieten. Dit tot grote blijdschap van de Nederlandse kinderen die zich natuurlijk verheugen op Sinterklaas en zijn trouwe knecht Zwarte Piet, helemaal zoals het traditionele Sinterklaasfeest is.

Zo zijn er naast de talloze neppieten met veegjes en rare kleuren, door het huidige regime opgelegd, ook de nodige extra Zwarte Pieten doorheen het land te bewonderen. De positieve houding van de talloze activisten om tegen alle stroom in toch de Nederlandse Zwarte Piet naar voren te brengen en te verdedigen wordt dan ook overal als zeer positief ontvangen.

‘Een eerlijke kijk op geopolitiek’; verslag tweede congres GIVN

Het geopolitiek instituut Vlaanderen – Nederland (GIVN), een onafhankelijke denktank en lobbygroep, hield afgelopen zaterdag 17 november haar tweede congres in het universiteitsgebouw van Leuven met als titel ‘Een eerlijke kijk op geopolitiek’. De sprekers waren van hoog kaliber, te weten de geopoliticus Robert Steuckers, publicist Jonathan van Tongeren en onderzoeksjournalist Willy Van Damme. Zo rond de vijftig mensen waren aanwezig om de diverse toespraken aan te horen.

Jonathan Van Tongeren van de website Novini sprak over oude en nieuwe zijderoutes. Zo wist hij over de Spaanse rol hierin zoals de ontdekkingen van Columbus die nieuwe handelsroutes zocht en op zoek naar Los Indes (India) per ongeluk Amerika ontdekte. Ook de verovering van Constantinopel en de Reconquista van het Iberisch schiereiland zorgden voor hertekening van de landkaarten en nieuwe handelsroutes.

In het heden, zo liet van Tongeren weten, boort vooral China nieuwe routes aan en hanteert daarbij een meersporenbeleid met zowel routes over land als zee. Spreker maakte het publiek bekend met de nieuwe noord-oostelijke waterroute, een doorvaart voor China bovenlangs Rusland naar de Europese Unie. Middels de Trans-Siberische spoorlijn tracht men in EU de geraken, op het moment al met steun van Oostenrijk en Slovenië. Bij alle routes wordt door de V.S.A. getracht deze te verstoren, zoals bijvoorbeeld in Pakistan en Afghanistan de etnologische verschillen tegen elkaar uitgespeeld worden.

Onderzoeksjournalist Willy Van Damme stak een verhaal af over de laatste fase van de oorlog in Syrië. Van Damme omschreef Syrië in een overzicht o.a. als bakermat van de islam en Arabische beschaving, dat Damascus en Aleppo 10.000 oud zijn, de Syrische Republiek seculier en Arabisch nationalistisch is. Het land is economisch belangrijk als doorvoerland, via de Middellandse Zee over het land gaan de transporten zoal naar Irak en Saoedi-Arabië. In het verleden deden ook al imperialisten Syrië aan, volgens spreker is Israël de echte kracht achter de huidige oorlogen in Midden-Oosten, waarbij ook de Amerikaanse wapenindustrie goed profiteert. Men hanteert in het Midden-Oosten een strategie van verdeel en heers.

Na het beoordelen van documenten waaronder die uit de Amerikaanse inlichtingendienst kwam Van Damme te weten dat de Syrische opstand in werkelijkheid een goed voorbereidde oorlog is. Al-Qaeda was er dan ook vanaf het begin bij en de Europese Unie steunt deze oorlog. Zo werden er bijvoorbeeld wapens in Bulgarije gekocht die uiteindelijk in handen van de Islamitische Staat zijn terechtgekomen. Interessant was ook zeker de informatie over de Koerden, die blijken onderling enorm te verschillen; 4 talen, verschillende stammen, politieke en religieuze stromingen, over vier landen verdeeld en sommige onder hen vechten zelfs met de Islamitische Staat mee.

Spreker sloot zijn betoog af met het een overzichtskaart waarop viel te zien dat China op dit moment het grootste aandeel van de wereldeconomie in handen heeft, dit op basis van de koopkrachtpariteit, de koopkracht van verschillende landen. De Verenigde Staten van Amerika is tweede, Nederland en België elk nog geen procent. Oftewel de VSA zal niet meer de wereld alleen kunnen domineren.

De bekende Brusselse geopoliticoloog Robert Steuckers sprak als laatste over de geopolitiek in de Europese ruimte en de rol van de Lage Landen hierin. Een historische analyse volgde, met de stelling van Halford John Mackinder uit 1904 over het ‘heartland’ het centrum van het Euraziatische continent dat de Britse zeemacht zouden moeten bezetten om de wereld te controleren. Een quasi permanente strijd tussen land- en zeemachten valt er doorheen de geschiedenis waar te nemen. Daarin worden netwerken op het Europese continent, telecommunicatie en spoorlijnen als gevaar gezien door een zeemacht.

Het Romeinse Rijk gebruikte rivieren als ijkpunten in de geopolitieke strategie. Hendrik de Zeevaarder gaf aanzet tot het Portugees Rijk, en wordt volgens spreker als stichter van de Europese zeepolitiek gezien. De Lage landen moeten als het aan Engelsen ligt verdeeld blijven en zich zeker niet aansluiten bij een grote Europese macht. Evenwel moeten we ons in de Lage Landen belangrijke vragen stellen zo weet Steuckers, of we willen meedoen met de iliberale democratieën, of we onder de VSA hegemonie willen blijven en of we aansluiten op de nieuwe handels- en verbindingswegen van China.

« Oudere berichten